Stibiotantalit
![]() okaz z Kalifornii | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
Sb3+(Ta,Nb)O4[1] |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
5,5[1] |
| Przełam |
półmuszlowy[1] |
| Łupliwość |
wyraźna/dobra[1] |
| Pokrój kryształu |
pryzmatyczny, spłaszczony[1], równoległy |
| Przezroczystość |
przeświecający[1] |
| Układ krystalograficzny |
rombowy[1] |
| Klasa krystalograficzna |
piramidalna[1] |
| Właściwości mechaniczne |
kruchy[1] |
| Gęstość |
5,98–7,34 g/cm3[1] |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
ciemnobrązowa jasnożółtawobrązowa, czerwonawożółta, czerwonawobrązowa, zielonawożółta[1] |
| Rysa |
jasnożółta, żółtobrązowa[1] |
| Połysk |
diamentowy, żywiczny[1] |
| Współczynnik załamania |
2,3742–2,4568 (dwuosiowy)[1] |
| Inne |
dwójłomność; 0,083[1] dyspersja (optyka): stosunkowo silna[1] |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
4.DE.30[1] |
Właściwości
Krystalizuje w układzie rombowym[1][2]. Wykształca kryształy o pokroju pryzmatyczny, równoległym oraz spłaszczonym[1][2]. Jest minerałem przeświecającym i kruchym[1][2]. Posiada jasnożółtą lub żółtobrązową rysę oraz diamentowy bądź żywiczny połysk[1][2].
Występowanie
Występuje w pegmatytach granitowych[2]. Towarzyszą mu zwykle elbait, tantalit, antymon rodzimy, lepidolit, kwarc, albit, mikroklin, muskowit, cleavelandyt, antymonit, allemontyt, stibiomikroklin, beryl, kasyteryt, kolumbit, litiofilit oraz oksystibiomikrolit[1][2]. Spotykany w Afganistanie (Nurestan), Angoli (Prowincja Namibe), Australii (Australia Zachodnia), Brazylii, Kanadzie, Chinach (Henan), Czechach, Egipicie, we Włoszech, Japonii, na Madagaskarze, Mozambiku (Zambézia), Birmie, Nepalu, Norwegii, Pakistanie, Polsce (Szklary), Rosji, Sri Lance, na Słowacji, Szwecji, Zimbabwe i Stanach Zjednoczonych (Kalifornia)[1][2].
