Sainfieldyt
![]() okaz z Francji | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny | |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa | |
| Przełam | |
| Łupliwość | |
| Pokrój kryształu | |
| Układ krystalograficzny |
jednoskośny[1] |
| Klasa krystalograficzna |
pryzmatyczna[1] |
| Właściwości mechaniczne |
kruchy[1] |
| Gęstość | |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa | |
| Rysa | |
| Połysk | |
| Współczynnik załamania |
1,6002–1,6162 (dwuosiowy)[1] |
| Inne |
dwójłomność: 0,016[1] dyspersja (optyka): słaba[1] |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
8.CJ.[1] |
Sainfieldyt – rzadki minerał z klasy arsenianów.
Właściwości
Krystalizuje w układzie jednoskośnym. Wykształca kryształy o pokroju słupkowym i grubotabliczkowym[2]. Występuje w skupieniach promienistych i rozetkowych[1][2]. Jest minerałem kruchym, przezroczystym do przeświecającego[1]. Posiada białą rysę oraz półszklisty, żywiczny bądź żywiczny połysk[2].
Występowanie
Występuje w strefie utleniania kruszców arsenu[2]. Towarzyszą mu farmakolit, kalcyt, aragonit oraz erytryn[1][2]. Spotykany przede wszystkim w Maroko, Niemczech i we Francji[1]. Stwierdzony także w Grecji (Attyka) oraz w Michigan (USA)[1].
Przypisy
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 Sainfeldite, [w:] Mindat.org [online], Hudson Institute of Mineralogy [dostęp 2025-08-23] (ang.).
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 Rupert Hochleitner, Minerały, kamienie szlachetne, skały, Multico Oficyna Wydawnicza, 15 kwietnia 2022, s. 238, ISBN 978-83-7073-816-7.
