Schulenbergit

Schulenbergit

niebieski okaz schulenbergitu z Szkocji
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny	(Cu,Zn)7(SO4)2(OH)10·3H2O[1][2]
Twardość w skali Mohsa	2[1][2]
Przełam	blaszkowy[2]
Łupliwość	doskonała[1]
Pokrój kryształu	cienkotabliczkowy[2]
Przezroczystość	przezroczysty[1]
Układ krystalograficzny	trygonalny[1][2]
Klasa krystalograficzna	piramidalna[1]
Właściwości mechaniczne	kruchy[1][2]
Gęstość	3,28–3,42 g/cm3[1][2]
Właściwości optyczne
Barwa	jasnoniebieska, zielononiebieska[1][2]
Rysa	biała, blado niebieskozielona[1][2]
Połysk	szklisty, perłowy[1][2]
Współczynnik załamania	1,623–1,707 (jednoosiowy)[1]
Inne	dwójłomność: 0,055[1] pleochroizm: widoczny[1]
Dodatkowe dane
Klasyfikacja Strunza	7.DD.80[1]

Schulenbergit – rzadki minerał z klasy siarczanów.

Krystalizuje w układzie trygonalnym^[1][2]. Wykształca kryształy o pokroju cienkotabliczkowym oraz sześciokątnych płytek, zwykle wygięte i łuseczkowe^[2]. Występuje w skupieniach kulistych, także jako cienkie naskorupienia i naloty^[2]. Jest minerałem kruchym oraz przezroczystym^[1][2]. Posiada blado niebieskozieloną rysę i szklisty bądź perłowy połysk^[1][2].

Występuje w strefie utleniania kruszców cynku i miedzi^[1][2]. Towarzyszą mu linaryt, ktenasyt, claringbullit, langit, anglezyt, cerusyt, sfaleryt, kwarc, hemimorfit, aurichalcyt oraz serpieryt^[1][2].

Typowym miejscem występowania jest Dolna Saksonia^[1]. Na terenie Niemiec stwierdzony także w Nadrenii Północnej-Westfalii oraz Nadrenii-Palatynat^[1]. Spotykany także w Austrii, Belgii, Hiszpanii, we Francji, Grecji (Attyka), we Włoszech, Anglii i Walii oraz w Stanach Zjednoczonych (Kalifornia i Utah)^[1].