Siarczan manganu(III)

Siarczan manganu(III)
Ogólne informacje
Charakterystyka fizyczna
ciemnozielone kryształy[1]
Wzór chemiczny

Mn2(SO4)3

• zapis Hilla

Mn2O12S3

Masa molowa

398,06 g/mol

Identyfikacja
Numer CAS

13444-72-9

PubChem

9930723

Podobne związki
Inne aniony

MnSO4

Inne kationy

Mn2(SO3)3

Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Siarczan manganu(III), nazwa Stocka: siarczan(VI) manganu(III), Mn2(SO4)3 – nieorganiczny związek chemiczny z grupy siarczanów, sól kwasu siarkowego i manganu na III stopniu utlenienia.

Otrzymywanie

Można go otrzymać w reakcji MnO2[1] lub KMnO4[2] ze stężonym kwasem siarkowym w podwyższonej temperaturze, np. [2]:

2KMnO4 + 4H2SO4 → Mn2(SO4)3 + K2SO4 + 4H2O + 2O2↑

Reakcję należy prowadzić ostrożnie ze względu na jej egzotermiczny przebieg i powstawanie w początkowej fazie wybuchowego, lotnego Mn2O7. Po zakończeniu procesu siarczan potasu usuwa się przez przemywanie osadu stężonym kwasem siarkowym, który z kolei usuwa się wygrzewając produkt w 200 °C[2].

Właściwości

Ma postać ciemnozielonych[1][2], bardzo silnie higroskopijnych kryształów[2]. Rozpuszcza się bez rozkładu w kwasie siarkowym, z którego krystalizuje jako Mn2SO4·H2SO4·6H2O. W rozcieńczonym kwasie siarkowym (<52%) hydrolizuje[2]. Z wodą daje fioletowy roztwór, z którego wytrąca się MnO·OH[1].

Z siarczanami litowców tworzy dwie serie soli podwójnych – ałuny typu Me2SO4·Mn2(SO4)3·24H2O (Me oznacza atom litowca), np. ałun cezowo-manganowy Cs2SO4·Mn2(SO4)3·24H2O, oraz sole o mniejszej zawartości wody krystalizacyjnej, typu Me[Mn(SO4)2][1].

Zastosowanie

Stosowany jest do wytwarzania soli manganu(III) z acetyloacetonem, Mn(acac)3, wykorzystywanego przemysłowo jako katalizator niektórych reakcji organicznych[3].

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 Adam Bielański, Podstawy chemii nieorganicznej, wyd. 6, t. 2, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2010, s. 938, ISBN 978-83-01-16282-5, OCLC 867940592.
  2. 1 2 3 4 5 6 7 Georg Brauer (red.), Handbook of Preparative Inorganic Chemistry, t. 1, New York–London: Academic Press, 1963, s. 1467.
  3. ↑ Arno H. Reidies, Manganese compounds, [w:] Ullmann’s Encyclopedia of Industrial Chemistry, Weinheim: Wiley‐VCH, 2005, s. 19, DOI: 10.1002/14356007.a16_123 (ang.).