Stenoria
| Stenoria | |||
| Mulsant, 1857 | |||
 Stenoria analis | |||
| Systematyka | |||
| Domena | |||
|---|---|---|---|
| Królestwo | |||
| Typ | |||
| Gromada | |||
| Rząd | |||
| Podrząd | |||
| Rodzina | |||
| Podrodzina |
Nemognathinae | ||
| Plemię |
Sitarini | ||
| Rodzaj |
Stenoria | ||
| Typ nomenklatoryczny | |||
|
Sitaris apicalis Latreille, 1804 | |||
| Synonimy | |||
| |||
Stenoria – rodzaj chrząszczy z rodziny oleicowatych i podrodziny Nemognathinae.
Morfologia
Głowę w widoku grzbietowym cechuje poprzeczna warga górna i nieco dłuższe i szersze niż jedno oko skronie[1]. Czułki są długie, sięgające za środek długości ciała, nitkowate, ku szczytom coraz cieńsze[2][1]. Żuwaczki nie są równolegle ku przodowi wydłużone. Głaszczki szczękowe są niepowiększone i mają ostatni człon o kształcie innym niż siekierowaty czy trójkątny. Długość przedplecza nie przekracza jego szerokości[1]. Pokrywy są rozwarte, rozchodząc się już tuż za nasadami, ku tyłowi zwężone klinowato, po bokach lekko wycięte, na szczytach tępo zaokrąglone[2][1]. U obu płci pokrywy są nieskrócone. Odnóża są długie i cienkie[1]. Tylna para cechuje się goleniami o wewnętrznej ostrodze wierzchołkowej prostej, a zewnętrznej lekko pogrubionej i na szczycie ściętej[1] lub jednakowo co wewnętrzna grubej[2]. Pazurki stóp mają strony wewnętrzne uzbrojone w ząbki[2]. Genitalia samca mają opatrzony haczykami edeagus i nierozdzielone u szczytu paramery[1].
Rozprzestrzenienie
Przedstawiciele rodzaju zamieszkują wyłącznie krainę palearktyczną[2]. W Europie stwierdzono cztery gatunki[3]. W Polsce notowana była w XIX wieku i na początku XX wieku S. analis, ale brak jest doniesień z późniejszych lat[4] i współcześnie uznaje się ją za prawdopodobnie wymarłą w tym kraju[5]. Z kolei S. apicalis wykazana została z Polski w XIX stuleciu błędnie[2][4].
Taksonomia
Takson ten wprowadził w 1857 roku Étienne Mulsant. Gatunkiem typowym wyznaczono Sitaris apicalis[3].
Do rodzaju należy 29 opisanych gatunków[3]:
- podrodzaj: Stenoria (Gineremia) Pardo Alcaide, 1961
- Stenoria saharica Pardo Alcaide, 1961
- podrodzaj: Stenoria (Stenoria) Mulsant, 1857
- Stenoria analis Schaum, 1859
- Stenoria acutipennis Fairmaire, 1881
- Stenoria antoinei Pardo Alcaide, 1953
- Stenoria apicalis Latreille, 1804
- Stenoria canariensis Pic, 1902
- Stenoria erevanensis Iablokoff-Khnzorian, 1958
- Stenoria erythromelas Semenov, 1893
- Stenoria falcipennis Semenov, 1893
- Stenoria fasciata Faldermann, 1835
- Stenoria grandiceps Semenov, 1893
- Stenoria hauseri Escherich, 1904
- Stenoria intermedia Dokhtouroff, 1889
- Stenoria klapperichi Kaszab, 1958
- Stenoria komarowi Dokhtouroff, 1889
- Stenoria kraatziana Semenov, 1900
- Stenoria laterimaculata Reitter, 1898
- Stenoria longipennis Pic, 1933
- Stenoria muiri Kaszab, 1956
- Stenoria nigricollis Semenov, 1893
- Stenoria plagiata Escalera, 1914
- Stenoria richteri Kaszab, 1959
- Stenoria sokolowi Semenov, 1900
- Stenoria steppensis Kaszab, 1966
- Stenoria testaceicornis Pic, 1939
- Stenoria thakkola Schawaller, 1996
- Stenoria tibetana Escherich, 1904
- Stenoria tibialis Motschulsky, 1872
- Stenoria tristis Escherich, 1897
Przypisy
- 1 2 3 4 5 6 7 Arved Lompe: Nemognathinae. [w:] Käfer Europas [on-line]. [dostęp 2025-12-01].
- 1 2 3 4 5 6 Zdzisława Stebnicka: Klucze do oznaczania owadów Polski Część XIX Chrząszcze – Coleoptera z. 84 Majkowate – Meloidae. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Polskie Towarzystwo Entomologiczne, 1987, s. 29-30.
- 1 2 3 M.A. Bologna: Meloidae. W: Catalogue of Palaearctic Coleoptera Volume 5. Tenebrionoidea. I. Löbl, A. Smetana (red.). Wyd. Apollo Books. Stenstrup: 2008, s. 370-412.
- 1 2 B. Burakowski, M. Mroczkowski, J. Stefańska: Katalog Fauny Polski. Tom XXIII, zeszyt 14. Chrząszcze – Coleoptera. Cucujoidea, część 3.. Warszawa: 1987.
- ↑ Jerzy Pawłowski, Daniel Kubisz, Mieczysław Mazur: Coleoptera. Chrząszcze. W: Czerwona lista zwierząt ginących i zagrożonych w Polsce. Zbigniew Głowaciński, Małgorzata Makomaska-Juchiewicz, Grażyna Połczyńska-Konior (red.). Kraków: Instytut Ochrony Przyrody Polskiej Akademii Nauk (PAN), 2002, s. 88-110. ISBN 83-901236-8-1.