USS Moccasin (SS-5)
![]() USS A-4 (ex-„Moccasin”) w 1912 r. | |
| Klasa | |
|---|---|
| Typ | |
| Historia | |
| Stocznia |
Crescent Shipyard, Elizabeth |
| Położenie stępki |
8 listopada 1900 |
| Wodowanie |
20 sierpnia 1901 |
| Wejście do służby |
17 stycznia 1903 |
| Wycofanie ze służby |
16 stycznia 1922 |
| Dane taktyczno-techniczne | |
| Wyporność • na powierzchni • w zanurzeniu |
|
| Długość |
19,5 m |
| Szerokość |
3,6 m |
| Zanurzenie |
3,2 m |
| Zanurzenie testowe |
25 m |
| Rodzaj kadłuba |
jednokadłubowy |
| Materiał kadłuba |
stal |
| Napęd | |
| 1 silnik benzynowy o mocy 160 KM 1 silnik elektryczny o mocy 70 KM 1 śruba | |
| Prędkość • na powierzchni • w zanurzeniu |
|
| Zasięg |
powierzchnia: 184 Mm przy 8 w. |
| Uzbrojenie | |
| 5 torped | |
| Wyrzutnie torpedowe |
1 x 450 mm (18") |
| Załoga |
7 |
USS Moccasin (SS-5) – amerykański okręt podwodny z początku XX wieku i okresu I wojny światowej, czwarta zamówiona jednostka typu A. Została zwodowana 20 sierpnia 1901 roku w Crescent Shipyard w Elizabeth i przyjęta w skład US Navy 17 stycznia 1903 roku. W listopadzie 1911 roku nazwę okrętu zmieniono na oznaczenie literowo-numeryczne A-4. Okręt skreślono z listy floty 16 stycznia 1922 roku.
Projekt i budowa
USS „Moccasin”, zaprojektowany przez inż. Johna Hollanda, stanowił rozwinięcie jego poprzedniego projektu Holland VI – pierwszego okrętu podwodnego zakupionego przez US Navy[1.1][2]. Oprócz większych wymiarów i wyporności, na śródokręcie przeniesiono zbiorniki balastowe w celu poprawy manewrowości[1.1]. „Moccasin”, podobnie jak wszystkie okręty typu A, był jednostką pół-eksperymentalną (m.in. testowano na nim różne rodzaje kiosków i peryskopy[1.2]).
Okręt zbudowany został w stoczni Crescent Shipyard w Elizabeth[2][3.1][4]. Stępkę jednostki położono 8 listopada 1900 roku[3.1], a zwodowana została 20 sierpnia 1901 roku[1.1][2].
Dane taktyczno–techniczne
„Moccasin” był małym okrętem podwodnym o konstrukcji jednokadłubowej. Długość całkowita wykonanej ze stali jednostki wynosiła 19,5 metra, szerokość 3,6 metra i zanurzenie 3,2 metra[1.1][2][5]. Wyporność w położeniu nawodnym wynosiła 107 ton, a w zanurzeniu 123 tony[1.1][2][5]. Okręt napędzany był na powierzchni przez 4-cylindrowy silnik benzynowy Otto o mocy 160 koni mechanicznych (KM)[1.1][2][3.2]. Napęd podwodny zapewniał silnik elektryczny prądu stałego o mocy 70 KM[3.2][6.1][a]. Jednośrubowy układ napędowy pozwalał osiągnąć prędkość 8 węzłów na powierzchni i 7 węzłów w zanurzeniu[1.1][2][3.2]. Zasięg wynosił 184 Mm przy prędkości 8 węzłów w położeniu nawodnym oraz 21 Mm przy prędkości 4 węzłów pod wodą[1.1]. Energia elektryczna magazynowana była w akumulatorach kwasowo-ołowiowych o zmiennym napięciu od 70 do 160 V, które zapewniały 2 godziny podwodnego pływania przy pełnym obciążeniu[2][6.2]. Dopuszczalna głębokość zanurzenia wynosiła 25 metrów[7].
Okręt wyposażony był w dziobową wyrzutnię torped kalibru 450 mm (18")[b], z łącznym zapasem pięciu torped[1.1][2]. Załoga okrętu składała się z jednego oficera oraz sześciu podoficerów i marynarzy[1.1][2][6.2].
Przebieg służby
USS „Moccasin” (Submarine Torpedo Boat No. 5) został wcielony do służby w US Navy 17 stycznia 1903 roku[3.1]. Pierwszym dowódcą jednostki został chor. Frank L. Pinney. Okręt został przydzielony do Centrum Uzbrojenia Torpedowego w Newport, gdzie brał udział w szkoleniu i eksperymentach[6.3]. 15 czerwca 1904 roku „Moccasin” został wycofany z czynnej służby, przeniesiony do Rezerwowej Flotylli Torpedowej. 20 lipca 1909 roku „Moccasin” wraz z „Adderem” na pokładzie węglowca USS „Caesar” rozpoczął podróż na Filipiny, osiągając Olongapo 1 października[6.3]. 10 lutego 1910 roku okręt ponownie przyjęto do służby w 1. Dywizjonie Okrętów Podwodnych we Flocie Azjatyckiej[1.1]. 17 listopada 1911 roku nazwę okrętu zmieniono na oznaczenie literowo-numeryczne A-4. W okresie I wojny światowej okręt patrolował wejście do Zatoki Manilskiej i eskortował lokalne konwoje[6.3]. 12 grudnia 1919 roku w Cavite A-4 został wycofany ze służby i przeznaczony na okręt-cel. 17 lipca 1920 roku okręt otrzymał numer identyfikacyjny SS-5[2][3.1]. Z listy floty został skreślony 16 stycznia 1922 roku[1.2][2][3.1].
Uwagi
Przypisy
- Paul E. Fontenoy: Submarines: An Illustrated History of Their Impact (Weapons and Warfare). Santa Barbara: 2007.
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 Robert Gardiner, Randal Gray: Conway’s All the World’s Fighting Ships 1906–1921. London: 1985, s. 127.
- Robert Hutchinson: Jane’s Submarines: War Beneath the Waves from 1776 to the Present Day. Londyn: 2001.
- ↑ John Moore (red.): Jane’s Fighting Ships of World War I. London: 1990, s. 151.
- 1 2 J. Gozdawa-Gołębiowski, T. Wywerka Prekurat: Pierwsza wojna światowa na morzu. Warszawa: 1994, s. 584.
- Jim Christley, Peter Bull: US submarines, 1900-35. Oxford: 2011.
- ↑ Ivan Gogin: 'A' submarines (1903). Navypedia. [dostęp 2019-01-14]. (ang.).
- ↑ Tony DiGiulian: Torpedoes of the United States of America. www.navweaps.com. [dostęp 2016-11-24]. (ang.).
Bibliografia
- Jim Christley, Peter Bull: US submarines, 1900-35. Oxford: Osprey Publishing, 2011. ISBN 978-1-84908-185-6.
- A-4 (Submarine Torpedo Boat No. 5), [w:] Dictionary of American Naval Fighting Ships [online], Naval History and Heritage Command [dostęp 2026-07-03] (ang.).
- Tony DiGiulian: Torpedoes of the United States of America. www.navweaps.com. [dostęp 2016-11-24]. (ang.).
- Paul E. Fontenoy: Submarines: An Illustrated History of Their Impact (Weapons and Warfare). Santa Barbara, California: ABC-CLIO, 2007. ISBN 1-85367-623-3. (ang.).
- Robert Gardiner, Randal Gray: Conway’s All the World’s Fighting Ships 1906–1921. London: Conway Maritime Press, 1985. ISBN 0-85177-245-5. (ang.).
- Ivan Gogin: 'A' submarines (1903). Navypedia. [dostęp 2019-01-14]. (ang.).
- Robert Hutchinson: Jane’s Submarines: War Beneath the Waves from 1776 to the Present Day. Londyn: HarperCollins, 2001. ISBN 978-0-00-710558-8. (ang.).
- Jan Gozdawa-Gołębiowski, Tadeusz Wywerka Prekurat: Pierwsza wojna światowa na morzu. Warszawa: Lampart, 1994. ISBN 83-902554-2-1.
- John Moore (red.): Jane’s Fighting Ships of World War I. London: Studio Editions, 1990. ISBN 1-85170-378-0. (ang.).
