Służebnik

Służebnik z 1705 roku.

Służebnik lub liturgikon (gr. bizant. Ἱερατικόν, Hieratikon; cs. слꙋже́бникъ[1.1]) – księga cerkiewna zawierająca teksty nabożeństw, przeznaczona dla prezbiterów i diakonów. Zawiera także krótkie uwagi dla chóru lub psalmisty[2].

Służebnik może zawierać tekst kilku rodzajów nabożeństw – wieczerni, jutrzni, Boskiej Liturgii albo też tekst tylko samej Boskiej Liturgii (jednego z trzech jej rodzajów: liturgii św. Jana Złotoustego, liturgii św. Bazylego lub liturgii św. Jakuba)[2].

Istnieje także służebnik biskupi zwany czynownikiem (cs. чино́вникъ) lub archijeratikonem (gr. bizant. Ἀρχιερατικόν)[1.2]. Oprócz tekstów trzech liturgii zawiera także modlitwy odmawiane wyłącznie przez biskupa (m.in. podczas święceń kapłańskich)[2].

Przypisy

  1. Słownik polskiej terminologii prawosławnej, Wydawnictwo Uniwersytetu w Białymstoku, ISBN 978-83-7431-738-2.
    1. ↑ S. 410.
    2. ↑ S. 100.
  2. 1 2 3 Konstanty Bondaruk, O nabożeństwie prawosławnym, Warszawska Metropolia Prawosławna, Warszawa 2020, ISBN 978-83-65136-48-0, str. 154

Linki zewnętrzne