Tunel Katowicki
Jedna z naw tunelu w dniu otwarcia (2006) | |
| Państwo | |
|---|---|
| Województwo | |
| Miejscowość | |
| Przeszkoda | |
| Rodzaj |
tunel drogowy |
| Długość |
657 m |
| Liczba tub |
2 |
| Data otwarcia |
9 grudnia 2006 |
| Budowa | |
| Projektant |
Maciej Błach, Grzegorz Nowaczyk |
| Wykonawca |
Prinż Holding, Polimex Mostostal |
| Data budowy |
2003–2006 |
| Zarządzanie | |
| Płatny |
nie |
Położenie na mapie Katowic ![]() | |
Położenie na mapie Polski ![]() | |
Położenie na mapie województwa śląskiego ![]() | |
Tunel Katowicki, zwyczajowo Tunel pod Rondem w Katowicach – dwunawowy tunel w Katowicach o długości ponad 650 m, łączący od zachodu ulicę Chorzowską z aleją Walentego Roździeńskiego po wschodniej stronie.
Powstał w latach 2003–2006 w ramach ostatniego katowickiego etapu budowy Drogowej Trasy Średnicowej, wraz z modernizacją ronda gen. Jerzego Ziętka. W momencie otwarcia, które miało miejsce 9 grudnia 2006 roku, był drugim najdłuższym tego typu obiektem w Polsce. Stanowi ważny element układu komunikacyjnego centrum Katowic, a korzysta z niego średnio około 100 tys. pojazdów na dobę.
Położenie i przebieg

Tunel Katowicki, znajdujący się pod rondem im. gen. Jerzego Ziętka[1], położony jest w centralnej części Katowic, pośród gęstej zabudowy miejskiej (w tym Spodka czy siedziby Muzeum Śląskiego w Katowicach[2]), na obszarze trzech dzielnic: Śródmieścia, Koszutki i Bogucic[3].
Stanowi on równoleżnikowy fragment Drogowej Trasy Średnicowej – jednej z głównych arterii drogowych miasta Katowice[4], będącej drogą o długości ponad 30 km, łączącą Gliwice z Katowicami przez Zabrze, Rudę Śląską, Świętochłowice i Chorzów[5]. Trasa ta na odcinku w Tunelu Katowickim stanowi także fragment drogi krajowej nr 79, łącząc ulicę Chorzowską (od zachodu) z aleją Walentego Roździeńskiego (od wschodu)[6].
Przed oboma wlotami do tunelu znajdują się węzły z pełną możliwością wyboru kierunku ruchu – od strony zachodniej na wysokości ulicy Sokolskiej, a od strony wschodniej na wysokości ulicy Jerzego Dudy-Gracza[7]. Nad wschodnim wylotem znajduje się kładka łącząca kampus Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach i biurowiec Silesia Star ze Strefą Kultury[8][9], a za węzłem w kierunku wschodnim droga z Tunelu Katowickiego zmierza na powierzchnię terenu na wysokości ulicy Bogucickiej do kolejnego węzła drogowego – skrzyżowania z ulicami Bagienną i Murckowską[10].
Równolegle do Tunelu Katowickiego prowadzony jest lokalny ruch drogowy oraz ruch tramwajowy, a także przebiegają ciągi pieszo-rowerowe[10][11].
Ruch drogowy

Tunel Katowicki zapewnia bardzo dobrą dostępność do centrum Katowic[12]. Ma także duże znaczenie komunikacyjne dla miasta[13] – już miesiąc po jego oddaniu do użytkowania tunelem przejechało około 60 tys. pojazdów na dobę[14]. W okolicach 2007 roku każdej doby przejeżdżało przez niego około 80 tys. samochodów, a w ciągu miesiąca koło 2,4 mln pojazdów[13]. Przed 2019 rokiem Tunelem Katowickim jeździło prawie 100 tys. pojazdów na dobę, z czego więcej w kierunku Sosnowca (nawą południową)[15]. Przepustowość każdej z naw wynosi 4000 pojazdów na godzinę[16].
Głównym celem budowy tunelu było odseparowanie ruchu tranzytowego w śladzie bezkolizyjnej drogi, a ruch lokalny związany z obsługą komunikacyjną centrum Katowic miał pozostać powyżej tunelu, będąc powiązany z układem tranzytowym Drogowej Trasy Średnicowej na węzłach[7].
Tunel wyposażono w system pomiaru ruchu[14]. Na wlotach z obydwu stron umieszczone są znaki drogowe zmiennej treści[17]. Standardowa dopuszczalna prędkość w tunelu wynosi 70 km/h[15], a w przypadku nasilenia ruchu jest ona zmniejszana – w niektórych sytuacjach aż do 30 km/h[16].
Tunel Katowicki bywa zamykany za pomocą szlabanów z powodu wypadków i kolizji, awarii samochodów na lewym bądź środkowym pasie ruchu czy znacznego zwiększenia w nim natężenia ruchu drogowego (w tym korków drogowych). Sytuacje te doprowadzają do dużych zatorów na głównych arteriach komunikacyjnych Katowic i w samym centrum miasta[18][19][20][16].
Tunelem nie biegnie żadna linia miejskiego transportu zbiorowego obsługiwana na zlecenie Zarządu Transportu Metropolitalnego (ZTM)[21].
Charakterystyka

Tunel Katowicki to rama dwunawowa wykonana w technologii ścian szczelinowych, zwieńczona żelbetowym stropem[22], po trzech pasach ruchu w każdej z naw i o długości ponad 650 m[23]. Został wzniesiony metodą bezwykopową. Najpierw utworzono szczeliny w ziemi o szerokości 80 cm, które zalano zawiesiną bentonitową, pełniąc rolę szalunku utrzymującego grunt. W szczelinę wprowadzono kosze zbrojeniowe, które zostały następnie zalane betonem wypierającym zawiesinę, tworząc w ten sposób ściany tunelu[13][24]. Na gotowych ścianach położono stropy wykonane metodą podstropową – po wykonaniu ścian szczelinowych na przygotowanym gruncie wylano 15-centymetrową warstwę chudego betonu, a na nim z kolei, na warstwie oddzielającej, wykonano zbrojenie i wylano płyty stropu[5]. Po wykonaniu ścian szczelinowych i stropu nad całą konstrukcją przystąpiono do wybierania gruntu z tunelu[14].
Jezdnia wewnątrz Tunelu Katowickiego ma nawierzchnię betonową, lecz projekt pierwotnie przewidywał nawierzchnię asfaltową, która dla bezpieczeństwa użytkowników miała być rozjaśniona[14]. Wykonano ją z betonu klasy B40 grubości 27 cm, ułożonej na trzycentymetrowej asfaltobetonowej warstwie poślizgowej[22].
Ściany tunelu wyłożono prefabrykowanymi płytami betonowymi, które przesłaniają nawierzchnię ścian szczelinowych oraz przewody obsługujące urządzenia wentylacyjne czy oświetlenie[14]. Aby nie dopuścić do kumulacji fali dźwiękowej przy wyjeździe z tunelu, na ścianach oporowych przed nim umieszczono specjalną zieloną okładzinę[13].
Dla zapewnienia bezpieczeństwa funkcjonowania Tunelu Katowickiego zbudowano przejścia poprzeczne między nawami, rozstawione co 150 m, z dwoma śluzami i barierkami zapobiegającymi wbiegnięciu na jezdnię, a także nisze ratunkowe rozstawione w tej samej odległości co przejścia poprzeczne, z instalacją sprężonego powietrza i systemem telefonii alarmowej oraz monitoringu. Wyposażono je także w gaśnice proszkowe, koce gaśnicze oraz hydranty – dodatkowe zainstalowano również przy wlotach do Tunelu Katowickiego[25].
Tunel posiada mechaniczną wentylację, przystosowaną do oddymiania w wypadku pożaru. Wentylatory są zgrupowane co 60–120 m i posiadają system automatycznego sterowania pracą (w tunelu działa monitoring składu powietrza)[26]. Łącznie znajduje się w tunelu 28 wentylatorów strumieniowych o mocy 10,3 m³ na sekundę[27].
Oświetlenie w tunelu ma moc 30–400 lx, ze stopniowaniem natężenia w partiach wjazdowych oraz wyjazdowych. Dodatkowo zamontowano oświetlenie awaryjne (ewakuacyjne i informacyjne). Odwodnienie tunelu zaprojektowano za pomocą specjalnych prefabrykowanych rynien z syfonami, a odwodnienie drenażu oraz studni kablowych wprowadzono do kolektorów[26].
Tunel Katowicki objęty jest monitoringiem wizyjnym, obejmującym 24 kamery wewnątrz oraz 8 kamer obserwujących wjazdy i 2 kamery obrotowe[27]. Jest obsługiwany przez Centrum Utrzymania Tunelu, jednostkę Miejskiego Zarządu Ulic i Mostów w Katowicach[28][29][30]. Sterownia znajduje się w budynku na rondzie gen. J. Ziętka[23].
Dane techniczne
- Długość nawy północnej (kier. Chorzów): 657 m[13][14]
- Długość nawy południowej (kier. Sosnowiec): 650,1 m[13][14]
- Szerokość jezdni w obu nawach: 11 m[13][14]
- Wysokość tunelu: 6,4 m[13]
- Powierzchnia okładzin betonowych – 9743,4 m²[14]
- Grubość stropu: 1,05–1,27 m[14][22]
- Grubość ścian szczelinowych: 0,8 m[13][14][22]
- Długość murów oporowych: 1470 m[7]
- Wysokość murów oporowych: 0,5–8,8 m[7]
- Ilość zbrojenia: 7385,5 t[14]
- Ilość betonu konstrukcyjnego: 56 739 m³[14]
- Ilość betonu niekonstrukcyjnego: 2717 m³[14]
- Liczba lamp oświetlających tunel: 510[13]
- Liczba wentylatorów: 28[13]
Historia
Przed budową tunelu (do 2003)
Już w czasach Polski Ludowej kluczową kwestią dla poprawy wydajności układu komunikacyjnego Katowic była przebudowa dwóch głównych arterii miasta – przebiegającej w osi północ-południe alei W. Korfantego (wówczas ulicy Armii Czerwonej) i osi wschód-zachód z ulicą Chorzowską (w tym okresie ulica Feliksa Dzierżyńskiego). Druga z tych ulic miała zostać przedłużona na wschód i połączyć Górny Śląsk autostradą w kierunku Warszawy i Krakowa, dlatego też zakładano zwiększenie natężenia ruchu. Zdecydowano się na budowę bezkolizyjnego ronda na skrzyżowaniu obydwu osi (późniejsze rondo gen. Jerzego Ziętka)[31]. W 1961 roku do realizacji wybrano koncepcję inż. Witolda Niepokojczyckiego z Biura Projektów Gospodarki Komunalnej w Katowicach. Jego część nadziemna powstała w latach 1962–1964[32], a całe rondo oddano do użytku 20 lipca 1965 roku[33].
Wcześniej, bo już od 1958 roku trwały prace nad przebudową ówczesnej ulicy F. Dzierżyńskiego. Miała ona zostać zmodernizowana, poszerzona i częściowo obniżona. Po przebudowie zyskała ona m.in. dwupasmowe jezdnie z wylotami bocznymi i pasem zieleni pośrodku[34]. Aleja W. Roździeńskiego, biegnąca w kierunku wschodnim, powstała pomiędzy 1950 a 1956 rokiem, początkowo na odcinku od skrzyżowania z obecną ulicą Chorzowską stanowiąc fragment dawnej ulicy Kopalnianej. Aleję poszerzono w latach 1963–1965[35].
Sam natomiast Tunel Katowicki powstał w ramach przebudowy ciągu ulicy Chorzowskiej, ronda gen. J. Ziętka i alei W. Roździeńskiego na fragment Drogowej Trasy Średnicowej[36]. Po 1990 roku, wraz ze wzrostem poziomu zmotoryzowania regionu, cały węzeł ronda gen. J. Ziętka stał się niewydolny, dlatego też w latach 1999–2001 rozpoczęto intensywne przygotowania do budowy trasy, która miała bezkolizyjnie połączyć Gliwice z Katowicami[23].
Prace nad przebudową ulicy Chorzowskiej na odcinku w rejonie ulic Dębowej, Brackiej i Złotej rozpoczęto w grudniu 2000 roku, a zakończono w październiku 2002 roku[11]. W sierpniu 2003 roku udostępniono do ruchu estakadę nad ulicą Bracką (późniejszą estakadę Orląt Lwowskich), a w grudniu tego samego roku trwały prace na odcinku przebiegającym przez centrum Katowic. Jednocześnie prowadzono przygotowania do budowy Drogowej Trasy Średnicowej na odcinku od ronda do węzła Murckowska[37]. Powstały plany postawienia na nim kilkusetmetrowej estakady łączącej ulicę Chorzowską z aleją W. Roździeńskiego, co wzbudziło sprzeciw sporej rzeszy architektów, gdyż konstrukcja ta miała przesłonić oś widokową na Spodek, dlatego też zaproponowano budowę tunelu pod rondem[23].
Budowa tunelu (2003–2006)
10 czerwca 2003 roku podpisano umowę pomiędzy spółką akcyjną Drogowa Trasa Średnicowa a przedsiębiorstwem Prinż Holding na budowę ostatniego katowickiego fragmentu Drogowej Trasy Średnicowej na odcinku od ulicy Sokolskiej do połączenia alei W. Roździeńskiego z ulicą Murckowską[38]. Kontrakt inwestora obejmował przebudowę ronda gen. J. Ziętka (powstał na nim przeszklony budynek w kształcie półkopuły[10][11]) wraz z budową tunelu pod nim, postawienie wiaduktów w ciągu ulicy Sokolskiej i przy osiedlu W. Roździeńskiego, budowę mostu nad Rawą (w ciągu obecnej ulicy J. Dudy-Gracza), a także wzniesienie kładki dla pieszych, murów oporowych oraz przejść podziemnych dla pieszych[5].
Jeszcze w 2003 roku z pasaży pod rondem gen. J. Ziętka wyprowadzili się ostatni najemcy[23], a jesienią tego samego roku od strony zachodniej rozpoczęto budowę ścian szczelinowych tunelu oraz przebudowę istniejącego uzbrojenia podziemnego wraz z jego ułożeniem w jednym kanale, co miało ułatwić przyszłe roboty wykopowe. Prace budowlane prowadzono przy utrzymaniu ruchu samochodowego[5][39]. W grudniu 2003 roku do przejścia pod rondem wpadł 77-tonowy dźwig – pod jego ciężarem nie wytrzymała jedna z belek stropowych nad przejściem[15]. W marcu 2004 roku podczas prac ziemnych na wysokości Superjednostki natrafiono na pozostałości po hucie „Marta”, założonej w 1852 roku[13][15]. Pod koniec 2004 roku na rondzie gen. J. Ziętka wznowiono ruch tramwajowy, a także ukończono budowę ulicy J. Dudy-Gracza (wówczas nazywana roboczo ulicą Nowograniczną)[40].
W 2005 roku nastąpiły pierwsze opóźnienia przy budowie tunelu. We wrześniu inwestor miał już pewność, iż firma Prinż Holding nie odzyska zdolności pozwalającej na dokończenie umowy, dlatego też miesiąc później spółka Drogowa Trasa Średnicowa przejęła rolę generalnego koordynatora. Nowym wykonawcą na roboty podstawowe została firma Polimex Mostostal. W listopadzie i na początku grudnia 2006 roku nastąpiły odbiory techniczne oraz testy sprawności i systemów tunelu, a 6 grudnia tego samego roku uzyskano pozwolenie na użytkowanie[27].

Tunel został oficjalnie oddany do użytku 9 grudnia 2006 roku[41][15]. W uroczystości otwarcia wzięli udział m.in.: minister transportu Jerzy Polaczek, arcybiskup metropolita katowicki ks. Damian Zimoń, wojewoda śląski Tomasz Pietrzykowski, prezydent Katowic Piotr Uszok oraz przedstawiciele inwestora i wykonawcy. Przez trzy godziny można było zwiedzić pieszo tunel, po czym został on udostępniony dla ruchu samochodowego[27][42] – pierwsze pojazdy wjechały do niego o godzinie 13:33[43][24]. W momencie otwarcia tunel pod rondem gen. J. Ziętka był najdłuższym tunelem drogowym w konurbacji katowickiej[15] i drugim najdłuższym tego typu obiektem w Polsce, zaraz po tunelu Wisłostrady w Warszawie (ok. 900 m)[8], a do czasu ukończonej w 2022 roku przebudowy skrzyżowania ulic Pszczyńskiej (DK86) i 73 Pułku Piechoty (DK81) była to największa inwestycja drogowa w Katowicach[44].
Przebudowa ronda wraz z budową tunelu była najdroższym i najtrudniejszym etapem budowy Drogowej Trasy Średnicowej – według szacunków z 2002 roku koszt prac miał wynieść 380 mln złotych, z czego 80 mln złotych miało dołożyć miasto Katowice, a reszta miała być kredytem z Europejskiego Banku Inwestycyjnego[8][11]. Łącznie budowa katowickiego odcinka Drogowej Trasy Średnicowej, w tym tunelu, wynosiła 755 mln zł[15].
Inwestorem budowy całej Drogowej Trasy Średnicowej było województwo śląskie, a jednostką wdrażającą – inwestorem zastępczym w całym procesie przygotowania, realizacji i nadzoru inwestycji, była spółka akcyjna Drogowa Trasa Średnicowa[22]. Generalnymi projektantami tunelu byli Maciej Błach oraz Grzegorz Nowaczyk[8], a w opracowaniu jego projektu pomagała firma z Insbrucku, która specjalizowała się w tego typu budowlach[38].
Funkcjonowanie tunelu (od 2006)

Tunel początkowo nie miał swojej własnej nazwy[45] – był m.in. nazywany Tunelem pod Rondem w Katowicach. W czerwcu 2017 roku prezydent Katowic Marcin Krupa zaproponował nadanie obiektowi oficjalnej nazwy – Tunel Katowicki[45][15][43][46][47], którą ustanowiono na mocy uchwały Rady Miasta Katowice z dnia 21 września 2017 roku[48][49].
W październiku 2021 roku, po kilku poważniejszych wypadkach w Tunelu Katowickim które sparaliżowały ruch w Katowicach, katowiccy radni Łukasz Borkowski i Jarosław Makowski ponowili pomysł wprowadzenia w tunelu odcinkowego pomiaru prędkości celem poprawy bezpieczeństwa. Już wcześniej miasto zgłaszało w tej sprawie wnioski do Głównego Inspektoratu Transportu Drogowego[50][51].
W kwietniu i maju 2026 roku rozpoczęła się modernizacja infrastruktury technicznej Tunelu Katowickiego, która obejmowała unowocześnienie dźwiękowego systemu ostrzegania, systemu łączności alarmowej i technicznej oraz rozbudowę systemu kontroli jakości powietrza. Prace przewidywały także wymianę oświetlenia na LED-owe oraz modernizację systemów sterowania, czyszczenie ścian i chodników tunelu, a także remontu trzech wentylatorów. Prace przeprowadzono w godzinach nocnych[52][53][54][55]. W lipcu tego samego roku Miejski Zarząd Ulic i Mostów w Katowicach ogłosił przetarg na wykonanie ekspertyzy technicznej, która miała ocenić, czy Tunel Katowicki można zaadaptować na miejsce ukrycia kategorii U-1[56][57].
Przypisy
- ↑ Raport… 2014 ↓, s. 28.
- ↑ Tunel Katowicki [online], portal.katowice.pl [dostęp 2026-08-01] (pol.).
- ↑ Urząd Miasta Katowice, Miejski System Zarządzania-Katowicka Infrastruktura Informacji Przestrzennej [online], emapa.katowice.eu [dostęp 2026-08-01] (pol.).
- ↑ Studium… 2012 ↓, s. 20.
- 1 2 3 4 Sabal 2007 ↓, s. 36.
- ↑ Raport… 2014 ↓, s. 213.
- 1 2 3 4 Błach 2002 ↓, s. 3.
- 1 2 3 4 Oskar Filipowicz, Rondo na tunelu, „Trybuna Śląska” ((19004)), Katowice: Górnośląskie Towarzystwo Prasowe, 18 kwietnia 2002, ISSN 0867-4507 [dostęp 2026-08-01] (pol.).
- ↑ Hanna Szukalska, Biurowiec Silesia Star w Katowicach [online], architektura.muratorplus.pl, 28 kwietnia 2017 [dostęp 2026-08-01] (pol.).
- 1 2 3 Wojciech Kempa, Tunelem pod rondem, „Goniec Górnośląski” (17 (2346)), Chorzów: Goniec Górnośląski, 25 kwietnia 2002, s. 9, ISSN 0239-3301 [dostęp 2026-08-01] (pol.).
- 1 2 3 4 Asfaltowy kręgosłup, „Twój powiat”, Dodatek do „Trybuny Śląskiej”, Katowice: Górnośląskie Towarzystwo Prasowe, 18 lutego 2003, s. 9 [dostęp 2026-08-01] (pol.).
- ↑ Studium… 2012 ↓, s. 94.
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 Bulsa 2018 ↓, s. 267.
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 Sabal 2007 ↓, s. 37.
- 1 2 3 4 5 6 7 8 Tunel pod Rondem w Katowicach ma 13 lat. Zobaczcie, jak go budowano, „Dziennik Zachodni”, dziennikzachodni.pl, 12 października 2019 [dostęp 2026-08-01] (pol.).
- 1 2 3 Justyna Przybytek, Centrum dowodzenia jednym z najdłuższych tuneli w Polsce jest w Katowicach, „Dziennik Zachodni”, plus.dziennikzachodni.pl, 15 stycznia 2015 [dostęp 2026-08-01] (pol.).
- ↑ Grzegorz Karoń, Strategie dynamicznego zarządzania potokami ruchu, „Komunikacja Publiczna”, 13 (3 (64)), Katowice: Komunikacyjny Związek Komunalny GOP, wrzesień 2016, s. 45, ISSN 1426-5788 [dostęp 2026-08-01] (pol.).
- ↑ Korki, a tunel w Katowicach co chwilę jest zamykany. Po co?, „Dziennik Zachodni”, dziennikzachodni.pl, 30 października 2018 [dostęp 2026-08-01] (pol.).
- ↑ Tunel w Katowicach stał się pełnoletni. Mija dokładnie 18 lat od otwarcia kluczowej dla aglomeracji inwestycji drogowej. Tak powstawał tunel, „Dziennik Zachodni”, dziennikzachodni.pl, 9 grudnia 2024 [dostęp 2026-08-01] (pol.).
- ↑ Anna Malinowska, Zamknęli tunel w Katowicach. Centrum miasta stoi w korkach, „Gazeta Wyborcza”, katowice.wyborcza.pl, 15 lutego 2024 [dostęp 2026-08-01] (pol.).
- ↑ Urząd Metropolitalny Górnośląsko-Zagłębiowskiej Metropolii, Mapa połączeń publicznego transportu zbiorowego ZTM [online], infogzm.metropoliagzm.pl [dostęp 2026-08-01] (pol.).
- 1 2 3 4 5 Leonard Edut, Najtrudniejszy odcinek Drogowej Trasy Średnicowej, Katowice, „Inżynier Budownictwa”, inzynierbudownictwa.pl, 20 czerwca 2007 [dostęp 2026-08-01] (pol.).
- 1 2 3 4 5 Bulsa 2018 ↓, s. 265.
- 1 2 Justyna Przybytek-Pawlik, Tunel pod rondem w Katowicach ma już dziesięć lat, „Dziennik Zachodni”, plus.dziennikzachodni.pl, 24 listopada 2016 [dostęp 2026-08-01] (pol.).
- ↑ Błach 2002 ↓, s. 4.
- 1 2 Błach 2002 ↓, s. 5.
- 1 2 3 4 Tunel na miarę XXI wieku, „Goniec Górnośląski”, 50 (50 (2565)), Chorzów: Goniec Górnośląski, 14 grudnia 2006, s. 1, 7 [dostęp 2026-08-01] (pol.).
- ↑ Raport… 2014 ↓, s. 184.
- ↑ Justyna Przybytek, Katowice to inteligentne miasto. Oto mózg miasta, „Dziennik Zachodni”, dziennikzachodni.pl, 22 stycznia 2015 [dostęp 2026-08-01] (pol.).
- ↑ Miejski Zarząd Ulic i Mostów w Katowicach, Dział Inteligentny System Zarządzania Transportem (ITS) oraz Centrum Utrzymania Tunelu (CUT) [online], mzum.katowice.pl [dostęp 2026-08-01] (pol.).
- ↑ Borowik 2019 ↓, s. 50.
- ↑ Borowik 2019 ↓, s. 53.
- ↑ Bulsa 2018 ↓, s. 264.
- ↑ Borowik 2019 ↓, s. 61.
- ↑ Bulsa 2018 ↓, s. 198.
- ↑ Bulsa 2018 ↓, s. 62.
- ↑ Kręgosłup miasta, „Twoje miasto”, Dodatek do „Trybuny Śląskiej”, Katowice: Górnośląskie Towarzystwo Prasowe, 10 grudnia 2003, s. 29 [dostęp 2026-08-01] (pol.).
- 1 2 Igor Cieślicki, Średnicówka na finiszu, „Trybuna Śląska” (135 (19351)), Katowice: Górnośląskie Towarzystwo Prasowe, 11 czerwca 2003, s. 3, ISSN 0867-4507 [dostęp 2026-08-01] (pol.).
- ↑ Igor Cieślicki, Blisko do tunelu, „Trybuna Śląska” (220 (19436)), Katowice: Górnośląskie Towarzystwo Prasowe, 20 września 2003, s. 5, ISSN 0867-4507 [dostęp 2026-08-01] (pol.).
- ↑ Od ronda i Spodka. Drogowa Trasa Średnicowa, „Trybuna Śląska” (179 (19698)), Katowice: Górnośląskie Towarzystwo Prasowe, 2 sierpnia 2004, s. 5, ISSN 0867-4507 [dostęp 2026-08-01] (pol.).
- ↑ Bulsa 2018 ↓, s. 200.
- ↑ Otwarto tunel pod rondem w centrum Katowic [online], news.auto.com.pl, 9 grudnia 2006 [dostęp 2026-08-01] (pol.).
- 1 2 Justyna Przybytek-Pawlik, Tunel w Katowicach pod Rondem Jerzego Ziętka będzie miał oficjalną nazwę. Będzie to Tunel Katowicki, „Dziennik Zachodni”, dziennikzachodni.pl, 21 sierpnia 2017 [dostęp 2026-08-01] (pol.).
- ↑ Inwestycja: Przebudowa skrzyżowania ul. Pszczyńskiej (DK86) z ul. 73. Pułku Piechoty (DK81), Giszowiec, „Nasze Katowice” (4 (151)), Urząd Miasta Katowice, kwiecień 2021, s. 8, ISSN 1899-9530 [dostęp 2026-08-01] (pol.).
- 1 2 Przemysław Jedlecki, Prezydent Katowic zaproponował nazwę dla tunelu pod rondem, „Gazeta Wyborcza”, katowice.wyborcza.pl, 20 czerwca 2017 [dostęp 2026-08-01] (pol.).
- ↑ Przemysław Jedlecki, Katowicki tunel będzie miał nazwę. Trudno o wyjątkowość, „Gazeta Wyborcza”, katowice.wyborcza.pl, 21 sierpnia 2017 [dostęp 2026-08-01] (pol.).
- ↑ Chcą nadać nazwę tunelowi pod rondem. Zbędne nazewnictwo w Katowicach trwa w najlepsze [online], infokatowice.pl, 23 czerwca 2017 [dostęp 2026-08-01] (pol.).
- ↑ Uchwała nr XLVII/883/17 Rady Miasta Katowice z dnia 21 września 2017 r. w sprawie nadania ulicy położonej na terenie miasta Katowice nazwy „Tunel Katowicki”, bip.katowice.eu, Katowice, 21 września 2017 [dostęp 2026-08-01] (pol.).
- ↑ Justyna Przybytek-Pawlik, Tunel pod Rondem w Katowicach to Tunel Katowicki. Radni przegłosowali nową nazwę, „Dziennik Zachodni”, dziennikzachodni.pl, 21 września 2017 [dostęp 2026-08-01] (pol.).
- ↑ Tomasz Breguła, W tunelu pod rondem w Katowicach stanie fotoradar? Radni wracają do pomysłu sprzed lat, „Dziennik Zachodni”, dziennikzachodni.pl, 11 października 2021 [dostęp 2026-08-01] (pol.).
- ↑ Tomasz Breguła, Tunel w Katowicach będzie miał odcinkowy pomiar prędkości? Władze miasta złożyły w tej sprawie wniosek do GITD, „Dziennik Zachodni”, dziennikzachodni.pl, 15 października 2021 [dostęp 2026-08-01] (pol.).
- ↑ Paweł Kurczonek, Uwaga! W Katowicach rozpoczyna się remont tunel pod rondem. To inwestycja za 2,5 miliona złotych, „Katowice Nasze Miasto”, katowice.naszemiasto.pl, 28 maja 2026 [dostęp 2026-08-01] (pol.).
- ↑ Jakub Białkowski, 2,5 mln zł na modernizację Tunelu Katowickiego i Kopuły nad Rondem. Prace nocą, by nie blokować ruchu [online], silesion.pl, 22 maja 2026 [dostęp 2026-08-01] (pol.).
- ↑ Tunel pod Rondem gen. Jerzego Ziętka do modernizacji. Katowice inwestują miliony [online], wkatowicach.eu, 22 maja 2026 [dostęp 2026-08-01] (pol.).
- ↑ Szykują się duże utrudnienia w centrum Katowic. Tunel pod rondem idzie do remontu, będą zamknięcia, „TVS”, tvs.pl, 25 maja 2026 [dostęp 2026-08-01] (pol.).
- ↑ Kacper Jurkiewicz, Tunel pod rondem w Katowicach będzie schronem? Ogłoszono przetarg [online], wkatowicach.eu, 9 lipca 2026 [dostęp 2026-08-01] (pol.).
- ↑ Łukasz Kądziołka, Tunel pod rondem w Katowicach jako schron dla mieszkańców. Ekspertyza ma dać odpowiedź, czy to możliwe [online], katowice24.info, 8 lipca 2026 [dostęp 2026-08-01] (pol.).
Bibliografia
- Aneta Borowik, Nowe Katowice. Forma i ideologia polskiej architektury powojennej na przykładzie Katowic (1945–1980), wyd. pierwsze, Warszawa: Wydawnictwo Neriton, 2019, ISBN 978-83-66018-17-4 (pol.).
- Maciej Błach, Tunel pod Rondem w Katowicach, „Budownictwo Górnicze i Tunelowe” (2), Katowice: Wydawnictwo Górnicze, czerwiec 2002, s. 1-5, ISSN 1234-5342 (pol.).
- Michał Bulsa, Ulice i place Katowic, wyd. 3, Katowice: Wydawnictwo „Prasa i Książka”, 2018, ISBN 978-83-63780-28-9 (pol.).
- Raport o stanie miasta Katowice 2013, Katowice: Urząd Miasta Katowice, 2014 (pol.).
- Konrad Sabal, Tunel w centrum Katowic, „Budownictwo, Technologie, Architektura” (1 (37)), Kraków: Stowarzyszenie Producentów Cementu, 2007, s. 36–37 (pol.).
- Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta Katowice – II edycja. Część 1. Uwarunkowania zagospodarowania przestrzennego, Załącznik nr 1 do uchwały nr XXI/483/12 Rady Miasta Katowice z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie uchwalenia „Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta Katowice” – II edycja, Miasto Katowice, 2012 (pol.).


