Tuyvae douglasboyesi
| Tuyvae douglasboyesi | |
| Herbin, Giusti et Mielke, 2024 | |
| Systematyka | |
| Domena | |
|---|---|
| Królestwo | |
| Typ | |
| Gromada | |
| Rząd | |
| Podrząd | |
| Infrarząd | |
| Nadrodzina |
Bombycoidea |
| Rodzina | |
| Rodzaj | |
| Gatunek |
Tuyvae douglasboyesi |
Tuyvae douglasboyesi – gatunek motyla z rodziny Apatelodidae.
Taksonomia
Gatunek ten opisali jako pierwsi Daniel Herbin, Alessandro Giusti i Carlos G.C. Mielke w 2024 roku na łamach pisma „Faunitaxys” przy okazji rewizji rodzaju. Miejsce typowe leży nad Rio Negro w Kolumbii. Epitet gatunkowy nadano na cześć entomologa Douglasa Boyesa[1].
Morfologia
Motyl znany z pojedynczego okazu samca o rozpiętości skrzydeł 29 mm i długości przedniego skrzydła 14 mm. Ubarwienie głowy i tułowia jest ochrowobrązowe. Przednie skrzydło ma lekko wypukłą krawędź zewnętrzną i wypustkę na krawędzi wewnętrznej. Tło jego wierzchu jest ochrowe z rozproszonymi ciemnobrązowymi łuskami, a na wzór składają się dwie płowobrązowe, niemal proste, grube i kompletne linie przedśrodkowe, bardzo słabo zaznaczona biaława plamka w górnym końcu komórki dyskalnej, ciemniejsza od tła, słabo zaznaczona, podwójna, powrębiana linia zaśrodkowa oraz szereg trzech brązowawych kropek poniżej wierzchołka skrzydła. Spód tego skrzydła ma odcień jasnej kości słoniowej z beżową okolicą wierzchołka i zewnętrznej krawędzi, dwiema wypukłymi, beżowymi liniami zaśrodkowymi oraz czarną kropką w górnym końcu komórki dyskalnej. Skrzydło tylne jest z wierzchu beżowe ze słabo widocznymi liniami, od spodu zaś ma odcień jasnej kości słoniowej z dwiema brązowymi liniami zaśrodkowymi, przyciemnieniem wierzchołkowym i rozproszonymi czarnymi łuskami[1].
Chudy, dłuższy od skrzydeł odwłok jest ochrowobrązowy w połowie przedniej i ziemistobrązowy w połowie tylnej. Samcze genitalia cechują się rozdwojonym unkusem z ramionami zakrzywionymi nie tylko ku przodowi jak u T. orion, ale także nieco ku górze. Sakulusy są symetryczne, o długości połowy walw, po grzbietowej stronie zaopatrzone w spiczaste wyrostki. Edeagus odznacza się obecnością kolca na szczycie. Brak jest cierni w wezyce[1].
Rozprzestrzenienie
Owad neotropikalny, endemiczny dla Kolumbii, znany tylko z miejsca typowego na wschodzie kraju[1].