Starzec wodny

Starzec wodny
Ilustracja
Systematyka[1][2]
Domena

eukarionty

Królestwo

rośliny

Podkrólestwo

rośliny zielone

Nadgromada

rośliny telomowe

Gromada

rośliny naczyniowe

Podgromada

rośliny nasienne

Nadklasa

okrytonasienne

Klasa

Magnoliopsida

Nadrząd

astropodobne

Rząd

astrowce

Rodzina

astrowate

Podrodzina

Asteroideae

Plemię

Senecioneae

Rodzaj

Jacobaea / starzec

Gatunek

starzec wodny

Nazwa systematyczna
Jacobaea aquatica (Hill) G.Gaertn., B.Mey. & Scherb.
Oekon. Fl. Wetterau 3(1): 210 (1801)[3]
Synonimy
  • Senecio aquaticus Hill
  • Senecio jacobaea subsp. aquaticus (Hill) Gaudin[3]
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[4]

Starzec wodny (Jacobaea aquatica (Hill) P. Gaertn., B. Mey. & Scherb., syn. Senecio aquaticus Hill)[5][6] – gatunek roślin wieloletnich z rodziny astrowatych.

Rozmieszczenie geograficzne

Występuje w dużej części Europy bez jej północnych, wschodnich i południowych krańców[3]. W Polsce jest bardzo rzadki, rośnie w zachodniopomorskim, w północnej części lubuskiego, w wielkopolskim oraz na pojedynczych lub historycznych stanowiskach w pomorskim, śląskim i na południu lubelskiego[7].

Morfologia

Pokrój
Okrywa koszyczka
Pokrój
Łodyga wzniesiona, wysokości zwykle od 25 do 50 cm, rzadziej do 80 cm. Rozgałęzia się w górnej połowie pędu, przy czym odgałęzienia odstają pod kątem ostrym, mniejszym niż 45°. Łodyga jest słabo żeberkowana, w dole zwykle brunatnoczerwona. Jest naga lub w górnej części pajęczynowato owłosiona[8].
Liście
Dolne długoogonkowe, eliptyczne, jajowate lub lirowate, z końcową łatką jajowatą lub podługowatą. Ich blaszki są całobrzegie lub odlegle ząbkowane. Liście lirowate mają jedną lub dwie pary odcinków bocznych, które są skośnie skierowane ku górze. Środkowe i górne liście łodygowe są lirowate, u nasady siedzące z pociętymi na wąskie łatki odcinkami liścia, wpół obejmującymi łodygę. Odcinek końcowy tych liści jest wąsko eliptyczny lub wąsko jajowaty. Łatki boczne są równowąskie, skośnie skierowane ku górze[8].
Kwiaty
Zebrane w koszyczki o średnicy 2–3 cm, tworzące luźny podbaldach, z gałązkami różnej długości. Okrywa z zazwyczaj 13 listków eliptycznych, obłonionych, ciemnych na wierzchołku, gładkich. U nasady okrywy bardzo drobne listki zewnętrzne. Kwiatki języczkowate jasnożółte o długości do 12 mm i szerokości ok. 1,5 mm[8].
Owoce
Niełupki o długości ok. 2 mm, nagie lub delikatnie owłosione, niewyraźnie żeberkowane. Puch kielichowy o długości ok. 4 mm, szary[8].
Gatunki podobne
Podobne siedliska zajmuje i podobnie wygląda starzec gorczycznikowy Jacobaea erratica. Różni się on prostopadle odstającymi od osi liścia odcinkami, lekko owłosionymi listkami okrywy oraz mocno odchylonymi od łodygi odgałęzieniami (ok. 45°)[8].

Biologia i ekologia

Roślina dwuletnia kwitnąca od czerwca do października[8].

Rośnie na torfowiskach niskich w porastających je łąkach i zaroślach oraz w lasach łęgowych[8].

Zmienność i mieszańce

W obrębie gatunku wyróżnia się dwa podgatunki[3]:

Tworzy mieszańce ze: starcem jakubkiem Jacobaea vulgaris, starcem gorczycznikowym Jacobaea erratica i starcem srebrzystym Jacobaea erucifolia[8].

Zagrożenia i ochrona

Umieszczony na polskiej czerwonej liście w kategorii NT (bliski zagrożenia)[9].

Przypisy

  1. ↑ Michael A. Ruggiero i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS One”, 10 (4), 2015, art. nr e0119248, DOI: 10.1371/journal.pone.0119248, PMID: 25923521, PMCID: PMC4418965 [dostęp 2020-02-20] (ang.).
  2. ↑ Peter F. Stevens, Angiosperm Phylogeny Website, Missouri Botanical Garden, 2001– [dostęp 2021-02-28] (ang.).
  3. 1 2 3 4 Jacobaea aquatica (Hill) G.Gaertn., B.Mey. & Scherb., [w:] Plants of the World online [online], Royal Botanic Gardens Kew [dostęp 2025-11-04].
  4. ↑ Jacobaea aquatica, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species (ang.).
  5. ↑ Germplasm Resources Information Network (GRIN)
  6. ↑ Kadereit J. W., Albach D. C., Ehrendorfer F., Galbany-Casals M. i inni. Which changes are needed to render all genera of the German flora monophyletic?. „Willdenowia”. 46, s. 39 – 91, 2016. DOI: 10.3372/wi.46.46105.
  7. ↑ Zając A., Zając M.: Atlas rozmieszczenia roślin naczyniowych w Polsce. Kraków: Pracownia Chorologii Komputerowej, Instytut Botaniki, Uniwersytet Jagielloński, 2001, s. 513. ISBN 978-83-61191-72-8.
  8. 1 2 3 4 5 6 7 8 Irena Kucowa, Senecio L., Starzec, [w:] Bogumił Pawłowski, Adam Jasiewicz (red.), Flora polska. Rośliny naczyniowe Polski i ziem ościennych. Tom XII, Warszawa, Kraków: PAN, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1971, s. 345.
  9. ↑ Kaźmierczakowa R., Bloch-Orłowska J., Celka Z., Cwener A., Dajdok Z., Michalska-Hejduk D., Pawlikowski P., Szczęśniak E., Ziarnek K.: Polska czerwona lista paprotników i roślin kwiatowych. Polish red list of pteridophytes and flowering plants. Kraków: Instytut Ochrony Przyrody Polskiej Akademii Nauk, 2016. ISBN 978-83-61191-88-9.