Stibiotantalit

Stibiotantalit
Ilustracja
okaz z Kalifornii
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny

Sb3+(Ta,Nb)O4[1]

Twardość w skali Mohsa

5,5[1]

Przełam

półmuszlowy[1]

Łupliwość

wyraźna/dobra[1]

Pokrój kryształu

pryzmatyczny, spłaszczony[1], równoległy

Przezroczystość

przeświecający[1]

Układ krystalograficzny

rombowy[1]

Klasa krystalograficzna

piramidalna[1]

Właściwości mechaniczne

kruchy[1]

Gęstość

5,98–7,34 g/cm3[1]

Właściwości optyczne
Barwa

ciemnobrązowa jasnożółtawobrązowa, czerwonawożółta, czerwonawobrązowa, zielonawożółta[1]

Rysa

jasnożółta, żółtobrązowa[1]

Połysk

diamentowy, żywiczny[1]

Współczynnik załamania

2,3742–2,4568 (dwuosiowy)[1]

Inne

dwójłomność; 0,083[1] dyspersja (optyka): stosunkowo silna[1]

Dodatkowe dane
Klasyfikacja Strunza

4.DE.30[1]

Stibiotantalit – rzadki minerał z rodziny tlenków[1].

Właściwości

Krystalizuje w układzie rombowym[1][2]. Wykształca kryształy o pokroju pryzmatyczny, równoległym oraz spłaszczonym[1][2]. Jest minerałem przeświecającym i kruchym[1][2]. Posiada jasnożółtą lub żółtobrązową rysę oraz diamentowy bądź żywiczny połysk[1][2].

Występowanie

Występuje w pegmatytach granitowych[2]. Towarzyszą mu zwykle elbait, tantalit, antymon rodzimy, lepidolit, kwarc, albit, mikroklin, muskowit, cleavelandyt, antymonit, allemontyt, stibiomikroklin, beryl, kasyteryt, kolumbit, litiofilit oraz oksystibiomikrolit[1][2]. Spotykany w Afganistanie (Nurestan), Angoli (Prowincja Namibe), Australii (Australia Zachodnia), Brazylii, Kanadzie, Chinach (Henan), Czechach, Egipicie, we Włoszech, Japonii, na Madagaskarze, Mozambiku (Zambézia), Birmie, Nepalu, Norwegii, Pakistanie, Polsce (Szklary), Rosji, Sri Lance, na Słowacji, Szwecji, Zimbabwe i Stanach Zjednoczonych (Kalifornia)[1][2].

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 Stibiotantalite, [w:] Mindat.org [online], Hudson Institute of Mineralogy [dostęp 2026-05-24] (ang.).
  2. 1 2 3 4 5 6 7 https://www.handbookofmineralogy.org/pdfs/stibiotantalite.pdf