Senarmontyt
![]() okaz z Algierii | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
Sb2O3[1] |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa | |
| Przełam | |
| Łupliwość | |
| Pokrój kryształu | |
| Przezroczystość | |
| Układ krystalograficzny | |
| Właściwości mechaniczne | |
| Gęstość | |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa | |
| Rysa | |
| Połysk | |
| Współczynnik załamania |
2,087[3] |
| Inne |
dwójłomność: silna[2] |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
4.CB.50[3] |
Właściwości
Krystalizuje w układzie regularnym[1][2]. Wykształca kryształy o pokroju ośmiościennym[1][2]. Występuje w skupieniach zbitych, ziarnistych, jako szczotki i naskorupienia[1][2]. Jest minerałem kruchym, przezroczystym do przeświecającego[1][2]. Posiada białą rysę oraz szklisty, tłusty, żywiczny bądź diamentowy połysk[1][2]. Rozpuszczalny w kwasie solnym[2][3].
Występowanie
Występuje w strefach utleniania kruszców antymonu[1][2][3]. Towarzyszą mu zwykle antymonit, walentynit, stibconit, kermesyt, boulangeryt, nadoryt, kalcyt[1][2][3].
Miejsce występowania
Występuje przede wszystkim w Algierii, Australii, Austrii, Kanadzie, Chinach, we Francji, Niemczech, we Włoszech, Namibii (Tsumeb), Rosji, na Słowacji, Hiszpanii, Anglii i Kalifornii[3][2].
Przypisy
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 Rupert Hochleitner, Minerały, kamienie szlachetne, skały, Multico Oficyna Wydawnicza, 15 kwietnia 2022, s. 170, ISBN 978-83-7073-816-7.
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 Walter Schumann, Minerały świata, Alma-Press, 2003, s. 52, ISBN 978-83-7020-313-9.
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 Senarmontite, [w:] Mindat.org [online], Hudson Institute of Mineralogy [dostęp 2025-10-22] (ang.).
