Terebela

Terebela
wieś
Państwo

 Polska

Województwo

 lubelskie

Powiat

bialski

Gmina

Biała Podlaska

Liczba ludności (2021)

392[1][2]

Strefa numeracyjna

83

Kod pocztowy

21-500[3]

Tablice rejestracyjne

LBI

SIMC

0010990[4]

Położenie na mapie gminy wiejskiej Biała Podlaska
Mapa konturowa gminy wiejskiej Biała Podlaska, u góry znajduje się punkt z opisem „Terebela”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po prawej znajduje się punkt z opisem „Terebela”
Położenie na mapie województwa lubelskiego
Mapa konturowa województwa lubelskiego, u góry znajduje się punkt z opisem „Terebela”
Położenie na mapie powiatu bialskiego
Mapa konturowa powiatu bialskiego, blisko centrum u góry znajduje się punkt z opisem „Terebela”
Ziemia52°05′03″N 23°04′38″E/52,084167 23,077222[5]

Terebela – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie bialskim, w gminie Biała Podlaska[4][6].

Wieś magnacka położona była w końcu XVIII wieku w hrabstwie bialskim w powiecie brzeskolitewskim województwa brzeskolitewskiego[7]. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa bialskopodlaskiego.

Wieś jest sołectwem w gminie Biała Podlaska[8]. Według Narodowego Spisu Powszechnego z roku 2011 wieś liczyła 327 mieszkańców[9].

Przez miejscowość przepływa rzeka Klukówka, dopływ Krzny. Znajduje się tu także łowisko rybne.

Wierni Kościoła rzymskokatolickiego należą do parafii św. Ojca Pio w Rakowiskach.

We wsi znajduje się XIX-wieczny park dworski (Nr rej: A-136 z 1983-12-31)[10].

W roku 1937 urodziła się tu Józefa Aleksandra Matyńkowska – polska nauczycielka i polityk, posłanka na Sejm PRL VIII i IX kadencji[11].

W czerwcu 1945 r. miał tu miejsce zbrojny incydent. W remizie strażackiej odbywała się zabawa, w której brali udział konspiratorzy z podziemia antykomunistycznego. Około północy z Białej Podlaskiej przybyła grupa operacyjna funkcjonariuszy UB i MO. Otoczono budynek i przystąpiono do legitymowania obecnych. Podczas tej czynności doszło do strzelaniny, której zginęło dwóch konspiratorów, członków AK-ROAK, podkomendnych Roberta Domańskiego „Floriana”, oraz jeden milicjant. Ponadto siły komunistyczne aresztowały osiem osób i przejęły pewną ilość broni. Ciała akowców pogrzebano bez trumien na miejscowym cmentarzu unickim. Dopiero w październiku 2025 z inicjatywy IPN ekshumowano zwłoki[12].

Przypisy

  1. ↑ Wieś Terebela w liczbach [online], Polska w liczbach [dostęp 2023-11-27], liczba ludności na podstawie danych GUS.
  2. ↑ NSP 2021: Ludność w miejscowościach statystycznych [online], Bank Danych Lokalnych GUS, 19 września 2022 [dostęp 2023-11-27].
  3. ↑ Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., lipiec 2015, s. 1292 [zarchiwizowane 2015-09-10].
  4. 1 2 GUS. Wyszukiwarka TERYT
  5. ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 139425.
  6. ↑ Rozporządzenie w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz. U. z 2013 r. poz. 200 (ISAP))
  7. ↑ Вялікі гістарычны атлас Беларусі Т.2, Mińsk 2013, s. 106.
  8. ↑ Strona gminy. → Gmina → sołectwa [dostęp 2023-11-27]
  9. ↑ GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
  10. ↑ Rejestr zabytków nieruchomych – województwo lubelskie [online], Narodowy Instytut Dziedzictwa, 31 marca 2026, s. 2.
  11. ↑ Parlamentarzyści - Pełny opis rekordu [online], bs.sejm.gov.pl [dostęp 2018-11-17].
  12. ↑ Ewelina Burda: Bezimienne krzyże w Terebeli. IPN odnalazł szczątki mężczyzn. dziennikwschodni.pl, 2025-10-09. [dostęp 2025-10-10]. (pol.).

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.