Trijntje Oosterhuis

Trijntje Oosterhuis

Trijntje Oosterhuis (2015)
Imię i nazwisko	Judith Katrijntje Oosterhuis
Pseudonim	Traincha
Data i miejsce urodzenia	5 lutego 1973 Amsterdam
Gatunki	pop, smooth jazz
Zawód	piosenkarka
Aktywność	od 1990
Zespoły
Total Touch
Strona internetowa

Trijntje Oosterhuis, znana także jako Traincha, właśc. Judith Katrijntje Oosterhuis (ur. 5 lutego 1973 w Amsterdamie) – holenderska wokalistka popowa i smooth jazzowa.

W 1987 razem ze swoim bratem Tjeerdem założyła zespół Total Touch^[1]. Cztery lata później wyruszyła w trasę koncertową z Candy Dulfer. W 1995 wraz z grupą Total Touch podpisała kontrakt płytowy z wytwórnią Ariola, która w następnym roku wydała ich debiutancki album studyjny, zatytułowany po prostu Total Touch^[2]. Płyta dotarła do drugiego miejsca krajowej listy najczęściej kupowanych płyt^[3], na której utrzymała się 125 tygodni^[4]. Duet promował album singlami: „Touch Me There”^[5], „One Moment Your Mind”^[6] i „Somebody Else’s Lover”, który zajął trzecie miejsce na krajowej liście przebojów^[7]. W 1997 za utwór „Somebody Else’s Lover” otrzymała Bursztynowego Słowika, główną nagrodę podczas 33. Międzynarodowego Festiwalu Piosenki w Sopocie^[8][9]. W 1998 wydała z zespołem album pt. This Way^[10], który zadebiutował na szczycie listy najczęściej kupowanych płyt w kraju^[11] i pozostał tam przez pięć tygodni^[12].

W 2001 podjęła z bratem decyzję o zawieszeniu działalności Total Touch, chcąc skupić się na karierach solowych. Jeszcze przed rozwiązaniem współpracy wydała solowy album koncertowy pt. For Once In My Life – Songs Of Stevie Wonder – Live (1999), na którym znalazły się przeboje Steviego Wondera w jej wykonaniu^[13]. W marcu 2003 wydała debiutancki album studyjny, sygnowany jej pseudonimem – Trijntje Oosterhuis^[14][15]. Płyta dotarła do trzeciego miejsca krajowej listy sprzedaży^[16]. Rok później wydała album koncertowy pt. Strange Fruit, na którym umieściła zapis jednego z koncertów zagranych razem z minisymfonią z Amsterdamu oraz duetem The Houdini’s^[17]. Wydawnictwo, na którym znalazły się covery piosenek m.in. Billie Holiday i George’a Gershwina, dotarło do drugiego miejsca krajowej listy najczęściej kupowanych płyt^[18].

W sierpniu 2005 wydała drugi album studyjny pt. See You As I Do^[19]. W następnym roku premierę miała płyta pt. The Look Of Love – Burt Bacharach Songbook, którą nagrała z Burtem Bacharachem przy udziale Metropole Orchestra^[20]. Wydawnictwo zadebiutowało na pierwszym miejscu listy sprzedaży w Holandii^[21] i utrzymało się na niej przez dziewięć tygodni^[22]. W 2007 wydała album pt. Who’ll Speak For Love Burt Bacharach Songbook II^[23]. W 2008 premierę miała jej trzecia płyta koncertowa pt. Ken je mij, będąca zapisem jednego z akustycznych koncertów zagranych z Leonardo Amuedo^[24], a także wystąpiła w Arnhem podczas koncertu Symphonica in Rosso. Z myślą o tym wydarzeniu nagrała utwór „Face in the Crowd” w duecie z Lionelem Richiem^[25], którego koncertowe wydanie znalazło się na albumie Richiego pt. Just Go (2009)^[26].

W 2009 wydała koncertowe wydawnictwo pt. Best of Burt Bacharach Live^[27] oraz album studyjny pt. Never Can Say Goodbye, który nagrała we współpracy z Amuedo i na którym umieściła covery swoich ulubionych piosenek z repertuaru Michaela Jacksona^[28]. Nagrała także swoją wersję przeboju Jackie DeShannon „What the World Needs Now”, która znalazła się na ścieżce dźwiękowej brazylijskiej opery mydlanej Viver a Vida emitowanej w telewizji Rede Globo^[29]. W 2010 wydała album pt. This Is the Reason^[30], który dotarł do drugiego miejsca krajowej listy najczęściej kupowanych płyt^[31]. W następnym roku wydała swój siódmy album w karierze, Sundays in New York, który nagrała z The Clayton-Hamilton Jazz Orchestra^[32].

W 2012 wydała kompilację przebojów pt.We’ve Only Just Begun^[33]. Na początku tego samego roku nawiązała również współpracę z Anouk, która napisała wszystkie piosenki na jej kolejny album studyjny pt. Wrecks We Adore^[34]. Z wydawnictwem zadebiutowała na szczycie krajowej listy sprzedaży^[35]. W sierpniu została trenerką w trzeciej edycji programu The Voice of Holland^[36], a jej podopieczna, Leona Philippo, wygrała w odcinku finałowym^[37].

W maju 2015, reprezentując Holandię z utworem „Walk Along”^[38], zajęła 14. miejsce w pierwszym półfinale 60. Konkursu Piosenki Eurowizji w Wiedniu^{[39][40][41][42][43]}. Po konkursie otrzymała nieoficjalną nagrodę dla najgorzej ubranego uczestnika konkursu^[44][45].

Ma dwóch synów: Jonasa (ur. we wrześniu 2004) i Marijna Benjamina van den Eedena (ur. 31 lipca 2006).

• Oficjalna strona wokalistki