Rozoga
 Rozoga na wysokości wsi Tatary | |
| Kontynent | |
|---|---|
| Państwo | |
| Lokalizacja | |
| Rzeka | |
| Długość | 83,1 km |
| Powierzchnia zlewni |
493 km² |
| Źródło | |
| Miejsce | Świętajno (jezioro) |
| Współrzędne | |
| Ujście | |
| Recypient | Narew |
| Miejsce |
na północny zachód od Teodorowa |
| Wysokość |
92,2 m n.p.m.[1] |
| Współrzędne | |
Położenie na mapie Polski  | |
Rozoga (Rożoga[2], Rosoga; kurp. Rozoga[3]) – rzeka, prawy dopływ Narwi[4] o długości 83,1 km[5] i powierzchni dorzecza 493 km².
Rzeka powstaje z połączenia dwóch strug: Jerutki wypływającej z jeziora Marksewo i Radostówki wypływającej z bagnistych łąk w pobliżu wsi Olszyny na wschód od Szczytna. Strugi te łączą się powyżej Myszyńca. Rzeka przepływa przez miejscowości: Myszyniec, Drężek, Wykrot, Wydmusy, Jazgarka, Golanka, Kadzidło, Tatary, Długi Kąt, Lelis, Szafarczyska, Łęg Przedmiejski. Uchodzi do Narwi 7,5 km powyżej Ostrołęki na styku granicy Łęgu Przedmiejskiego z Łęgiem Starościńskim.
Na rzece zlokalizowany jest zbiornik Wykrot o powierzchni 52 ha[6]. Do części wstępnej zbiornika uchodzi m.in. rów Pełtówka[7][6]. Poniżej zbiornika do rzeki uchodzi Kanał Charcibałda[8][9].
W XV i XVI wieku nad środkową Rozogą (zwaną wówczas Rososzą[10] lub Rososzną), na północny zachód od Szkwy, stał dwór myśliwski książąt mazowieckich (a później królów polskich) o nazwie Rososza, jedno z kilku takich miejsc w Puszczy Zagajnicy[10].
Przypisy
- ↑ Rozoga na mapie Geoportalu Polskiej Infrastruktury Informacji Przestrzennej. Główny Geodeta Kraju. [dostęp 2017-03-24].
- ↑ J.Bliz., Rozoga (1), [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Tom IX, dir.icm.edu.pl [dostęp 2024-07-25].
- ↑ Rozoga, [w:] Słownik Kurpiowski, www.zwiazekkurpiow.pl [dostęp 2025-10-10].
- ↑ Nazewnictwo geograficzne Polski. Tom 1. Hydronimy. Część 1. Wody płynące, źródła, wodospady, Ewa Wolnicz-Pawłowska, Jerzy Duma, Janusz Rieger, Halina Czarnecka (oprac.), Warszawa: Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 2006 (seria Nazewnictwo Geograficzne Polski), s. 237, ISBN 83-239-9607-5.
- ↑ Rozoga na mapie Geoportalu Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej >> Moduł: Obszary Dorzeczy (wynik wyszukiwania). Krajowy Zarząd Gospodarki Wodnej. [dostęp 2017-03-24].
- 1 2 Ireneusz Cymes, Katarzyna Glińska-Lewczuk. The use of Water Quality Indices (WQI and SAR) for multipurpose assessment of water in dam reservoirs. „Journal of Elementology”. 21 (4), s. 1211-1224, 2016. DOI: 10.5601/jelem.2016.21.2.1200. ISSN 1644-2296. (ang.).
- ↑ Nazewnictwo geograficzne Polski. Tom 1. Hydronimy. Część 1. Wody płynące, źródła, wodospady, Ewa Wolnicz-Pawłowska, Jerzy Duma, Janusz Rieger, Halina Czarnecka (oprac.), Warszawa: Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 2006 (seria Nazewnictwo Geograficzne Polski), s. 204, ISBN 83-239-9607-5.
- ↑ Nazewnictwo geograficzne Polski. Tom 1. Hydronimy. Część 1. Wody płynące, źródła, wodospady, Ewa Wolnicz-Pawłowska, Jerzy Duma, Janusz Rieger, Halina Czarnecka (oprac.), Warszawa: Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 2006 (seria Nazewnictwo Geograficzne Polski), s. 31, ISBN 83-239-9607-5.
- ↑ Kurpie Zielone. Mapa atrakcji przyrodniczych. Wyd. 1. Warszawa: Euro Pilot, 2016. ISBN 978-83-8009-587-8.
- 1 2 Kazimierz Pacuski, Puszcza Zagajnica (Kurpiowska) w średniowieczu. Książęcy dwór myśliwski nad jeziorem Krusko, [w:] Maria Przytocka (red.), Dzieje parafii pod wezwaniem św. Anny oraz Chrystusa Króla Wszechświata w Łysych, Łyse 2018, s. 56.