Stearynian cynku
|
|
| Nazewnictwo |
|
| Nomenklatura systematyczna (IUPAC) |
oktadekanian cynku |
|
| Ogólne informacje |
| Charakterystyka fizyczna |
| biały, hydrofobowy proszek o lekkim, charakterystycznym zapachu[1] |
|
| Wzór Hilla |
C36H70O4Zn |
| Masa molowa |
632,35 g/mol |
| Identyfikacja |
| Numer CAS |
557-05-1 |
| PubChem |
11178 |
| SMILES |
CCCCCCCCCCCCCCCCCC(=O)[O-].CCCCCCCCCCCCCCCCCC(=O)[O-].[Zn+2]
|
|
| InChI |
InChI=1S/2C18H36O2.Zn/c2*1-2-3-4-5-6-7-8-9-10-11-12-13-14-15-16-17-18(19)20;/h2*2-17H2,1H3,(H,19,20);/q;;+2/p-2
|
| InChIKey |
XOOUIPVCVHRTMJ-UHFFFAOYSA-L
|
|
|
|
|
|
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa) |
Stearynian cynku – organiczny związek chemiczny, sól cynkowa kwasu stearynowego. Jest hydrofobowy, nie rozpuszcza się w rozpuszczalnikach polarnych (np. w wodzie lub etanolu) i eterze, natomiast rozpuszcza się w benzenie, a na gorąco w różnych rozpuszczalnikach organicznych. W kwasach roztwarza się[1]. Stosowany głównie w przemyśle tworzyw sztucznych jako środek ułatwiający usuwanie wyrobów z form.