Wozduch
Wozduch (cs. воздухъ, gr. ἀήρ – „powietrze”) – prostokątne nakrycie z tkaniny, używane w cerkwi prawosławnej i kościołach greckokatolickich do nakrywania naczyń liturgicznych podczas Boskiej Liturgii. Nazywany jest również pokrowcem dużym lub welonem dużym - dla odróżnienia od mniejszych welonów kielichowych[1].
Początkowo miał znaczne rozmiary (nawet do 2 m), później rozpowszechniły się mniejsze formy. Współcześnie zazwyczaj ma wymiary około 60×80 cm, zwykle z haftowanym wizerunkiem krzyża pośrodku.
W czasie Boskiej Liturgii, po zakończeniu proskomidii wozduch nakłada się na przykryte wcześniej welonami kielich i diskos ze Świętymi Darami Eucharystycznymi. Następnie, podczas Wielkiego Wejścia – przenoszenia darów z żertwiennika na stół ołtarzowy na liturgii wiernych – wozduch kładziony jest na ramieniu diakona lub kapłana. Podczas wyznania wiary kapłan wielokrotnie unosi wozduch ponad Świętymi Darami.
Zobacz też
Przypisy
- ↑ Słownik polskiej terminologii prawosławnej, Wydawnictwo Uniwersytetu w Białymstoku, ISBN 978-83-7431-738-2, str. 356
Bibliografia
- Воздух, Православная энциклопедия (ros.)