Taurogi (gmina)
| gmina wiejska | |
| 1867–1950 | |
![]() | |
| Państwo | |
|---|---|
| Obwód |
1867–1918: gb. kowieńska |
| Okręg |
1867–1919: rosieński |
| Siedziba | |
| Data powstania |
1867 |
| Data likwidacji |
1950 |
| Populacja (1877) • liczba ludności |
|
| Szczegółowy podział administracyjny | |
| Liczba gromad |
7[1] |
| Liczba miejscowości |
188[1] |
Położenie na mapie![]() | |
| 55°15′N 22°17′E/55,250000 22,283333 | |
Taurogi (ros. Таурогенская волость, lit. Tauragės valsčius) – dawna gmina wiejska na Kowieńszczyźnie, istniejąca w latach 1867–1950. Siedzibą władz gminy było miasteczko Taurogi (lit. Tauragė), obecnie na Litwie.
Historia
Gmina zbiorowa Taurogi powstała w wyniku reformy struktur administracyjnych państwa rosyjskiego w latach 1864–1867. Była częścią powiatu rosieńskiego, należącego do guberni kowieńskiej[2]. W 1877 roku obejmowała 188 miejscowości w 7 gromadach, zamieszkanych przez 10.707 ludzi[1].
Po I wojnie światowej jednostka weszła w skład Republiki Litewskiej, wchodząc w skład nowego powiatu tauroskiego[3]. W 1923 roku gmina obejmowała 123 miejscowości w 15 gromadach, zamieszkanych przez 9976 ludzi[4].
Podczas II wojny światowej gmina należała do Komisariatu Rzeszy Wschód (powiat tauroski). Po wojnie obszar gminy wszedł w struktury administracyjne Związku Radzieckiego i Litewskiej SRR (nadal powiat tauroski). Gminę zniesiono 20 czerwca 1950 wskutek reformy administracyjnej na Litwie, a jej obszar włączono do nowo utworzonego rejonu tauroskiego[5].
Przypisy
- 1 2 3 4 Волости и важнѣйшiя селенiя Европейской Россiи. Выпускъ V. – Изданiе Центральнаго Статистическаго Комитета, Санктпетербургъ, 1886.
- ↑ Н.П. ИнфоРост, ГПИБ | Карты [online], elib.shpl.ru [dostęp 2025-12-12].
- ↑ Lietuvos apgyventos vietos: pirmojo visuotinojo Lietuvos gyventojų 1923 m. surašymo duomenys. Kaunas, Centralinis Statistikos Biuras, 1925.
- ↑ Lietuvos apgyventos vietos: pirmojo visuotinojo Lietuvos gyventojų 1923 m. surašymo duomenys. – Kaunas, Centralinis Statistikos Biuras, 1925.
- ↑ Tarybų Lietuvos enciklopedija. – Vilnius: Vyriausioji enciklopedijų redakcija, 1985.

