Saléeit

Saléeit

okaz z Francji
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny	Mg(UO2)2(PO4)2·10H2O[1]
Twardość w skali Mohsa	2–3[1]
Przełam	nierówny[2]
Łupliwość	dokładna[2], doskonała[1]
Pokrój kryształu	tabliczkowy[2]
Przezroczystość	przezroczysty, przeświecający, nieprzezroczysty[1]
Układ krystalograficzny	jednoskośny[1]
Klasa krystalograficzna	pryzmatyczna[1]
Właściwości mechaniczne	kruchy[2][1]
Gęstość	3,27–3,6 g/cm3[2][1]
Właściwości optyczne
Barwa	żółta w odcieniach, żółtozielona[2][1]
Rysa	żółtawa[2], żółtobiała[1]
Połysk	szklisty, perłowy[2], półdiamentowy, półszklisty, żywiczny, woskowy[1]
Współczynnik załamania	1,544–1,585 (dwuosiowy)[1]
Inne	dwójłomność: 0,017[1] pleochroizm: widoczny[1]
Dodatkowe dane
Klasyfikacja Strunza	8.EB.05[1]

Saléeit – rzadki minerał z klasy fosforanów^[1].

Krystalizuje w układzie jednoskośnym^[1]. Wykształca kryształy o pokroju tabliczkowym; kryształy narosłe, naskorupienia^[2]. Jest minerałem kruchym, przezroczystym do nieprzezroczystego^[1]. Posiada żółtawą rysę oraz zazwyczaj szklisty połysk^[2]. Jest radioaktywny^[2][1] i izostrukturalny z autunitem, novacekitem i bassetitem^[1].

Występuje w strefie utleniania polimetalicznych złóż hydrotermalnych bogatych w uran oraz osadowych złóż uranu^[1][2]. Towarzyszą mu zeuneryt, baryt, kwarc, torbernit, leukofosfit, autunit, skłodowskit, warycyt, wulfenit oraz cyrilovit^[2][1].

Występuje przede wszystkim w Australii (Terytorium Północne), Brazylii (Minas Gerais), Czechach, we Francji, Niemczech, we Włoszech, Portugalii, Anglii oraz w Stanach Zjednoczonych^[1]. W Polsce spotykany na Dolnym Śląsku w Miedziance^[1].