Rząd Erny Solberg

Rząd Erny Solberg
 Norwegia
Ilustracja
Erna Solberg w 2013 roku
Premier

Erna Solberg

Partie

Partia Konserwatywna
Partia Postępu

Kadencja

od 16 października 2013

Poprzedni

Drugi rząd Jensa Stoltenberga

Rząd Erny Solberg – norweski rząd pod kierownictwem Erny Solberg, powołany 16 października 2013 roku przez króla Haralda V. W skład rządu wchodzą przedstawiciele Partii Konserwatywnej oraz Partii Postępu. Rząd ma także nieformalne poparcie Chrześcijańskiej Partii Ludowej i Partii Liberalnej. Jest to rząd mniejszościowy.

Tło

Wybory parlamentarne w Norwegii w 2013 roku zakończyły się zwycięstwem koalicji złożonej z centroprawicowej Partii Konserwatywnej, prawicowej Partii Postępu[1] oraz dwóch mniejszych, centrowych partii: Chrześcijańskiej Partii Ludowej i Partii Liberalnej[1][2]. Cztery partie uzyskały w sumie 96 miejsc w liczącym 169 posłów stortingu, a więc o 11 więcej, niż potrzebowały do uzyskania większości[1]. Rządząca od 2005 roku Partia Pracy uzyskała 30,8% głosów i 55 mandatów, a wraz z koalicjantami – Partią Centrum i Partią Lewicy Socjalistycznej – 40,4% głosów i 72 mandaty[2]. Bezpośrednio po ogłoszeniu wyników wyborów, dotychczasowy premier Jens Stoltenberg zakomunikował, że po ośmiu latach przewodniczenia rządowi ustąpi ze stanowiska[1]. Według wstępnych przewidywań, nową premier miała zostać 52–letnia Erna Solberg, przewodnicząca Partii Konserwatywnej[3].

Pierwsza sesja parlamentu rozpoczęła się 1 października 2013 roku[4]. Rozmowy dotyczące powołania nowego rządu rozpoczęły się jednak na kilka tygodni wcześniej[5]. Wszystkie cztery partie mające tworzyć rządzącą koalicję zgodziły się na to, by stanowisko premiera otrzymała Erna Solberg. Różne były jednak ich stanowiska w zakresie górnictwa naftowego, imigracji, ochrony środowiska i podatków[5]. Brak kompromisu w kwestii wydobycia ropy naftowej i imigracji spowodował, że z koalicji rządowej wycofały się Chrześcijańska Partia Ludowa i Partia Liberalna[6]. 30 września 2013 roku Erna Solberg poinformowała, że utworzy wraz z Partią Postępu rząd mniejszościowy[6]. Obie partie centrowe poparły ten rząd, lecz zadeklarowały, że nie wprowadzą do niego swoich przedstawicieli w postaci ministrów[6].

7 października 2013 roku Partia Konserwatywna i Partia Postępu uzgodniły warunki współpracy w ramach koalicji rządowej[7]. 16 października gabinet został zaprzysiężony w Pałacu Królewskim w Oslo przez króla Haralda V[8]. Rząd został złożony z premiera i 17 ministrów[9]. Liczba ministrów zmniejszyła się więc o dwóch, co miało związek ze zlikwidowaniem Ministerstwa Rozwoju Międzynarodowego[10] i połączeniem Ministerstwa Kultury z Ministerstwem Kościoła w Ministerstwo Kultury i Kościoła[11]. 11 spośród członków rządu reprezentowało Partię Konserwatywną, zaś pozostała siódemka – Partię Postępu[9]. Rząd tworzyło 9 mężczyzn oraz 9 kobiet[9]. Średnia wieku w momencie zaprzysiężenia wynosiła 44 lata. Trzech członków rządu – w tym premier Erna Solberg – w momencie zaprzysiężenia ukończyło 50. rok życia[9]. Erna Solberg została drugą kobietą – po Gro Harlem Brundtland – na stanowisku premiera Norwegii[9].

Zmiany w składzie

Skład rządu pozostawał niezmienny przez przeszło dwa lata. Pierwszej zmiany na stanowiskach ministrów Erna Solberg dokonała 16 grudnia 2015 roku[12]. Utworzono wówczas dwa nowe ministerstwa: Ministerstwo Migracji i Integracji oraz Ministerstwo Spraw Europejskich i Współpracy Nordyckiej[12]. Ministrem migracji i integracji została Sylvi Listhaug, zaś opróżnione przez nią stanowisko ministra rolnictwa zajął Jon Georg Dale. Ministrem spraw europejskich i współpracy nordyckiej została Elisabeth Aspaker, a urząd ministra rybołówstwa, który dotąd piastowała, objął Per Sandberg[12]. Na stanowisku ministra pracy i polityki społecznej Robert Eriksson został zastąpiony przez Anniken Hauglie, a minister kultury i religii, Thorhild Widvey, został zastąpiony przez Lindę Hofstad Helleland[12]. Ministrem klimatu i środowiska w miejsce Tiny Sundtoft został szef kancelarii premiera, Vidar Helgesen, zaś opróżnione przez niego stanowisko zostało zlikwidowane w ramach funkcjonowania rządu[12].

Skład rządu (obecny)

Źródło:[13]

FunkcjaZdjęcieImię i nazwiskoPartia politycznaData powołania
Premier
Erna SolbergPartia Konserwatywna16 października 2013
Minister finansów
Siv JensenPartia Postępu16 października 2013
Minister ds. samorządu terytorialnego i modernizacji
Jan Tore SannerPartia Konserwatywna16 października 2013
Minister obrony
Ine Marie Eriksen SøreidePartia Konserwatywna16 października 2013
Minister spraw zagranicznych
Børge BrendePartia Konserwatywna16 października 2013
Minister handlu i przemysłu
Monica MælandPartia Konserwatywna16 października 2013
Minister transportu i komunikacji
Ketil Solvik-OlsenPartia Postępu16 października 2013
Minister rolnictwa
Jon Georg DalePartia Postępu16 grudnia 2015
Minister rybołówstwa
Per SandbergPartia Postępu16 grudnia 2015
Minister sprawiedliwości i bezpieczeństwa publicznego
Anders AnundsenPartia Postępu16 października 2013
Minister edukacji i badań
Torbjørn Røe IsaksenPartia Konserwatywna16 października 2013
Minister dzieci, równości i integracji
Solveig HornePartia Postępu16 października 2013
Minister ropy naftowej i energii
Tord LienPartia Postępu16 października 2013
Minister zdrowia i opieki społecznej
Bent HøiePartia Konserwatywna16 października 2013
Minister pracy i polityki społecznejAnniken HaugliePartia Konserwatywna16 grudnia 2015
Minister kultury i kościoła
Linda Hofstad HellelandPartia Konserwatywna16 grudnia 2015
Minister klimatu i środowiska
Vidar HelgesenPartia Konserwatywna16 października 2013 (do 16 grudnia 2015 szef kancelarii premiera)
Minister migracji i integracji
Sylvi ListhaugPartia Postępu16 października 2013 (do 16 grudnia 2015 minister rolnictwa)
Minister spraw europejskich i współpracy nordyckiej
Elisabeth AspakerPartia Konserwatywna16 października 2013 (do 16 grudnia 2015 minister rybołówstwa)

Wcześniejsi członkowie

Źródło:[9][12]

FunkcjaZdjęcieImię i nazwiskoPartia politycznaData powołaniaData odwołania
Minister pracy i polityki społecznej
Robert ErikssonPartia Postępu16 października 201316 grudnia 2015
Minister kultury i kościoła
Thorhild WidveyPartia Konserwatywna16 października 201316 grudnia 2015

Przypisy

  1. 1 2 3 4 Balazs Koranyi, Gwladys Fouche: Conservative leader Solberg sweeps into power in Norwegian election. Reuters, 9 września 2013. [dostęp 2016-09-22]. (ang.).
  2. 1 2 Landsoversikt – Stortingsvalget. Kommunal – OG Regionaldepartment. [dostęp 2016-09-22]. (norw. nynorsk).
  3. ↑ Terje Solsvik, Alister Doyle: After softening, 'Iron Erna' set to become Norway's PM. Reuters, 9 września 2013. [dostęp 2016-09-22]. (ang.).
  4. ↑ NORWAY Stortinget (Parliament). Inter-Parliamentary Union. [dostęp 2016-09-22]. (ang.).
  5. 1 2 "Difficult" talks to form Norway govt to go to Wednesday-Solberg. Reuters, 23 września 2013. [dostęp 2016-09-22]. (ang.).
  6. 1 2 3 Balazs Koranyi, Joachim Dagenborg: UPDATE 2-Norway's new govt concedes on oil, immigration for support. Reuters, 30 września 2013. [dostęp 2016-09-22]. (ang.).
  7. ↑ Norway's Conservatives strike coalition deal to take power. Reuters, 7 października 2013. [dostęp 2016-09-22]. (ang.).
  8. ↑ Here’s Norway’s new government. News in English, 16 października 2016. [dostęp 2016-09-22]. (ang.).
  9. 1 2 3 4 5 6 Solberg takes reins in Norway, divvies ministries with Progress. DW, 16 października 2016. [dostęp 2016-09-22]. (ang.).
  10. ↑ Wenke Eriksen, Laila Bakken: Heikki Holmås blir den siste. NRK, 16 października 2013. [dostęp 2016-09-22]. (norw. nynorsk).
  11. ↑ Thorn Lanesskog: Norway’s new Minister of Culture and Church Affairs: Thorhild Widvey. ThorNews, 16 października 2013. [dostęp 2016-09-22]. (ang.).
  12. 1 2 3 4 5 6 Erna Solberg shuffles her Cabinet. Trade Bridge Consultants. [dostęp 2016-09-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-06-03)]. (ang.).
  13. ↑ Ministries. government.no. [dostęp 2016-09-22]. (norw. nynorsk).
This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.