Tadeusz Adam Wasilewski

Tadeusz Wasilewski
Ilustracja
Tadeusz Wasilewski (<1934)
pułkownik dyplomowany piechoty pułkownik dyplomowany piechoty
Pełne imię i nazwisko

Tadeusz Adam Wasilewski

Data i miejsce urodzenia

31 stycznia 1897
Warszawa

Data i miejsce śmierci

20 listopada 1964
Londyn

Przebieg służby
Siły zbrojne

Wojsko Polskie

Jednostki

Sztab Naczelnego Wodza

Stanowiska

szef oddziału

Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Walecznych (1920–1941, trzykrotnie) Złoty Krzyż Zasługi Medal Niepodległości Medal Zwycięstwa (międzyaliancki)

Tadeusz Adam Wasilewski[a] (ur. 31 stycznia 1897 w Warszawie, zm. 20 listopada 1964 w Londynie) – pułkownik dyplomowany piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys

Urodził się 31 stycznia 1897 w Warszawie[2][3]. Jego ojcem był Zygmunt Wasilewski[4], a matką Wanda z Karłowiczów.

Był żołnierzem I Korpusu Polskiego gen. Dowbor-Muśnickiego[5][3]. Po zakończeniu I wojny światowej został przyjęty do Wojska Polskiego[5]. Został awansowany na stopień kapitana piechoty ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919[6][7]. W początkowych latach 20. był oficerem 22 pułku piechoty w Siedlcach[8][9][5]. Odbył Kurs Normalny 1921–1923 (II promocja) w Wyższej Szkole Wojennej i uzyskał tytuł oficera dyplomowanego[10][5]. W 1924 jako oficer Sztabu Generalnego i nadetatowy macierzystej pułku był przydzielony do Biura Ścisłej Rady Wojennej[11]. W 1928 był przydzielony do Korpusu Ochrony Pogranicza[12]. Został awansowany na stopień majora piechoty ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1929[13]. Z dniem 1 grudnia 1931 został przeniesiony ze Sztabu Głównego do 16 pułku piechoty w Tarnowie na stanowisko dowódcy batalionu[14][15]. Od 20 czerwca 1934 do 1 stycznia 1937 był szefem sztabu 27 Dywizji Piechoty w Kowlu[16]. W tym czasie został awansowany na stopień podpułkownika. Od 1938 do 1939 pełnił funkcję attaché wojskowego w Belgradzie.

W listopadzie 1939 został szefem odtworzonego w Paryżu Oddziału II Sztabu Generalnego Wojska Polskiego[17]. Po zakończeniu II wojny światowej pozostał na emigracji w Wielkiej Brytanii w stopniu pułkownika[3]. Był także historykiem i pisarzem[3]. Współzałożyciel Kola Lwowian w Londynie[3]. Zmarł 20 listopada 1964 w Londynie[3]. Został pochowany na cmentarzu Elmers End[3].

Ordery i odznaczenia

Uwagi

  1. ↑ Do stycznia 1934 w ewidencji Wojska Polskiego figurował jako „Tadeusz III Wasilewski”, w celu odróżnienia od innych oficerów noszących to samo imię i nazwisko. 26 stycznia 1934 ogłoszono sprostowanie imienia mjr. dypl. Tadeusza III Wasilewskiego z „Tadeusz III” na „Tadeusz Adam”[1].

Przypisy

Bibliografia