Stadło (gmina)
| gmina wiejska | |||
| 1940-1944 | |||
 Stadło | |||
| Państwo | |||
|---|---|---|---|
| Dystrykt | |||
| Powiat |
Neu-Sandez | ||
| Siedziba | |||
| Populacja (1943) • liczba ludności |
| ||
| Szczegółowy podział administracyjny (1943) | |||
| |||
Położenie na mapie okupowanej Polski w latach 1941–1944  | |||
 49°35′N 20°37′E/49,584167 20,611389 | |||
Gmina Stadło (niem. Landgemeinde Stadło) – dawna gmina wiejska funkcjonująca w latach 1940–1944 (de facto do 1945) pod okupacją niemiecką w Polsce. Siedzibą gminy było Stadło (od 1965 Stadła).
Gmina Stadło funkcjonowała przejściowo podczas II wojny światowej w powiecie Neu-Sandez (nowosądeckim) w Generalnym Gubernatorstwie. Utworzona została przez hitlerowców z obszaru dotychczasowej gminy Podegrodzie. Gmina Stadło graniczyła od zachodu z gminami Łącko i Łukowica, od północy z gminą Limanowa, od wschodu z gminami Chełmiec i Neu-Sandez, a od południa z miastem Alt Sandez i gminą Alt-Sandez (Stary Sącz)[1].
W skład gminy Stadło weszło 13 gromad z dotychczasowej gminy Podegrodzie (liczba mieszkańców z 1943 roku):
- Brzezna (1425 mieszkańców)
- Chochorowice (307 mieszkańców)
- Długołęka-Świerkla (721 mieszkańców)
- Gostwica (1256 mieszkańców)
- Juraszowa (228 mieszkańców)
- Mokra Wieś (565 mieszkańców)
- Naszacowice (601 mieszkańców)
- Olszana (857 mieszkańców)
- Olszanka (460 mieszkańców)
- Podegrodzie (1130 mieszkańców)
- Podrzecze (445 mieszkańców)
- Rogi (283 mieszkańców)
- Stadło (456 mieszkańców)
W 1943 gmina Stadło liczyła 8734 mieszkańców[1].
Gminę zniesiono po wojnie, powracają do stanu administracyjnego z czasów II Rzeczypospolitej[2], a więc przywracając gminę Podegrodzie[3].
Przypisy
- 1 2 Amtliches Gemeinde- und Dorfverzeichnis fuer das GG
- ↑ Dz. U. z 1944 r. Nr 2, poz. 8 (ISAP)
- ↑ Wykaz Gromad Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej według stanu z dnia 1.VII 1952 r., PRL, GUS, Warszawa