The Sims Bustin’ Out

The Sims Bustin’ Out
Producent

Maxis (PS2, GCN, XBOX, GBA), Griptonite Games (GBA, NG)

Wydawca

Electronic Arts

Seria gier

The Sims

Data wydania

2 grudnia 2003 (GBA), 16 grudnia 2003 (PS2, Xbox, GCN), 11 maja 2004 (NG)

Gatunek

symulator życia, gra przygodowa

Tryby gry

gra jednoosobowa, gra wieloosobowa

Platforma

Game Boy Advance, PlayStation 2, Xbox, GameCube, N-Gage

Następna gra w serii

The Urbz: Simowie w mieście

The Sims Bustin’ Out – drugi, spin-offowy tytuł serii The Sims stworzony przez Maxis i Griptonite Games w Stanach Zjednoczonych. Gra została wydana przez Electronic Arts 2 grudnia 2003 na konsolę Game Boy Advance[1][2][3], 16 grudnia 2003 na PlayStation 2, Xbox i GameCube[4][5], oraz 11 maja 2004 na konsolę N-Gage[6]. Gra jest połączeniem typowego symulatora życia z serii The Sims z grą przygodową[4][7].

Gra jest pierwszym tytułem serii niewydanym na komputery osobiste[4].

Według Metracritic, gra otrzymała w większości pozytywne opinie krytyków wynoszące średnio 81/100[8].

Rozgrywka

Gra, tak jak w większości tytułach The Sims, rozpoczyna się od stworzenia własnego sima. Gra wyróżnia się jednak od nich uproszczoną rozgrywką, polegającą tylko na dbaniu o podstawowe potrzeby bohaterów, stworzoną specjalnie w celu ułatwienia gry na konsolach[9].

W grze istnieją dwa tryby rozgrywki. Pierwszym jest tryb gry swobodnej typowy dla serii The Sims, który pozwala kontrolować simów w dowolny sposób, nie ograniczając rozgrywki. Drugi tryb nazwany „Bust Out”, jest trybem fabularnym. W tym trybie gracz ma za zadanie pokierowanie życiem młodego sima, mieszkającego z matką w SimCity w taki sposób, aby na koniec rozgrywki osiągnął sukces i został milionerem. W grze gracz otrzyma do wykonania wiele zadań. Pierwszym z nich jest zadanie zlecone przez matkę sima, polegające na znalezieniu odpowiedniej pracy. W grze dostępne jest siedem ścieżek kariery. Sim otrzyma także zadanie, w którym musi pozbyć się problemu miejscowego złodzieja. Podczas rozgrywki jest wiele zadań, a sama rozgrywka może potrwać wiele godzin. W grze dostępne jest wiele rodzajów apartamentów, w różnych stylach oraz wiele miejsc różnie wpływających na bohatera, np. miejsca podnoszące umiejętności bądź wywołujące dany nastrój. W grze można kolekcjonować różne przedmioty, odblokowywać osiągnięcia bądź uczyć się specjalnych interakcji z innymi simami[4][9][10].

Konsole przenośne

Wersja gry na konsolę Game Boy Advance i N-Gage, przez fakt, że konsole przenośne mają mniejszą moc obliczeniową i nie były w stanie odwzorować rozgrywki z wersji na zwykłe konsole, jest zupełnie inna. Grafika jest pikselowa w wersji 2D a gra rozpoczyna się od przyjazdu głównego bohatera na farmę wuja. Wuj wyrzuca sima z domu i każe mu mieszkać w stodole, ponieważ ten nie dba o higienę, ma trudny charakter i jest nielubiany. Gra posiada pięć rozdziałów, w których do wykonania jest wiele misji i osiągnięć. W przeciwieństwie do klasycznej wersji gry, na konsolach przenośnych sterowanie simem nie polega na wydawaniu poleceń z czwartej osoby. Gracz posiada bezpośrednią kontrolę nad bohaterem. W grze znajduje się wiele minigier a interakcje społeczne są drzewkiem dialogów. Rozgrywka jest o wiele krótsza i łatwiejsza[7][11].

Odbiór gry

Według serwisu agregującego recenzje gier – Metracritic, gra otrzymała w większości pozytywne opinie[8]. GameSpot już przed premierą gry polecił graczom wersję na Game Boy Advance pisząc: „Ograniczenia GBA wydają się zapewnić zespołowi nowy rodzaj wolności w tworzeniu gry, która wydaje się być kolejną fajną ewolucją dla tej serii. Każdy, kto szuka zabawy i uzależniającej rozrywki, powinien sprawdzić grę The Sims Bustin’ Out, gdy zostanie wydana w grudniu[12].” Wersja na konsolę PlayStation 2 dostała od Entertainment and Leisure Software Publishers Association status „Platyny”[13] co oznacza, że gra sprzedała się w Wielkiej Brytanii w liczbie ponad 300 tysięcy sztuk[14].

Przypisy

  1. ↑ The Sims: Bustin’ Out GBA [online], GRY-Online.pl, 21 listopada 2014 [dostęp 2024-02-12] (pol.).
  2. ↑ The Sims: Bustin’ Out [GBA] [online], IGN [dostęp 2024-02-12] (ang.).
  3. ↑ Marek Pluta, The Sims Bustin’ Out także na GBA [online], Polygamia, 1 lipca 2003 [dostęp 2024-02-12] (pol.).
  4. 1 2 3 4 The Sims: Bustin’ Out [online], GRY-Online.pl, 21 listopada 2014 [dostęp 2024-02-12] (pol.).
  5. ↑ The Sims: Bustin’ Out [online], IGN [dostęp 2024-02-12] (ang.).
  6. ↑ The Sims: Bustin’ Out [N-Gage] [online], IGN [dostęp 2024-02-12] (ang.).
  7. 1 2 Arkadiusz „Dark Archon” Kamiński, The Sims Bustin’ Out – Przegląd gier N-Gage #16 [online], AR.HN, 15 września 2022 [dostęp 2024-02-12] (pol.).
  8. 1 2 The Sims Bustin’ Out [online], Metacritic, 15 grudnia 2003 [dostęp 2024-02-12] (ang.).
  9. 1 2 Mary Jane Irwin, The Sims: Bustin’ Out [online], IGN, 13 grudnia 2003 [dostęp 2024-02-12] (ang.).
  10. ↑ Zoey Handley, Review – The Sims Bustin’ Out (Console) [online], Game Complaint Department, 4 lipca 2018 [dostęp 2024-02-12] (ang.).
  11. ↑ Zoey Handley, Review – The Sims Bustin’ Out (GBA) [online], Game Complaint Department, 20 lipca 2018 [dostęp 2024-02-12] (ang.).
  12. ↑ Ricardo Torres, The Sims Bustin’ Out Preview [online], GameSpot, 3 grudnia 2003 [dostęp 2024-02-12] (ang.).
  13. ↑ ELSPA: About ELSPA: Sales Awards: Platinum [online], web.archive.org, 15 maja 2009 [dostęp 2024-02-12] [zarchiwizowane z adresu 2009-05-15].
  14. ↑ ELSPA: Wii Fit, Mario Kart Reach Diamond Status In UK [online], gamedeveloper.com [dostęp 2024-02-12] (ang.).