Tlalocyt
 | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
Cu10Zn6(Te6+O4)2(Te4+O3)(OH)25Cl·27H2O[1] |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
1[1] |
| Pokrój kryształu |
listewkowy[1] |
| Przezroczystość |
przeświecający[1] |
| Układ krystalograficzny |
rombowy[1] |
| Właściwości mechaniczne |
gumowaty[1] |
| Gęstość |
4,55 g/cm3[1] |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
niebieska[1] |
| Rysa |
bladoniebieska[1] |
| Współczynnik załamania |
1,758–1,810 (dwuosiowy)[1] |
| Inne |
dwójłomność: 0,052[1] pleochroizm: widoczny; X= zielony; Y=Z= niebieskozielony[1] |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
7.DE.20[1] |
Tlalocyt – bardzo rzadki minerał z rodziny siarczanów[1].
Właściwości
Krystalizuje w układzie rombowym[1][2]. Wykształca kryształy o pokroju listewkowym i występuje w skupieniach kulistych[1][2]. Jest minerałem przeświecającym oraz gumowatym[1][2]. Posiada bladoniebieską rysę[1][2].
Występowanie
Występuje w hydrotermalnych złożach polimetalicznych bogatych w tellur[1][2]. Towarzyszą mu głównie azuryt, malachit, tenoryt, hessyt, stützyt, tlapallit, teineit, graemit, benleonardyt oraz quetzalcoatlyt[1][2]. Spotykany jedynie w Meksyku (Sonora) i Stanach Zjednoczonych (Kalifornia)[1].