White Rose Movement

White Rose Movement

Koncert zespołu White Rose Movement podczas Wireless Festival 2006
Rok założenia	2002
Rok rozwiązania	2010
Pochodzenie	Anglia (Londyn)
Gatunek	rock alternatywny[1], post-punk revival, dance-punk revival, new rave, dance-punk[2]
Aktywność	2002–2010
Wydawnictwo	Independiente
Byli członkowie
Finn Vine Jasper Milton Owen Dyk Edward Harpe Erica „Taxxi” MacArthur Poppy Corby-Tuech

White Rose Movement – brytyjski zespół rockowy z Londynu w Anglii^[1], istniejący w latach 2002–2010^[2]. W 2006 roku wydali swój jedyny album studyjny – Kick^[3], który osiągnął 6. miejsce na brytyjskiej liście Independent Albums Chart^[4].

W swojej muzyce zespół łączył synthpop w stylu Depeche Mode z rytmami dance-punku i electroclash^[1]. Czerpał także z inspiracji zespołami z lat 80. XX wieku, m.in. Duran Duran. Porównywani byli do takich grup, jak: Franz Ferdinand, The Rakes, Bloc Party^[5], The Killers, The Departure, The Bravery czy The Rapture^[6].

Grupę White Rose Movement w 2002 roku w Londynie założyli: wokalista Finn Vine, gitarzysta Jasper Milton, basista Owen Dyke, keyboardzistka Erica „Taxxi” MacArthur i perkusista Ed Harper, a ich nazwa nawiązywała do niemieckiej antyhitlerowskiej organizacji z czasów II wojny światowej pn. Biała Róża (niem. Weiße Rose)^[1].

Jedne z ich pierwszych koncertów obejmowały występy z zespołem Pink Grease i Felixem da Housecatem. W 2004 roku podpisali kontrakt z wytwórnią muzyczną Independiente i rozpoczęli współpracę z Paulem Epworthem (znany z pracy z grupami Maxïmo Park i Bloc Party), wydając wiosną 2005 roku swój debiutancki singel „Love Is a Number”^[1]. Magazyn Pitchfork umieścił ten utwór na 40. miejscu pięćdziesięciu najlepszych singli 2005 roku^[7].

Jeszcze w 2005 roku wyruszyli w swoją pierwszą trasę koncertową jako suport The Kills oraz wydali swój drugi singel „Alsatian”. Na początku 2006 roku zespół koncertował z The Rakes, a także wydał trzeci singel „Girls in the Back”^[1]. 6 marca 2006 roku wydali swój pierwszy i jedyny album studyjny – Kick^[3].

Zagrali serię koncertów w Stanach Zjednoczonych, m.in. na Coachella Festival 2006, a następnie na terenie Wielkiej Brytanii i reszcie Europy^[1]. Łącznie występowali przez cztery na całym świecie, z takimi grupami i muzykami, jak: Nine Inch Nails, Placebo, Bloc Party, The Strokes, Gary Numan, Soulwax i The Kills. Zaczęli także pracę nad drugim albumem studyjnym, o czym Vine mówił: „Zamknęliśmy się, aby rozwijać i stworzyć coś silniejszego i bardziej zwięzłego… Coś z większym sercem”^[8].

Zaraz po rozpoczęciu pracy na drugim albumem, w 2008 roku z zespołu odeszła Taxxi, a nową keyboardzistką została Poppy Corby-Tuech, daleka krewna Vine'a, późniejsza modelka i aktorka. Swój pierwszy koncert z White Rose Movement zagrała na festiwalu White Nights w Petersburgu^[8][9].

Po podpisaniu umowy wydawniczej z Domino, na początku 2010 roku wydali utwór „Helsinki”, który był dostępny do pobrania za darmo^[8].

16 kwietnia 2010 roku zespół zakończył swoją działalność^[2].

W kwietniu 2015 roku były wokalista zespołu Finn Vine wraz z muzykiem Tomem Vekiem rozpoczęli projekt pn. „The Fax”, który powstał w odpowiedzi na wstrzymanie unijnego programu poszukiwawczo-ratowniczego na Morzu Śródziemnym „Mare Nostrum”. Cały dochód trafił do Migrant Offshore Aid Station i rady ds. uchodźców^[10].

• Finn Vine – wokal (2002–2010)^[1][2]
• Jasper Milton – gitara (2002–2010)^[1][2]
• Owen Dyke – gitara basowa (2002–2010)^[1][2]
• Edward Harpe – perkusja (2002–2010)^[1][2]
• Erica „Taxxi” MacArthur – keyboard^[1][2] (2002–2008)^[8][9]
• Poppy Corby-Tuech – keyboard (2008–2010)^[8][9]