Szatonia

Szatonia
część miasta
Ilustracja
Szatonia
Państwo

 Polska

Województwo

 łódzkie

Powiat

zgierski

Gmina

Aleksandrów Łódzki

Aglomeracja

łódzka

Miasto

Aleksandrów Łódzki

W granicach Aleksandrowa Łódzkiego

1 stycznia 1988[1]

Populacja (1971)
• liczba ludności


325

Strefa numeracyjna

(+48) 42

Kod pocztowy

95-070

Tablice rejestracyjne

EZG

SIMC

0958690

Położenie na mapie Aleksandrowa Łódzkiego
Mapa konturowa Aleksandrowa Łódzkiego, po prawej znajduje się punkt z opisem „Szatonia”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, w centrum znajduje się punkt z opisem „Szatonia”
Położenie na mapie województwa łódzkiego
Mapa konturowa województwa łódzkiego, blisko centrum u góry znajduje się punkt z opisem „Szatonia”
Położenie na mapie powiatu zgierskiego
Mapa konturowa powiatu zgierskiego, na dole nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Szatonia”
Położenie na mapie gminy Aleksandrów Łódzki
Mapa konturowa gminy Aleksandrów Łódzki, po prawej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Szatonia”
Ziemia51°48′53″N 19°19′45″E/51,814722 19,329167[2]

Szatonia (dawn. Szatonie[3]) – dawna wieś w dawnym województwie i powiecie łęczyckim, obecnie osiedle w granicach miasta Aleksandrowa Łódzkiego.

Przez osiedle przebiega droga krajowa nr 72. Do 1991 r. przez Szatonię prowadziła linia tramwajowa nr 44, która dojeżdżała do Aleksandrowa Łódzkiego.

Szatonia jest sołectwem miejskim[4].

Historia

Dawniej samodzielna miejscowość. Od 1867 w gminie Brużyca[3]. W okresie międzywojennym należał do powiatu łódzkiego w woj. łódzkim. W 1921 roku liczył 105 mieszkańców[5]. 27 marca 1924 zniesiono gminę Brużyca, a Szatonię włączono do nowo utworzonej gminy Brużyca Wielka[6]. 1 września 1933 Szatonia ustanowiła odrębną gromadę (sołectwo) w granicach gminy Brużyca Wielka[7].

Podczas II wojny światowej włączona do III Rzeszy. Po wojnie Szatonia powróciła do powiatu łódzkiego w woj. łódzkim jako jedna z 20 gromad gminy Brużyca Wielka[8]. W związku z reorganizacją administracji wiejskiej jesienią 1954, Szatonia weszła w skład nowej gromady Brużyca Wielka (z wyłączeniem Zwierzyńca B, który włączono do Aleksandrowa Łódzkiego)[9]. W 1971 roku ludność wsi wynosiła 325[10].

Od 1 stycznia 1973 w gminie Aleksandrów Łódzki[11]. W latach 1975–1987 miejscowość należała administracyjnie do województwa łódzkiego.

1 stycznia 1988 Szatonię (120 ha) włączono do Aleksandrowa Łódzkiego[1], oprócz 53 ha, które włączono do Łodzi[12].

Przypisy

  1. 1 2 M.P. z 1987 r. Nr 26, poz. 209 (ISAP).
  2. ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 134513.
  3. 1 2 Szatonie, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XI: Sochaczew – Szlubowska Wola, Warszawa 1890, s. 808.
  4. ↑ Zarząd Gminy Aleksandrów Łódzki, Rada Programowa Strategii Rozwoju, Agencja Rozwoju Komunalnego, Aleksandrów Łódzki - Raport o stanie Gminy, Aleksandrów Łódzki 2000, ss. 5-6
  5. ↑ Skorowidz miejscowości RP
  6. ↑ Dz. U. z 1924 r. Nr 28, poz. 278 (ISAP)
  7. ↑ Łódzki Dziennik Wojewódzki. 1933, nr 18, poz. 229.
  8. ↑ Wykaz Gromad Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej według stanu z dnia 1.VII 1952 r., PRL, GUS, Warszawa.
  9. ↑ Uchwała Nr 34/54 Wojewódzkiej Rady Narodowej w Łodzi z dnia 4 października 1954 r. w sprawie podziału na nowe gromady powiatu łódzkiego; w ramach Zarządzenia Nr Or. V-167/1/54 Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Łodzi z dnia 22 listopada 1954 r. w sprawie ogłoszenia uchwał Wojewódzkiej Rady Narodowej w Łodzi z dnia 4 października 1954 r., dotyczących reformy podziału administracyjnego wsi (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Łodzi z 1 grudnia 1954 r., Nr 11, Poz. 39).
  10. ↑ Statystyczna charakterystyka miejscowości w gromadach: pow. Łódź, woj. łódzkie /
  11. ↑ Uchwała Nr XIX/100/72 Wojewódzkiej Rady Narodowej w Łodzi z dnia 9 grudnia 1972 w sprawie utworzenia gmin w województwie łódzkim (Dziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Łodzi z dnia 20 grudnia 1972, Nr. 14, Poz. 185).
  12. ↑ M.P. z 1987 r. Nr 25, poz. 205 (ISAP)

Linki zewnętrzne