Umianowice

Umianowice
wieś
Państwo

 Polska

Województwo

 świętokrzyskie

Powiat

pińczowski

Gmina

Kije

Liczba ludności (2021)

316[1][2]

Strefa numeracyjna

41

Kod pocztowy

28-404[3]

Tablice rejestracyjne

TPI

SIMC

0243062[4]

Położenie na mapie gminy Kije
Mapa konturowa gminy Kije, na dole po lewej znajduje się punkt z opisem „Umianowice”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Umianowice”
Położenie na mapie województwa świętokrzyskiego
Mapa konturowa województwa świętokrzyskiego, blisko centrum po lewej na dole znajduje się punkt z opisem „Umianowice”
Położenie na mapie powiatu pińczowskiego
Mapa konturowa powiatu pińczowskiego, u góry nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Umianowice”
Ziemia50°34′26″N 20°31′27″E/50,573889 20,524167[5]

Umianowice – wieś w Polsce, położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie pińczowskim, w gminie Kije[6][7]. Ma status sołectwa[8].

Były wsią klasztoru klarysek krakowskich w województwie sandomierskim w ostatniej ćwierci XVI wieku[9]. W 1944 roku w okolicy Umianowic miał miejsce partyzancki atak na niemiecki pociąg. W czasie walk poległo 13 partyzantów Batalionów Chłopskich[10].

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa kieleckiego.

Znajduje się tu stacja Świętokrzyskiej Kolei Dojazdowej, odgałęzienie linii kolejowej do Hajdaszka oraz często odwiedzane przez turystów miejsce biwakowo-biesiadne, gdzie odbywają się ogniska, imprezy okolicznościowe i biwaki na trasie przejazdu kolejki[11].

Części wsi

Integralne części wsi Umianowice[6][4]
SIMCNazwaRodzaj
0243079 Antoniówprzysiółek
0243085Czworakiczęść wsi
0243091Górki Umianowskieprzysiółek
0243100Pasternikczęść wsi
0243116Piaskiczęść wsi
0243122Podborczeczęść wsi

Zabytki

Budynek stacyjny Jędrzejowskiej Kolei Dojazdowej, wybudowany po 1918 r. oraz wieża ciśnień, wpisane do rejestru zabytków nieruchomych (nr rej.: A/637 z 20.02.1995)[12].

Przypisy

  1. ↑ Wieś Umianowice w liczbach [online], Polska w liczbach [dostęp 2026-03-09], liczba ludności na podstawie danych GUS.
  2. ↑ NSP 2021: Ludność w miejscowościach statystycznych [online], Bank Danych Lokalnych GUS, 19 września 2022 [dostęp 2026-03-09].
  3. ↑ Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 1314 [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
  4. 1 2 GUS. Rejestr TERYT
  5. ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 142890.
  6. 1 2 Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz. U. z 2013 r. poz. 200 (ISAP)).
  7. ↑ TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 2013-02-25].
  8. ↑ Strona gminy, sołectwa
  9. ↑ Województwo sandomierskie w drugiej połowie XVI wieku; Cz. 2, Komentarz, indeksy, Warszawa 1993, s. 113.
  10. ↑ Kolus 2011 ↓, s. 151.
  11. ↑ ŚKD „Ciuchcia Expres Ponidzie”. [dostęp 2015-12-24].
  12. ↑ Rejestr zabytków nieruchomych – województwo świętokrzyskie [online], Narodowy Instytut Dziedzictwa, 31 marca 2026, s. 48 [dostęp 2015-12-24].

Bibliografia

  • Marian Kolus: Miejsca upamiętniające działalność Batalionów Chłopskich w latach 1940-1945 na terenie województwa świętokrzyskiego. Kielce: 2011. ISBN 978-83-88161-39-1.

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.