Sylvinho

Sylvinho
Ilustracja
Sylvinho (2019).
Pełne imię i nazwisko

Sylvio Mendes Campos Júnior

Data i miejsce urodzenia

12 kwietnia 1974
São Paulo

Obywatelstwo

brazylijskie, hiszpańskie

Wzrost

173 cm

Pozycja

obrońca

Kariera juniorska
Lata Klub
1990–1994 Corinthians São Paulo
Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole
1994–1999 Corinthians São Paulo 177 (1)
1999–2001 Arsenal Londyn 55 (3)
2001–2004 Celta Vigo 84 (1)
2004–2009 FC Barcelona 89 (2)
2009–2010 Manchester City 10 (0)
W sumie: 415 (7)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
2000–2001  Brazylia 6 (0)
Kariera trenerska
Lata Drużyna
2011–2012 Cruzeiro Belo Horizonte (asystent)
2012 Sport Recife (asystent)
2013–2014 Corinthians São Paulo (asystent)
2014–2015 Inter Mediolan (asystent)
2016–2019 Brazylia (asystent)
2019 Olympique Lyon
2021–2022 Corinthians São Paulo
2023–2026 Albania (selekcjoner)
  1. ↑ Uwzględniono wyłącznie rozgrywki ligowe.
Dorobek medalowy
Złoty Puchar CONCACAF
brąz USA 1998

Sylvinho, właśc. Sylvio Mendes Campos Júnior (ur. 12 kwietnia 1974 w São Paulo) – były brazylijski piłkarz grający na pozycji obrońcy, reprezentant kraju. Posiada również obywatelstwo hiszpańskie. Po zakończeniu kariery zawodniczej został trenerem, początkowo pracując jako asystent.

Kariera piłkarska

Karierę piłkarską rozpoczął w 1990 r. w juniorach Corinthians São Paulo, a w 1994 r. przeszedł do drużyny seniorskiej, w której grał do 1999 r. Zdobył z tym zespołem mistrzostwo Brazylii w sezonie 1998, Puchar Brazylii (1995), trzykrotnie Campeonato Paulista (1995, 1997, 1999).

Jego talent zauważyli trenerzy z Europy i w 1999 r. przeniósł się do Arsenalu Londyn, w którym dość szybko zaskarbił sobie sympatię kibiców. 1 sierpnia 1999, po wygranej 2:1 z Manchesterem United na stadionie Wembley w Londynie zdobył Tarczę Wspólnoty, a także w sezonie 1999/2000 dotarł do finału Pucharu UEFA, w którym 17 maja 2000 na stadionie Parken w Kopenhadze przegrał po serii rzutów karnych 4:1 (0:0 p.d.) z tureckim Galatasaray Stambuł.

Po sezonie 2000/01 przeniósł się do hiszpańskiej Celty Vigo, z którą w sezonie 2002/03 zajął 4. miejsce w Primera División, awansując tym samym pierwszy raz w historii do Ligi Mistrzów. W sezonie 2003/04, po zajęciu przedostatniego 19. miejsca w La Liga, jego drużyna spadła do Segunda División, po czym Sylvinho przeniósł się do FC Barcelony[1], w której grał do 2009 r. Z tym zespołem trzykrotnie wywalczył mistrzostwo Hiszpanii (2005, 2006, 2009) i wicemistrzostwo Hiszpanii w sezonie 2006/2007 oraz 3. miejsce w Primera División w sezonie 2007/08, Puchar Króla 2009 po wygranej 4:1 w finale z Athletic Bilbao, rozegranym 13 maja 2009 na Estadio Mestalla w Walencji, dwukrotnie Superpuchar Hiszpanii (2005, 2006) oraz dwukrotnie Ligę Mistrzów (2006, 2009).

W sezonie 2009/10 występował w Manchesterze City, po czym zakończył karierę zawodniczą.

Kariera reprezentacyjna

Dzięki świetnym występom w Corinthians Paulista wielokrotnie otrzymywał od selekcjonera Mário Zagallo powołanie do seniorskiej reprezentacji Brazylii, w tym na Złoty Puchar CONCACAF 1998 w Stanach Zjednoczonych, na którym nie grał, jednak zajął 3. miejsce po wygranej 1:0 z Jamajką, po decydującym meczu rozegranym 15 lutego 1998 w Los Angeles.

Ostatecznie w drużynie Canarinhos zadebiutował pod wodzą selekcjonera Vanderleia Luxemburgo 23 maja 2000 na Millennium Stadium w Cardiff w wygranym 3:0 meczu towarzyskim z Walią[2]. Ostatni mecz w drużynie Canarinhos rozegrał 28 marca 2001, w przegranym 1:0 meczu eliminacyjnym mistrzostw świata 2002 z Ekwadorem na Estadio Olímpico Atahualpa w Quito[2], w którym w 58. minucie został zmieniony przez Césara[3].

Kariera trenerska

Po zakończeniu kariery zawodniczej rozpoczął karierę trenerską. Był asystentem Vágnera Manciniego w Cruzeiro EC (2011–2012) i Sport Recife (2012), w latach 2013–2014 Mano Menezesa i Titego w Corinthians São Paulo, którego prowadził dwukrotnie (2013–2014, 2021–2022), a w sezonie 2014/2015 był asystentem Roberto Manciniego we włoskim Interze Mediolan.

W latach 2016–2019 był asystentem selekcjonera Titego w reprezentacji Brazylii, po czym 29 maja 2019 został trenerem francuskiego Olympique Lyon[4][5], z którego został zwolniony 7 października 2019[6][7][8].

W latach 2021–2022 prowadził Corinthians São Paulo, natomiast 2 stycznia 2023 został selekcjonerem reprezentacji Albanii[5], z którą niespodziewanie awansował na mistrzostwa Europy 2024 w Niemczech.

Sukcesy

Zawodnicze

Corinthians São Paulo
Arsenal Londyn
FC Barcelona
Brazylia

Trenerskie

Reprezentacja Albanii

Przypisy

  1. ↑ Barcelona blijft kopen [online], Voetbalkrant.com, 10 lipca 2004 [dostęp 2026-04-26] (niderl.).
  2. 1 2 Sylvinho - Reprezentacja
  3. ↑ Ekwador - Brazylia, 28 mar 2001 - eliminacje do mistrzostw świata Ameryka Południowa - protokół meczowy
  4. ↑ Lyon po brazylijsku. Sylvinho i Juninho przejęli dowodzenie [data dostępu: 2019-05-29]
  5. 1 2 Sylvinho nowym selekcjonerem reprezentacji Albanii [data dostępu: 2023-01-02]
  6. ↑ OFICJALNIE: Olympique Lyon zwolnił Sylvinho [data dostępu: 2019-10-07]
  7. ↑ Ligue 1: Olympique Lyon zwolnił trenera [data dostępu: 2019-10-07]
  8. ↑ Ligue 1. Sylvinho zwolniony z Olympique Lyon [data dostępu: 2019-10-08]

Linki zewnętrzne