Rumian ruski

Rumian ruski
Ilustracja
Systematyka[1][2]
Domena

eukarionty

Królestwo

rośliny

Podkrólestwo

rośliny zielone

Nadgromada

rośliny telomowe

Gromada

rośliny naczyniowe

Podgromada

rośliny nasienne

Nadklasa

okrytonasienne

Klasa

Magnoliopsida

Nadrząd

astropodobne

Rząd

astrowce

Rodzina

astrowate

Podrodzina

Asteroideae

Rodzaj

rumian

Gatunek

rumian ruski

Nazwa systematyczna
Anthemis ruthenica M.Bieb.
Fl. Taur.-Caucas. 2: 330 (1808)[3]
Synonimy
  • Anthemis maritima Pall. ex M.Bieb.
  • Anthemis neilreichii J.Ortmann
  • Anthemis requienii Sch.Bip. ex Nyman
  • Anthemis retusa Link ex Spreng.
  • Anthemis ruthenica var. integra Thin
  • Chamaemelum ruthenicum E.H.L.Krause[3]

Rumian ruski (Anthemis ruthenica M.Bieb.) – gatunek rośliny z rodziny astrowatych. Występuje w Eurazji na obszarze od Wielkiej Brytanii i Francji na zachodzie po Kaukaz i Kazachstan na wschodzie. Jako introdukowany rośnie w Kraju Nadmorskim na Dalekim Wschodzie[3]. W Polsce występuje w rozproszeniu na nizinach i wyżynach, brak go w górach i jest bardzo rzadki na północnym zachodzie[4]. Roślina o aromatycznym zapachu[5].

Morfologia

Okrywa koszyczka
Kosmato owłosiona łodyga i liść
Łodyga
Wzniesiona, rozgałęziająca się od samej nasady, osiągająca zwykle do 40, rzadko 50 cm wysokości[5][6]. Łodygi są białawe lub szarawe[5] z powodu pokrycia miękkimi, w większości kędzierzawo odstającymi włoskami (część włosków jest przylegająca)[6].
Liście
Podwójnie pierzastodzielne. Odcinki oddalone od siebie, lancetowate lub równowąskolancetowate, szaro wełnisto owłosione.
Kwiaty
Zebrane w koszyczki o średnicy 20-35 mm. Dno koszyczka wypukłe, w czasie owocowania stożkowato wydłużone. Kwiaty języczkowe białe, kwiaty rurkowate – żółte. Plewinki czółenkowate, z nerwem, w górnej części rozszerzone, w dolnej – drobno karbowane, nagle zwężone w ostrze[7], z silnie zaznaczonym nerwem środkowym[5]. Zewnętrzne listki okrywy mają brzegi frędzlowato postrzępione[5].
Owoce
Podłużnie żeberkowane, 4-groniaste niełupki. Owocki brzeżne mają półkolisty, błoniasty rąbek kielichowy[6].
Gatunki podobne
Rumian polny A. arvensis i psi A. cotula różnią się nagimi lub niezbyt gęsto i przylegająco owłosionymi pędami; rumian polny jest zielem bezwonnym, a psi cuchnącym; rumian polny ma listki okrywy co najwyżej słabo podzielone, nigdy nie postrzępione frędzlowato[5].

Biologia i ekologia

Roślina jednoroczna. Rośnie na piaszczystych odłogach, przydrożach i innych miejscach ruderalnych. Kwitnie od maja do sierpnia[5]. W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek wyróżniający dla zespołu Berteroëtum incanae[8].

Przypisy

  1. ↑ Michael A. Ruggiero i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS One”, 10 (4), 2015, art. nr e0119248, DOI: 10.1371/journal.pone.0119248, PMID: 25923521, PMCID: PMC4418965 [dostęp 2020-02-20] (ang.).
  2. ↑ Peter F. Stevens, Angiosperm Phylogeny Website, Missouri Botanical Garden, 2001– [dostęp 2014-01-17] (ang.).
  3. 1 2 3 Anthemis ruthenica M.Bieb., [w:] Plants of the World online [online], Royal Botanic Gardens Kew [dostęp 2025-06-05].
  4. ↑ Atlas rozmieszczenia roślin naczyniowych w Polsce, Adam Zając (red.) i inni, Kraków: Pracownia Chorologii Komputerowej Instytutu Botaniki Uniwersytetu Jagiellońskiego, 2001, s. 61, ISBN 83-915161-1-3, OCLC 831024957.
  5. 1 2 3 4 5 6 7 Lucjan Rutkowski, Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej, Warszawa: Wydaw. Naukowe PWN, 2004, s. 478, ISBN 978-83-01-12218-8.
  6. 1 2 3 Tadeusz Tacik, Anthemis L., Rumian, [w:] Bogumił Pawłowski, Adam Jasiewicz (red.), Flora polska. Rośliny naczyniowe Polski i ziem ościennych, t. XII, Warszawa, Kraków: PAN, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1971, s. 228.
  7. ↑ Szafer W., Kulczyński S., Pawłowski B. Rośliny polskie. Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1969.
  8. ↑ Władysław Matuszkiewicz, Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2005, s. 105, ISBN 83-01-13520-4, OCLC 749271059.