Serie B Profesional
| Państwo | |
|---|---|
| Dyscyplina | |
| Organizator rozgrywek |
Sección Profesional de la AFS (1935–1936) |
| Data założenia | |
| Założyciel |
Sección Profesional de la AFS |
| Data rozwiązania | |
| Zwycięzcy | |
| Pierwszy zwycięzca |
Santiago National (1935) |
| Ostatni zwycięzca |
CD Green Cross B (1942) |
| Najwięcej zwycięstw | |
Serie B Profesional, oficj. Campeonato de la Primera División de la Serie B de la Sección Profesional de la Asociación de Football de Santiago[1] – istniejąca w latach 1935–1942 chilijska męska liga piłkarska, stanowiąca nieoficjalny, drugi poziom rozgrywkowy w kraju.
Historia
Pierwsze wysiłki dotyczące utworzenia drugiego poziomu rozgrywek piłkarskich w Chile podjęto w 1933 roku, po rozegraniu pierwszej edycji Primera División[2][3]. Asociación de Football de Santiago (AFS) spostrzegło rosnącą popularność i stopniową profesjonalizację piłki nożnej w kraju i na polecenie Federación de Fútbol de Chile (FFCh) zażądało od nowo powstałego Liga Profesional de Football de Santiago (LPF) włączenia 4 amatorskich klubów do tamtejszej ekstraklasy w sezonie 1934[2][3].
Na początku 1934 roku AFS dokonała fuzji z LPF, po czym podzielona została na dwie sekcje: profesjonalną (Sección Profesional de la Asociación de Football de Santiago) oraz amatorską (Sección Amateur de la Asociación de Football de Santiago). Sekcją zawodową zarządzali działacze byłej LPF, którzy dążyli do profesjonalizacji piłki nożnej w kraju poprzez wypłacanie graczom pensji. Mieli oni także na celu popularyzację tego sportu w Chile, przy jednoczesnej ochronie interesów klubów z Primera División[3].
Ze względu na znaczne różnice ekonomiczne i sportowe między zespołami amatorskimi i profesjonalnymi, Sección Profesional de la AFP w 1934 roku zdecydowała się powołać do życia nowe rozgrywki – Serie B Professional, nazwaną oficjalnie Campeonato de la Primera División de la Serie B de la Sección Profesional de la Asociación de Football de Santiago[3]. Postanowiono, że po sezonie 1934 drużyny z miejsc 7-11 zostaną wykluczone z Primera División i utworzą Serie B na sezon 1935, natomiast 12., ostatni w tabeli klub, rozegra baraż z mistrzem División de Honor de la AFS, którym został Club Universidad de Chile[4].
Z powodów proceduralnych baraż odwołano, gdyż Morning Star SC na drodze sądowej żądało walkoweru za jedno ze spotkań Primera División, przez co mogłoby opuścić ostatnią lokatę w tabeli[4] Ostatecznie zdecydowano, aby w czerwcu 1935 roku zainaugurować rozgrywki Serie B bez obu drużyn[4]. Miesiąc później FFC nakazało anulować wyniki wszystkich rozegranych do tej pory meczów i zacząć sezon od początku, tym razem z uwzględnieniem Club Universidad de Chile i Morning Star SC[1][4]. Decyzji tej sprzeciwiała się Sección Profesional de la AFS, przez co zmagania rozpoczęto ponownie dopiero na początku października 1935 roku[1][4]. Club Universidad poprosił wówczas o pozwolenie na wycofanie się z ligi, gdyż jego zawodnicy musieli przygotowywać się do egzaminów na studiach, jednak federacja nie wyraziła na to zgody[4].
W pierwszych dwóch edycjach Serie B Profesional udział wzięły wyłącznie zespoły ze stolicy kraju – Santiago[4][5]. Pierwszym zwycięzcą zostało Santiago National[4]. Od sezonu 1937, kiedy to organizatorem zmagań zostało Asociación de Football Profesional de Santiago (AFP)[3], w rozgrywkach zaczęły występować rezerwy klubów Primera División, które stanowiły od tej pory zdecydowaną większość[2][6]. Przed sezonem 1938 organizację i zarządzanie nad Serie B przejęło Asociación Central de Fútbol de Chile (ACF)[2].
Z powodu sprzeciwu drużyn z chilijskiej ekstraklasy, w lidze nie obowiązywała możliwość awansu, z wyjątkiem sezonów 1938 i 1939, kiedy to dokooptowano tam łącznie 6 zespołów[2]. Pierwszymi były Club Universidad de Chile oraz CD Universidad Católica, które na próbę przyjęto do fazy Apertura 1938[2][3]. Mimo iż oba kluby odpadły w pierwszej rundzie, CD Universidad Católica został przyjęty do chilijskiej ekstraklasy, dzięki temu, że wywarł dobre wrażenie na działaczach LPF i APF w meczu przeciwko Audax Italiano (1:2 po dogrywce)[3][7].
Przed sezonem 1939, wskutek powiększenia Primera División, przyjęto do niej mistrza CD Metropolitano i kolejne w tabeli Santiago National, CD Universidad Católica i CD Green Cross. Ze względu na zbyt małą liczbę uczestników oraz obawę o niski poziom zmagań, zaniechano rozgrywania edycji 1939 Serie B[2]. Ligę ostatecznie rozwiązano po sezonie 1942 i zastąpiono División de Ascenso, który funkcjonował w latach 1943–1951[2].
Mistrzowie ligi
| Edycja | Sezon | Zwycięzca | Wicemistrz | |
|---|---|---|---|---|
| 1. | 1935 | Santiago National | Carlos Walker Martínez FC | |
| 2. | 1936 | Club Universidad de Chile | CD Ferroviarios de Chile | |
| 3. | 1937 | Club Universidad de Chile | Santiago National | |
| 4. | 1938 | CD Metropolitano | Santiago National | |
| – | 1939 | Nie rozgrywano | ||
| 5. | 1940 | Deportivo Flecha | CSD Colo-Colo B | |
| 6. | 1941 | Deportes Magallanes B | CD Maestranza Central | |
| 7. | 1942 | CD Green Cross B | b.d. | |
Zobacz też
Bibliografia
- Carlos Ramírez: 75 Años de Campeonatos Profesionales del Fútbol Chileno. José Luis Fernández (red.). Santiago de Chile: Vial y Cía Limitada, 2008, s. 5-32. ISBN 978-956-8331-09-2.
- Héctor Gatica Wiermann: Almanaque del fútbol chileno. Clubes. Santiago de Chile: Hueders, 2019, s. 21-29. ISBN 978-956-365-114-0.
Przypisy
- 1 2 3 La historia de la U – resumen historico. chuncho.com. [dostęp 2026-07-17]. (hiszp.).
- 1 2 3 4 5 6 7 8 Los 70 años de la creación del ascenso profesional chileno (parte II). asifuch.cl. [dostęp 2026-07-17]. (hiszp.).
- 1 2 3 4 5 6 7 Los 117 clubes profesionales del fútbol chileno. asifuch.cl. [dostęp 2026-07-16]. (hiszp.).
- 1 2 3 4 5 6 7 8 Tabla de posiciones: Serie B 1935. chuncho.com. [dostęp 2026-07-17]. (hiszp.).
- ↑ Tabla de posiciones: Serie B 1936. chuncho.com. [dostęp 2026-07-17]. (hiszp.).
- ↑ Tabla de posiciones: Serie B 1937. chuncho.com. [dostęp 2026-07-17]. (hiszp.).
- ↑ Apertura 1938. chuncho.com. [dostęp 2026-07-17]. (hiszp.).