Sobianowice
| wieś | |
Dwór Sobianowice | |
| Państwo | |
|---|---|
| Województwo | |
| Powiat | |
| Gmina | |
| Liczba ludności (2022) |
504[1] |
| Strefa numeracyjna |
81 |
| Kod pocztowy |
20-258[2] |
| Tablice rejestracyjne |
LUB |
| SIMC |
0394016[3] |
Położenie na mapie gminy Wólka ![]() | |
Położenie na mapie Polski ![]() | |
Położenie na mapie województwa lubelskiego ![]() | |
Położenie na mapie powiatu lubelskiego ![]() | |
Sobianowice – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie lubelskim, w gminie Wólka[3][5].
Obok miejscowości przepływa rzeka Ciemięga, która tu kończy swój bieg i wpada do Bystrzycy.
Wieś szlachecka Sobiejanowice leży na Wyżynie Lubelskiej. W drugiej połowie XVI wieku położona była w powiecie lubelskim województwa lubelskiego[6]. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do ówczesnego województwa lubelskiego. Sobianowice należą do parafii Bystrzyca. We wiosce znajduje się dwór z XVIII wieku.
Wieś stanowi sołectwo gminy Wólka[7]. Według Narodowego Spisu Powszechnego z roku 2011 wieś liczyła 447 mieszkańców[8].
Wierni Kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Bystrzycy[9].
Historia
Wieś notowana w roku 1359 jako „Sobiyanowicze”. W tym samym roku własność szlachecka Mikszy z Sobianowic sługi królewskiego i zamku lubelskiego[10]. W XV i XVI wieku „Sobianowicze”, wieś i folwark nad rzeką Bystrzycą, przy ujściu Dyski w powiecie lubelskim, gminie Wólka Tatarska, parafii Bystrzyca, odległe 11 wiorst od Lublina.
Długosz wymienia tę wieś w parafii Bystrzyca (Długosz L.B. t.II, s.575). W 1531 r. Sobianowice płaciły od 4 łanów. W 1676 r. Jan Gajowski płaci od 3 osób we dworze i 61 poddanych, a Katarzyna Górska od 15 poddanych (Pawiński, Kod. Małop., 349 i 12a).
W 1827 roku było tu 17 domów, 180 mieszkańców. W 1885 r. według Słownika geograficznego Królestwa Polskiego folwark Sobianowice posiadał rozległość 1148 mórg w tym: grunty orne i ogrody mórg 816, łąk mórg 159, pastwisk mórg 1, lasu mórg 123, nieużytków mórg 49. Budynki murowane 8, drewniane 18 płodozmian w uprawach 5 i 11. polowy las nieurządzony, młyn wodny, podkłady kamienia budulcowego. Wieś Sobianowice posiadała osad 22, z gruntem mórg 184[10].
W latach 1954–1959 wieś była siedzibą władz gromady Sobianowice, po jej zniesieniu w gromadzie Łuszczów.
Zabytki
- Dwór z XIX wieku, w ruinie, od 2002 roku własność prywatna. Rejestr zabytków nr A/767 z dnia 11.07.1978 r. Dwór zbudowany przez rodzinę Rojowskich herbu Cholewa. Parter ryzalitu jest z XVIII wieku, pozostała część po rozbudowie z 1904 roku wg zleconego przez Kazimierza Alojzego Rojowskiego projektu Władysława Kozłowskiego i Apoloniusza Nieniewskiego[11].
- Przy dworze relikty umocnień bastionowych na planie trójkąta[11].
- Park dworski, krajobrazowy, z XIX wieku[11].
Przypisy
- ↑ Strona gminy, liczba mieszkańców na dzień 32.12.2022 [dostęp 2023-03-27
- ↑ Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 1166 [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
- 1 2 TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju) [online], Główny Urząd Statystyczny [dostęp 2016-02-29].
- ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 125893.
- ↑ Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części. „Dziennik Ustaw”. Nr 29, poz. 200, s. 1867, 2013-02-15. Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji. [dostęp 2016-02-29].
- ↑ Corona Regni Poloniae. Mapa w skali 1:250 000, Instytut Historii im. Tadeusza Manteuffla Polskiej Akademii Nauk i Pracownia Geoinformacji Historycznej Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego
- ↑ Jednostki pomocnicze gminy Wólka [online], Urząd Gminy Wólka [dostęp 2016-04-15].
- ↑ GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
- ↑ Opis parafii na stronie diecezji
- 1 2
- Sobianowice, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. X: Rukszenice – Sochaczew, Warszawa 1889, s. 941.
- Sobianowice, [w:] Słownik historyczno-geograficzny ziem polskich w średniowieczu, Instytut Historii Polskiej Akademii Nauk, 2010–2014.
- 1 2 3 Krystyna Pudelska, Mykoła Bevz, Anna Biesak, Dwór i park w Sobianowicach, Acta Sci. Pol. Architectura 15, (4) 2016, s. 207-221.




