Serpieryt
![]() | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
Ca(Cu,Zn)4[(OH)3SO4]2•3H2O[1] |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa | |
| Przełam | |
| Łupliwość | |
| Pokrój kryształu |
igiełkowy, listewkowy[1] |
| Układ krystalograficzny | |
| Klasa krystalograficzna |
pryzmatyczna[2] |
| Właściwości mechaniczne | |
| Gęstość |
3,08 g/cm³[1] |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
błękitnoniebieska, niebieska[1] |
| Rysa | |
| Połysk | |
| Współczynnik załamania |
1,584–1,647 (dwuosiowy)[2] |
| Inne |
dwójłomność: 0,063[2] pleochroizm: widoczny, X=prawie bezbarwny; Y=Z=intensywnie zielonawo-niebieski[2] |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
7.DD.30[2] |
Serpieryt – minerał klasy siarczanów.
Właściwości
Krystalizuje w układzie jednoskośnym. Wykształca kryształy o pokroju igiełkowym i listewkowym[1]. Występuje w skupieniach wiązkowych i promienistych. Tworzy naskorupienia i naloty[1]. Jest minerałem kruchym i przezroczystym[2]. Niebieski w odcieniach, o szklistym połysku i białej rysie. Jest łatwo rozpuszczalny w kwasach[2].
Występowanie
Powstaje jako minerał wtórny w strefie utleniania hydrotermalnych złóż mineralnych kruszców miedzi i cynku[1][2]. Towarzyszą mu gips, linaryt, brochantyt, smithsonit, malachit, sfaleryt, spangolit, devilin, schulenbergit, aragonit, fehrit i kalcyt[1][2].
Miejsce występowania
Przypisy
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 Rupert Hochleitner, Minerały, kamienie szlachetne, skały, Multico Oficyna Wydawnicza, 15 kwietnia 2022, s. 230, ISBN 978-83-7073-816-7.
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 Serpierite, [w:] Mindat.org [online], Hudson Institute of Mineralogy [dostęp 2025-05-12] (ang.).
Bibliografia
- Olaf Medenbach, Cornelia Sussieck–Fornefeld: Minerały. Warszawa: Świat Książki, 1996. ISBN 83-7129-194-9.
