Samiszki
| Państwo | |
|---|---|
| Obwód | |
| Rejon | |
| Sielsowiet |
Sielsowiet Wiszniew |
Położenie na mapie obwodu grodzieńskiego ![]() | |
Położenie na mapie Białorusi ![]() | |
Położenie na mapie Polski w 1939 r. ![]() | |
Samiszki – dawny zaścianek. Tereny na których był położony, leżą obecnie na Białorusi, w obwodzie grodzieńskim, w rejonie smorgońskim, w sielsowiecie Wiszniew.
Historia
W czasach zaborów zaścianek w gminie Wiszniewo, w powiecie święciańskim Imperium Rosyjskiego. W 1905 roku liczył 13 mieszkańców, 41 dziesięcin, własność Karnowskiego[1][2].
Od 11 kwietnia 1922[3] zaścianek leżał w Polsce, w województwie wileńskim[a], w powiecie wilejskim, w gminie Wiszniew[4].
Miejscowość należała do parafii rzymskokatolickiej w Wiszniewie. Podlegała pod Sąd Grodzki w Wilejce i Okręgowy w Wilnie; właściwy urząd pocztowy mieścił się w Wiszniewie[5].
W 1931 w 1 domu zamieszkiwało 6 osób[6].
W 1938 roku miejscowość należała do gromady Hołodnicze, gminy Wiszniew[7].
Uwagi
- ↑ Przynależność wojewódzka zmieniała się. W Zarządzie Cywilnym Ziem Wschodnich miejscowość leżała w okręgu wileńskim; w Polsce do 20 stycznia 1926 w Ziemi Wileńskiej, następnie w województwie wileńskim.
Przypisy
- ↑ Гошкевич И.И. Виленская губернія: Полный списокъ населенныхъ мѣстъ со статистическими данными о каждомъ поселеніи, составленный по оффиціальнымъ свѣдѣниямъ, Вильна, 1905, s. 291.
- ↑ Nowaja Topograficzeskaja Karta Zapadnoj Rossii 1:84 000.
- ↑ Dz. U. z 1922 r. Nr 26, poz. 213 (ISAP).
- ↑ Wykaz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej.. T. I. Województwo wileńskie. Warszawa: Główny Urząd Statystyczny Rzeczypospolitej Polskiej, 1938.
- ↑ Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej z oznaczeniem terytorjalnie im właściwych władz i urzędów oraz urządzeń komunikacyjnych, Przemyśl, Warszawa 1933, s. 1507.
- ↑ Wykaz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej, t. 1, Warszawa 1938, s. 55.
- ↑ Rozporządzenie Wojewody Wileńskiego z dnia 20 września 1938 r. w sprawie zmiany granic gromad, utworzenia nowych gromad i ustalenia ich nazw w powiecie święciańskim (Wileński Dziennik Wojewódzki), 1938, nr 14, s. 437–438.


