Słaboszowice

Słaboszowice
wieś
Ilustracja
Remiza
Państwo

 Polska

Województwo

 świętokrzyskie

Powiat

jędrzejowski

Gmina

Sędziszów

Liczba ludności (2024)

151[1]

Strefa numeracyjna

41

Kod pocztowy

28-340[2]

Tablice rejestracyjne

TJE

SIMC

0267298[3]

Położenie na mapie gminy Sędziszów
Mapa konturowa gminy Sędziszów, blisko prawej krawędzi u góry znajduje się punkt z opisem „Słaboszowice”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole znajduje się punkt z opisem „Słaboszowice”
Położenie na mapie województwa świętokrzyskiego
Mapa konturowa województwa świętokrzyskiego, po lewej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Słaboszowice”
Położenie na mapie powiatu jędrzejowskiego
Mapa konturowa powiatu jędrzejowskiego, blisko centrum na dole znajduje się punkt z opisem „Słaboszowice”
Ziemia50°35′03″N 20°11′39″E/50,584167 20,194167[4]

Słaboszowice – wieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie jędrzejowskim, w gminie Sędziszów[3][5]. Ma status sołectwa[6].

Integralne części wsi Słaboszowice[3][5]
SIMCNazwaRodzaj
0267306Zarzeczekolonia

W Słaboszowicach urodził się Stanisław Berini[7].

Wieś duchowna, własność opactwa cystersów jędrzejowskich położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie ksiąskim województwa krakowskiego[8]. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego.

Przypisy

  1. ↑ Raport o stanie gminy Sędziszów w 2024. Liczba mieszkańców w dn. 31.12.2024 s. 19-20
  2. ↑ Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 1159 [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
  3. 1 2 3 GUS. Wyszukiwarka TERYT
  4. ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 124355.
  5. 1 2 Rozporządzenie w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz. U. z 2013 r. poz. 200 (ISAP))
  6. ↑ Raport o stanie gminy Sędziszów w 2024. Sołectwa s. 14
  7. ↑ Listopad 1831 – Lipiec 1847 Styczeń – 1863. I. Ostatni oficerowie polscy z r. 1831. Stanisław Berini. „Głos Narodu Ilustrowany”. 11, s. 1-2, 30 listopada 1901.
  8. ↑ Województwo krakowskie w drugiej połowie XVI wieku ; Cz. 2, Komentarz, indeksy, Warszawa 2008, s. 102.