Bloc Party

Bloc Party
Ilustracja
Bloc Party na koncercie w MGM Music Hall (2025); od lewej: Russell Lissack, Louise Bartle, Kele Okereke i Harry Deacon
Inne nazwy

The Angel Range, Union

Rok założenia

1999

Pochodzenie

 Anglia (Londyn)

Gatunek

rock alternatywny, indie rock, post-punk revival, art rock, dance-rock, alternative dance

Aktywność

od 1999

Wydawnictwo

BMG, Wichita, Frenchkiss, Atlantic, Infectious, Vagrant, Transgressive, Trash Aesthetics, Vice, Arts & Crafts, Dim Mak, Dew Process, Infectious, PIAS, V2

Powiązania

Pin Me Down, Young Legionnaire,

Skład
Kele Okereke
Russell Lissack
Louise Bartle
Harry Deacon
Byli członkowie
Gordon Moakes
Matt Tong
Justin Harris
Daniel Pugsley
Strona internetowa

Bloc Party – brytyjski zespół indierockowy, pochodzący z Londynu w Anglii. Założony został w 1999 roku przez Kelego Okerekego (wokal, gitara rytmiczna, pianino, sampler) i Russella Lissacka (gitara prowadząca). Członkami grupy są też Louise Bartle (perkusja, instrumenty perkusyjne) i Harry Deacon (gitara basowa, syntezator), a na pierwszych czterech albumach Bloc Party grali Gordon Moakes (gitara basowa, instrumenty klawiszowe) i Matt Tong (perkusja), którzy następnie odeszli z zespołu. Ich styl muzyczny, choć zakorzeniony w rocku, zachowuje elementy innych gatunków, takich jak elektronika i house.

Od momentu sformowania zespołu przez Okerekego i Lissacka kilkukrotnie zmieniano jego nazwy, zanim w 2003 roku obrano nazwę Bloc Party. Moakes dołączył do zespołu po odpowiedzi na ogłoszenie w magazynie NME, a Tong został wybrany w drodze przesłuchania. Bloc Party zyskało rozgłos, dając DJ-owi BBC Radio 1 Steve’owi Lamacqowi i Alexowi Kapranosowi z Franz Ferdinand kopię swojego dema „She’s Hearing Voices”.

W lutym 2005 roku Bloc Party wydał swój debiutancki album Silent Alarm. Został on z uznaniem przyjęty przez krytyków i zdobył nagrodę PLUG Awards 2006 w kategorii „Indierockowy album roku” oraz nominację do nagrody NME Awards 2006 w kategorii „Najlepszy album”. W tym samym roku płyta uzyskała również status platynowej płyty w Wielkiej Brytanii. Zespół swój drugi album studyjny A Weekend in the City wydał w 2007 roku. Osiągnął on 2. miejsce na UK Albums Chart i 12. na liście Billboard 200. W sierpniu 2008 roku ukazał się trzeci album studyjny Intimacy który znalazł się na 8. miejscu na brytyjskich listach sprzedażowych i na 18. miejscu na liście Billboard 200.

Zespół zrobił sobie przerwę w październiku 2009 roku, aby skupić się na projektach pobocznych. Wrócili do pełnej działalności we wrześniu 2011 roku i wkrótce potem wydali czwarty album Four, który wszedł na 3. miejsce na liście UK Albums Chart. W sierpniu 2013 Bloc Party wydał EP-kę zatytułowaną The Nextwave Sessions, po czym zespół ponownie przerwał działalność po odejściu Tonga, a wkrótce potem dołączył do grupy Moakes. Piąty album studyjny Hymns był pierwszym, na którym wystąpili Bartle i Justin Harris (gitara basowa); został wydany 29 stycznia 2016 roku. Ich szósty album studyjny Alpha Games ukazał się 29 kwietnia 2022 roku. Deacon dołączył do zespołu w 2023 roku, po wydaniu minialbumu The High Life.

Historia

Początki zespołu (1999–2004)

Russell Lissack i Kele Okereke poznali się w 1998 roku w Londynie[1]. Lissack był uczniem Bancroft’s School, podczas gdy Okereke uczęszczał do Ilford County High School, a następnie do Trinity Catholic High School w Woodford Green[2]. Wpadli na siebie ponownie w 1999 roku na Reading Festival. Odkrywając, że mają wspólne gusta muzyczne i przyjaciół, zaczęli razem tworzyć muzykę[3] i postanowili założyć zespół. Basista Gordon Moakes dołączył po odpowiedzi na ogłoszenie umieszczone w magazynie NME, a perkusista Matt Tong stał się członkiem zespołu w wyniku przesłuchania[4]. Po wypróbowaniu różnych nazw, takich jak Union, The Angel Range i Diet, we wrześniu 2003 roku zespół zdecydował się na Bloc Party, nazwę stanowiącą grę słów od zwrotu block party[5]. Zespół stwierdził, że nazwa ta nie miała być aluzją do bloku wschodniego ani do kanadyjskiej partii politycznej Blok Quebecki. Moakes napisał natomiast na oficjalnym forum internetowym grupy, że w sensie politycznym chodziło raczej o połączenie wschodnich „bloków” i zachodnich „partii”. Zauważył również, że nazwa nie była wyraźnie podyktowana względami politycznymi, ale raczej „wyglądała, brzmiała, wydawała się dobra”, dlatego została ona przez nich przyjęta[6].

Zespół zyskał rozgłos po tym, jak Okereke wybrał się na koncert grupy Franz Ferdinand w 2003 roku i podarował kopię piosenki „She’s Hearing Voices” głównemu wokaliście Alexowi Kapranosowi i DJ-owi BBC Radio 1 Steve’owi Lamacqowi[7]. Lamacq następnie zagrał piosenkę w swoim programie radiowym, nazywając zespół „geniuszami”[8] i zaprosił ich do nagrania sesji na żywo na potrzeby programu[9]. Bloc Party swój debiutancki singel „She’s Hearing Voices” wydał 16 lutego 2004 roku w ówcześnie dopiero powstającej wytwórni płytowej Trash Aesthetics[10], a szum wywołany po singlu doprowadził do kolejnego – „ Banquet” / „Staying Fat”, wydanego tym razem za pośrednictwem Moshi Moshi Records[11], a następnie do podpisania kontraktu z niezależną wytwórnią Wichita Recordings w kwietniu 2004 roku[12].

Silent Alarm (2004–2006)

Bloc Party na koncercie w The Warfield, San Francisco (2005)

Debiutancka płyta Silent Alarm została wydana w lutym 2005 roku i spotkała się z powszechnym uznaniem krytyków[13]. Magazyn NME umieścił ją na szczycie listy „Albumów Roku” 2005[14], a na brytyjskiej liście sprzedaży osiągnął 3. miejsce, zanim uzyskał status platynowej płyty[15][16]. Pierwszy singel z albumu, „So Here We Are” / „Positive Tension”, znalazł się w pierwszej piątce listy UK Singles Chart. Kolejne single, „Banquet” (13. miejsce na liście „Utworów Roku” 2005 magazynu NME[14]), „ Helicopter ” i „ Pioneers ”, choć nie powtórzyły tego sukcesu, dotarły do pierwszej dwudziestki listy przebojów[15]. Animowany teledysk do utworu „Pioneers”, stworzony przez agencję projektową Minivegas z siedzibą w Shoreditch[17], przez cztery tygodnie utrzymywał się na szczycie list przebojów magazynu NME. W tamtym czasie na łamach tego czasopisma określono ich mianem „art-rocka”, ale zespół uznał, że to określenie jest zbyt ograniczone[18].

Zespół Bloc Party występujący na Sasquatch! Music Festival 2005

Bloc Party otrzymał pozytywne recenzje od krytyków w Stanach Zjednoczonych i intensywnie koncertował w tym kraju przez 18 miesięcy od premiery Silent Alarm. Na początku 2006 roku zakończyli trasę wyprzedanymi koncertami w Los Angeles, Miami i Berkeley[19]. Album sprzedał się w ponad 350 tys. egzemplarzy w Ameryce Północnej i ponad milionie na całym świecie[16]. Po tym sukcesie, uznana grupa elektroniczna The Chemical Brothers wkrótce nawiązała współpracę z Okerekem przy utworze „Believe” z ich albumu Push the Button[20]. Pod koniec sierpnia 2005 roku w Wielkiej Brytanii został wydany album z remiksami utworów z Silent Alarm[21]. Płyta ta zatytułowana Silent Alarm Remixed zachowała oryginalną listę utworów z albumu i zawiera remiksy takich artystów, jak Ladytron, M83, Death from Above 1979, Four Tet i Mogwai[22].

W lipcu 2005 roku Bloc Party nagrał dwa nowe utwory z producentem Silent Alarm, Paulem Epworthem. Zostały one wydane jako singel z B-sidem zatytułowany „Two More Years”[23], aby zbiec się z trasą koncertową po Wielkiej Brytanii w październiku 2005 roku[24]. Trasa ta towarzyszyła również reedycji Silent Alarm, która zawierała „Two More Years” i poprzedni singel „Little Thoughts” jako utwory bonusowe. Remiks utworu „Banquet” zespołu The Streets, a także teledysk do tej piosenki, zostały zawarte w singlu „Two More Years”[25]. Bloc Party dodał także utwór „The Present” do kompilacji Help!: A Day in the Life, z której dochód został przeznaczony na rzecz organizacji charytatywnej War Child[26].

A Weekend in the City (2006–2008)

Bloc Party na koncercie w londyńskim Mean Fiddler (2006)

Drugi album Bloc Party, A Weekend in the City, został wyprodukowany przez Garreta „Jacknife’a” Lee[27] w irlandzkim Westmeath[3]. Wydano go w lutym 2007 roku[28], chociaż wyciekł już w listopadzie 2006 roku[29]. Został udostępniony do pobrania w brytyjskim sklepie iTunes Store przed przed premierą na nośnikach fizycznych i doszedł do 2. miejsca brytyjskiej listy UK Albums Chart[30]. A Weekend in the City osiągnął również 2. miejsce na australijskich i belgijskich listach sprzedażowych[31][32] i zadebiutował na 12. miejscu listy Billboard 200 ze sprzedażą 48 tys. egzemplarzy[33]. Pierwszy singel „The Prayer” został wydany 29 stycznia 2007 roku[34][35] i stał się najwyżej do tej pory notowanym singlem zespołu na brytyjskich listach UK Singles Chart, osiągając 4. miejsce[36]. W ramach przygotowań do wydania albumu, prezenter BBC Radio 1 Zane Lowe wyemitował 30 stycznia 2007 roku koncert zespołu ze studia Maida Vale, na którym znalazły się zarówno stare, jak i nowe utwory[37]. 1 lutego 2007 roku płytę A Weekend in the City udostępniono do bezpłatnego słuchania za pośrednictwem oficjalnej strony Bloc Party na MySpace[38].

Występ zespołu Bloc Party na festiwalu South by Southwest 2007

Następny singel, „I Still Remember”, stał się najwyżej notowanym utworem Bloc Party na amerykańskich listach sprzedażowych, osiągając 24. miejsce na liście Modern Rock Chart magazynu Billboard[39]. Zespół wydał swój trzeci singel „Hunting for Witches” z towarzyszącym mu teledyskiem w sierpniu 2007 roku. Singel stał się ich do tego momentu jedynym utworem na liście ARIA Chart, osiągając 20. miejsce[31]. W październiku 2007 roku ogłoszono, że Bloc Party wyda nowy singel „Flux” 13 listopada — przed koncertami kończącymi rok[40]. Piosenka utrzymywana w stylu elektronicznym, również wyprodukowana przez Lee[41], bardzo różniła się od poprzednich singli wydanych przez zespół[42].

Pierwszy koncert zespołu po wydaniu A Weekend in the City miał miejsce 5 lutego 2007 roku w Reading[43] i był transmitowany na żywo w BBC 6 Music[44]. 20 maja 2007 roku Bloc Party był główną gwiazdą na scenie In New Music We Trust w BBC Radio 1 Big Weekend w Preston[45]. 1 lipca tego samego roku po raz pierwszy zagrali w Polsce, występując jako jedna z gwiazd gdyńskiego Open’er Festivalu 2007 – gościnnie z nimi wystąpił Ostry[46][47]. Bloc Party zagrał również na brytyjskiej części koncertów Live Earth 7 lipca 2007 roku na stadionie Wembley[48]. Ponadto zespół w 2007 roku wykonał sety na festiwalach T in the Park i Oxegen 2007[49][50], a także na festiwalu Glastonbury oraz na Reading and Leeds Festivals[51][52]. Bloc Party ogłosił trasę koncertową po Australii i Nowej Zelandii w sierpniu 2007 roku, która obejmowała specjalny występ na festiwalu Splendour in the Grass 5 sierpnia[43]. 17 września 2007 roku nagrali set do programu PBS Austin City Limits[53], dzień po występie na Austin City Limits Music Festival[43]. 27 października tego samego roku Bloc Party zagrał w londyńskim The Roundhouse wraz chórem Exmoor Singers w ramach BBC Electric Proms. Występ zawierał utwory z programów Silent Alarm i A Weekend in the City, a także pierwsze brytyjskie wykonanie na żywo utworu „Flux”[54].

Intimacy (2008–2009)

Koncert Bloc Party w Helsinkach (2009)

„Mercury” ukazał się jako pierwszy singel promujący trzeci album Bloc Party w sierpniu 2008 roku[55]. Cały natomiast album Intimacy został wydany w pośpiechu pod koniec tego samego miesiąca[56]. Ponownie wyprodukowany został on przez Jacknife’a Lee i Paula Epwortha[57]. Jeszcze w sierpniu tego samego roku Bloc Party wystąpił na festiwalach w Reading i Leeds[58], a następnie był gwiazdą Hydro Connect Music Festival w Argyll[59].

Jesienią 2008 roku zespół odbył krótką trasę koncertową po Ameryce Północnej, która obejmował m.in. występ na Virgin Festival w Toronto[60], czy koncert podczas ceremonii rozdania nagród MTV Video Music Brazil 2008, będący ich pierwszym występem w Ameryce Południowej. Został on negatywnie przyjęty ze względu na podjęcie przez nich decyzji o wykorzystaniu playbacku[61]. Powrócili do występów na żywo w Wielkiej Brytanii 30 września 2008 roku specjalnym koncertem w Londynie w ramach Q Awards: The Gigs. Zagrali również w Glasgow na trasie MTV2 i Topman „Gonzo on Tour” 19 października tego samego roku[62].

W październiku 2008 roku ukazał się kolejny singel „Talons”. Piosenka ta nie była częścią albumu zamawianego w przedsprzedaży, ale znalazła się na pełnej płycie CD[63] i została udostępniona bezpłatnie osobom, które zakupiły już album dostępny tylko do pobrania[64]. Album z remiksami wszystkich utworów z płyty Intimacy, Intimacy Remixed, został wydany w maju 2009 roku[65]. Jeszcze w tym samym roku Bloc Party wyruszył w trasę koncertową po Wielkiej Brytanii[66], nazywając ją „Bloctober”[67].

Four i The Nextwave Sessions (2009–2013)

W lipcu 2009 roku Okereke oświadczył, że zespół nie ma kontraktu płytowego i nie ma obowiązku ani presji wydania nowego albumu w dającej się przewidzieć przyszłości; zasugerował również, że wydanie czwartego albumu jest planowane na czas nieokreślony[68]. Nowy singel „One More Chance” ukazał się w sierpniu 2009 roku, a wyprodukował go Jacknife Lee. Utwór ten nie pojawił się na płycie Intimacy. Po premierze singla zespół zawiesił działalność, a jego członkowie nie byli pewni, czy będą kontynuować działalność[69].

Podczas przerwy Lissack reaktywował swój projekt Pin Me Down[70] i dołączył do składu koncertowego irlandzkiego zespołu rockowego Ash jako gitarzysta i keyboardzista podczas ich trasy koncertowej promującej A-Z Series[71]. Moakes założył grupę Young Legionnaire wspólnie z Paulem Mullenem, wokalistą i gitarzystą The Automatic oraz Williamem Bowermanem, perkusistą La Roux. Wydali wspólnie singel „Colossus” w sierpniu 2010 roku[72]. Okereke wydał swój debiutancki solowy album The Boxer w czerwcu 2010 roku, który został wyprodukowany przez Hudsona Mohawke’a i XXXChange. Jego wydanie poprzedził singel „Tenderoni”[73][74][75]. Plotki z całego 2011 roku sugerowały, że Okereke opuścił grupę, aby skupić się na pracy solowej, choć inni członkowie zespołu temu zaprzeczali[76][77].

Bloc Party na Hard Summer Fest 2012

Bloc Party zaczął pisać materiał na czwarty album w 2011 roku[78][79], ale zdecydował się nie grać na żywo[79]. W międzyczasie Okereke ukończył minialbum zatytułowany The Hunter[80]. Grupa oświadczyła, że zamierza wydać nowy album w 2012 roku[81] – w maju ogłosili płytę Four[82][83], która swoją premierę miała 20 sierpnia 2012 roku, po tym, jak była ona w całości dostępna w streamingu przez ponad tydzień[84]. Album został nagrany w Nowym Jorku wspólnie z Alexem Newportem, który wcześniej współpracował z At the Drive-In i The Mars Volta[85][86]. W lipcu tego samego roku ukazał się singel „Octopus”[87], a później wydano kolejny zatytułowany „Day Four”[88]. Zespół opublikował „Kettling” 12 listopada 2012 roku[89], a następnie „Truth” 25 lutego 2013 roku[90]. Album Four osiągnął 3. miejsce na liście UK Albums Chart[15] i 36. miejsce na liście Billboard 200[39].

6 lipca 2012 roku po raz drugi wystąpili w Polsce, dając wówczas koncert podczas Open’er Festivalu 2012[91]. Zespół zaprezentował nowy materiał podczas swojej trasy koncertowej po Ameryce Północnej w 2013 roku[92], w tym „Children of the Future” w Rams Head Live![93], „Ratchet” w The Pageant[94], „Montreal” w Ogden Theatre[95] i „X-cutioner’s Song” w Mr. Smalls Theater w Pittsburghu[96]. Lissack potwierdził następnie plany zespołu dotyczące wydania nowej EP-ki. Powiedział Marcowi Zanottiemu z australijskiego serwisu MusicFeeds, że nowy materiał „nie jest kontynuacją płyty, którą właśnie nagraliśmy, to zupełnie osobna rzecz […] kolejny krok; kolejny progres”[97]. Utwór „French Exit” został po raz pierwszy zagrany na żywo w Crystal Ballroom 24 maja 2013 roku[98]. Była ona jedną z piosenek, która znalazła się na minialbumie The Nextwave Sessions, którego została wydana 12 sierpnia 2013 roku nakładem Frenchkiss Records[99].

Zmiany w składzie i Hymns (2013–2019)

Koncert Bloc Party w Kingston (2016)

Podczas letniej trasy koncertowej w 2013 roku perkusista Matt Tong opuścił zespół[100] a Sarah Jones zastąpiła go na perkusji na pozostałych koncertach[101]. Lissack powiedział w wywiadzie dla kanadyjskiej gazety National Post, że zespół planuje zrobić sobie przerwę na czas nieokreślony po występie na Latitude Festival 19 lipca[102]. W październiku 2013 roku Okereke zmontował miks DJ-ski do serii miksów Tapes wytwórni !K7, wydanej pod nazwą Bloc Party[103]. We wrześniu 2014 roku Okereke oświadczył, że Bloc Party pracuje nad piątym albumem[104]. W marcu 2015 roku basista Gordon Moakes napisał na Twitterze, że rozstał się z zespołem[105]. Po odejściu dwóch członków, Okereke i Lissack pod koniec 2014 roku zaczęli samodzielnie pracować nad nowymi utworami[106].

Zespół Bloc Party występujący na Southside Festival 2019

Bloc Party ujawnił swój nowy skład na dwóch kameralnych koncertach w okolicach Los Angeles w 2015 roku (19 sierpnia w The Glass House w Pomonie i dzień później w The Roxy w Los Angeles)[107]. Następnie zespół był jedną z głównych gwiazd FYF Fest w Los Angeles 22 sierpnia tego samego roku[108]. Na tych koncertach muzycy potwierdzili, że zakończyli nagrywanie kolejnego albumu. Koncerty te były debiutem na żywo nowego basisty Justina Harrisa z indierockowego zespołu Menomena z Portland w Oregonie[109], który wcześniej otwierał kilka tras Bloc Party w Stanach Zjednoczonych w kwietniu 2009 roku[110], oraz perkusistki Louise Bartle[111]. Podczas tych koncertów odbyły się także pierwsze wykonania na żywo dwóch nowych piosenek zatytułowanych „Eden” i „Exes”[112][107].

Podczas występu w Maida Vale zespół Bloc Party zagrał na żywo utwór „The Good News”, a kilka godzin później „The Love Within” został zaprezentowany przez Annie Mac na antenie BBC Radio 1. Okereke ujawnił, że nadchodzący piąty album zespołu będzie nosił tytuł Hymns[113][114][115], a jego wydanie zostało później potwierdzone w mediach społecznościowych. Premiera płyty miała miejsce 29 stycznia 2016 roku[116]. Jeszcze w 2016 roku zespół wydał samodzielny singel „Stunt Queen” z okazji występu w Hollywood Bowl, co według Okerekego było „znaczącym kamieniem milowym” dla zespołu[117].

W marcu 2018 roku Bloc Party ogłosił serię koncertów w ramach których grał w całości swój pierwszy album Silent Alarm[118]. Ze względu na sukces tej krótkiej trasy, Bloc Party ogłosiło kolejne daty w 2019 roku, ponownie grając utwory z ich debiutanckiego krążka[119].

Alpha Games i The High Life EP (2020–2023)

22 stycznia 2020 roku Okereke ogłosił na swoich kontach w mediach społecznościowych, że Bloc Party rozpoczął pisanie nowego albumu[120]. 22 września 2021 roku Bloc Party opublikował na swoim oficjalnym koncie na Twitterze zajawkę listy utworów i postępów w nagrywaniu swojego wkrótce mającego się ukazać szóstego albumu studyjnego[121].

23 listopada 2021 roku Bloc Party wydało pierwszy singel „Traps” z albumu Alpha Games. Płyta ukazała się 22 kwietnia 2022 roku[122][123]. Drugi singel „The Girls Are Fighting” został wydany 26 stycznia tego samego roku, a odpowiadający mu teledysk został wydany dwa dni później[124]. 25 lutego 2022 roku ukazał się trzeci singel „Sex Magik”[125], a czwarty, „If We Get Caught”, został wydany 24 marca tego samego roku[126].

W październiku 2022 roku ogłoszono, że Bloc Party będzie supportować Paramore podczas ich trasy koncertowej po Wielkiej Brytanii i Irlandii w 2023 roku[127], a także podczas trasy po Ameryce Północnej, ogłoszonej w kolejnym miesiącu[128]. Podczas londyńskiego przystanku trasy Okereke zaśpiewał w duecie z Hayley Williams cover utworu zespołu „Blue Light”[129].

21 czerwca 2023 roku Bloc Party ogłosiło nową EP-kę zatytułowaną The High Life EP, która swoją premierę miała miesiąc później, 21 lipca[130]. Poprzedziły ją single „High Life” i „Keep It Rolling” – drugi z nich z gościnnym udziałem Kenny’ego Hoopla, które ukazały się odpowiednio 21 kwietnia i 2 czerwca 2023 roku[131][132]. Justin Harris nie brał udziału w nagraniu EP-ki, a partie basu i klawiszy wykonał Daniel Pugsley z zespołu Skindred[133]. Później, w 2023 roku Harris został oficjalnie zastąpiony przez basistę Palace Harry’ego Deacona[134].

Anatomy of a Brief Romance (od 2024)

Koncert Bloc Party w Brighton (2025)

W czerwcu 2024 roku zespół wydał samodzielny singel zatytułowany „Flirting Again”, co było ich pierwszym nowym utworem od czasu The High Life[135]. Jeszcze w tym samym miesiącu, 22 listopada Bloc Party oficjalnie wydał składankę zatytułowaną A Weekend In The City: B-Sides. Dema i B-side’y z ery ich drugiego albumu były dostępne online od lat jako bootlegowa kompilacja, czasami nazywana Another Weekend in the City, ale nigdy nie doczekała się oficjalnego wydania. Tego samego dnia zespół wycofał album ze streamingu z powodu obaw o jakość dźwięku[136]. Kompilacja została ostatecznie ponownie wydana w grudniu 2024 roku[137].

Po światowej trasie koncertowej w 2025 roku, która odbyła się z okazji 20 lat Silent Alarm i 25 lat istnienia zespołu, Okereke potwierdził, że zespół pracuje nad swoim siódmym albumem z producentem Trevorem Hornem[138]. Album został oficjalnie ogłoszony w maju 2026 roku pod tytułem Anatomy of a Brief Romance, a Okereke opisał go jako album koncepcyjny obejmujący zarówno koniec jego długotrwałego związku, jak i początek nowego[139]. Główny singel z albumu, „Coming On Strong”, został udostępniony tego samego dnia[140]. 30 czerwca tego samego roku premierę miał singel „Love Bombs”[141][142], a 28 lipca singel „Now We Can’t Be Friends” wraz z zapowiedzią trasy koncertowej po brytyjskich sklepach płytowych[143].

Premiera czternastoutworowego krążka została zapowiedziana na 11 września 2026 roku, a jego producentem był Trevor Horn, znany ze współpracy z Grace Jones, Pet Shop Boys i Frankie Goes To Hollywood[139][141].

Styl muzyczny

Styl muzyczny Bloc Party opisywany jest jako indie rock[144][145], post-punk revival[146], rock alternatywny[147], art punk[3], art rock[148], dance-rock[149][150] i alternative dance[149].

Na początku brzmienie zespołu było kształtowane głównie przez amerykańskie alternatywne zespoły rockowe, jak The Smashing Pumpkins czy Weezer[145]. Wśród innych wpływów znaleźli się: The Chemical Brothers[151], Pixies, Joy Division, Sonic Youth i The Smiths[4]. Zarówno Kele Okereke, jak i Russell Lissack byli pod wpływem zespołów britpopowych, szczególnie Blur, choć Okereke wspominał również zespół Suede, a szczególnie ich album Dog Man Star jako inspirację[152][153]. Okereke stwierdził także, że album Mogwai Young Team zmienił jego życie, stając się jego muzycznym „rokiem zerowym”[154].

Ich debiutancki album Silent Alarm stanowił połączenie ostrego indie rocka z klimatami inspirowanymi muzyką dance, R&B i popem[3]. Podczas nagrywania drugiego albumu A Weekend in the City Bloc Party zasugerował, że będzie on zawierał m.in. rytmy w stylu R&B[155]. Styl tej płyty porównywano i inspirowano się takimi zespołami i artystami, jak Radiohead, U2, Depeche Mode czy Björk[156]. Wraz z wydaniem „Flux”, styl Bloc Party stał się jeszcze bardziej zróżnicowany dzięki włączeniu muzyki elektronicznej[157][158], a „Mercury” pokazał zespół jeszcze bardziej zdystansowany od tradycyjnego składu gitarowego poprzez eksperymentowanie z mrocznymi brzmieniami elektronicznymi i sekcją dętą inspirowaną Siouxsie and the Banshees[159][160].

Trzeci album zespołu Intimacy również zawiera syntezatory, przetworzone rytmy perkusyjne i pętle, manipulacje wokalne i aranżacje chóralne[161][162][163]. Mimo, iż album był inspirowany muzyką elektroniczną, zespół nadal nie stracił wyczucia muzyki gitarowej; Okereke powiedział w wywiadzie, że zespołowi zaczyna brakować bardziej tradycyjnego brzmienia i potwierdził, że może to być kierunek, w którym zmierza czwarty album[164]. Tong zaprzeczył temu, stwierdzając: „Istnieje duża szansa, że wrócimy do bardziej ortodoksyjnych aranżacji lub rzeczy, które przypominają tradycyjny zespół, ale nie sądzę, żebyśmy kiedykolwiek jeszcze napisali piosenki takie jak na Silent Alarm”[165].

Albumy Four oraz Alpha Games stanowiły powrót do ich gitarowego brzmienia swoich najwcześniejszych wydawnictw, a Hymns charakteryzował się soulowym i rockowym brzmieniem z groovem, dla którego inspiracją był gospel oraz dokonania takich artystów, jak Talk Talk czy Donna Summer[3].

Członkowie zespołu

Kele Okereke (2018)
Russell Lissack (2018)

Aktualni członkowie

Byli członkowie

Gordon Moakes (2009)
Matt Tong (2007)
Justin Harris (2018)
  • Gordon Moakes – gitara basowa, chórki, keyboard, syntezator, perkusja elektroniczna, dzwonki (2002–2015)
  • Matt Tong – bębny, perkusja, wokal wspierający (2002–2013)
  • Justin Harris – gitara basowa, syntezator, wokal wspierający (2015–2023)
  • Daniel Pugsley – gitara basowa, syntezator, wokal wspierający (2023)

Dyskografia

Albumy studyjne

Rok Tytuł Szczegóły Najwyższa pozycja na liście Certyfikaty
UK
[15]		 AUS
[31]		 BEL (FL)
[32]		 BEL (WA)
[32]		 FRA
[166]		 GER
[167]		 IRL
[168]		 SCO
[15]		 SWI
[169]		 US
[39]
2005 Silent Alarm 3 30 14 39 14 93 3 3 80 114
2007 A Weekend in the City
  • Wydano: 24 stycznia 2007[175]
  • Wydawca: Wichita
  • Format: CD, LP, CC, download
 2 2 2 12 10 5 2 3 8 12
2008 Intimacy
  • Wydano: 21 sierpnia 2008[56]
  • Wydawca: Wichita
  • Format: CD, LP, download
 8 5 2 16 22 18 12 13 37 18
2012 Four
  • Wydano: 20 sierpnia 2012[84]
  • Wydawca: Frenchkiss
  • Format: CD, LP, download
 3 3 2 7 21 6 10 5 16 36
2016 Hymns
  • Wydano: 29 stycznia 2016[116]
  • Wydawca: BMG
  • Format: CD, LP, download
 12 15 25 39 84 30 61 22 38 198
2022 Alpha Games
  • Wydano: 29 kwietnia 2022[123]
  • Wydawca: Infectious Music
  • Format: CD, LP, CC, download
 7 — 91 39 125 17 — 5 41 —
„—” oznacza, że album nie był notowany na danej liście.

Albumy kompilacyjne

Rok Tytuł Szczegóły
2024 A Weekend in the City: B-Sides

Minialbumy

Rok Tytuł Szczegóły
2004 Bloc Party
  • Wydano: 24 maja 2004[179]
  • Wydawca: V2
Little Thoughts EP
2005 Hearing Voices Live EP
  • Wydano: 20 grudnia 2005[181]
  • Wydawca: Vice
2012 Four More EP
  • Wydano: 9 sierpnia 2012[182]
  • Wydawca: Frenchkiss
2013 The Nextwave Sessions
  • Wydano: 12 sierpnia 2013[183]
  • Wydawca: Frenchkiss
2016 The Love Within EP
  • Wydano: 14 stycznia 2016[184]
  • Wydawca: Frenchkiss
2023 The High Life EP
  • Wydano: 21 lipca 2023[130]
  • Wydawca: Infectious / BMG

Nagrody i wyróżnienia

Rok Nagroda Kategoria Nominowany Rezultat Źr.
2005 Europejskie Nagrody Muzyczne MTV Najlepszy wykonawca alternatywny Bloc Party Nominacja [185]
Mercury Prize Najlepszy album Silent Alarm Nominacja [186]
NME Awards Najlepszy nowy zespół Bloc Party Nominacja [187]
PLUG Awards Nowy artysta roku Bloc Party Nominacja [188]
2006 NME Awards Najlepszy album Silent Alarm Nominacja [189]
Najlepszy brytyjski zespół Bloc Party Nominacja [189]
PLUG Awards Album roku Silent Alarm Nominacja [190]
Artysta roku Bloc Party Nominacja [190]
Indierockowy album roku Silent Alarm Wygrana [190]
Teledysk roku „Helicopter” Nominacja [190]
Występ na żywo roku Bloc Party Nominacja [190]
2008 GLAAD Media Awards Artysta muzyczny Bloc Party Nominacja [191]
NME Awards Najlepszy teledysk „Flux” Nominacja [192]
Najlepszy utwór „Flux” Nominacja [192]
Najlepszy wypełniacz parkietu „Flux” Nominacja [192]
2025 Ivor Novello Awards Wybitny zbiór piosenek Bloc Party Wygrana [193]

Przypisy

  1. ↑ Adam Protz, Bloc Party: Hymns, „Headliner”, headlinerhub.com [dostęp 2026-06-14] (ang.).
  2. ↑ Doreen Friend, Son in a million, „East London and West Essex Guardian Series”, guardian-series.co.uk, 3 kwietnia 2006 [dostęp 2026-06-14] (ang.).
  3. 1 2 3 4 5 AllMusic, Bloc Party [online], allmusic.com [dostęp 2026-06-14] (ang.).
  4. 1 2 Craig McLean, 21st-century boy, „The Guardian”, theguardian.com, 7 stycznia 2007 [dostęp 2026-06-13] (ang.).
  5. ↑ Chris G., Interview: Bloc Party [online], soundsxp.com, 10 maja 2004 [dostęp 2006-12-31] [zarchiwizowane z adresu 2011-09-28] (ang.).
  6. ↑ Kirsty Brown, Bloc Party, „Beat”, beat.com.au, 31 stycznia 2007 [dostęp 2008-07-07] [zarchiwizowane z adresu 2008-12-06] (ang.).
  7. ↑ NME Artists. Bloc Party, „NME”, nme.com [dostęp 2008-05-02] [zarchiwizowane z adresu 2008-05-13] (ang.).
  8. ↑ Berkshire Music – Club Velocity, „BBC”, bbc.co.uk, 12 lutego 2004 [dostęp 2008-05-02] [zarchiwizowane z adresu 2004-12-13] (ang.).
  9. ↑ Steve Lamacq, The downside to being the buzz band of the moment [online], bbc.co.uk, 19 stycznia 2004 [dostęp 2008-05-02] [zarchiwizowane z adresu 2005-04-04] (ang.).
  10. ↑ Bloc Party – She's Hearing Voices, „Drowned in Sound”, drownedinsound.com [dostęp 2008-05-02] [zarchiwizowane z adresu 2006-11-08] (ang.).
  11. ↑ Moshi Moshi Records, Releases: Banquet [online], moshimoshimusic.com [dostęp 2008-05-02] [zarchiwizowane z adresu 2006-11-19] (ang.).
  12. ↑ Bloc Party biography, „Tiscali”, tiscali.co.uk [dostęp 2008-05-02] [zarchiwizowane z adresu 2008-10-10] (ang.).
  13. ↑ Metacritic, Silent Alarm by Bloc Party [online], metacritic.com [dostęp 2026-06-13] (ang.).
  14. 1 2 NME's best albums and tracks of 2005, „NME”, nme.com, 10 października 2016 [dostęp 2026-06-15] (ang.).
  15. 1 2 3 4 5 Official Charts, Bloc Party [online], officialcharts.com [dostęp 2026-06-13] [zarchiwizowane z adresu 2026-05-15] (ang.).
  16. 1 2 BPI, Platinum Awards Content. Bloc Party. Silent Album [online], bpi.co.uk [dostęp 2008-03-31] [zarchiwizowane z adresu 2008-04-20] (ang.).
  17. ↑ Minivegas, Bloc Party "Pioneers" [online], minivegas.co.uk [dostęp 2026-06-13] [zarchiwizowane z adresu 2005-09-01] (ang.).
  18. ↑ Chris G., Interview Bloc Party [online], soundsxp.com, 10 maja 2004 [dostęp 2012-03-14] [zarchiwizowane z adresu 2012-05-25] (ang.).
  19. ↑ Bloc Party, Gigs 2006 [online], blocparty.com [dostęp 2026-06-13] [zarchiwizowane z adresu 2008-07-31] (ang.).
  20. ↑ Andrew McGregor, Chemical Brothers, Push The Button, „BBC”, bbc.co.uk [dostęp 2008-05-02] [zarchiwizowane z adresu 2008-09-29] (ang.).
  21. ↑ Amazon UK, Silent Alarm Remixed: Bloc Party: Music [online], amazon.co.uk [dostęp 2008-05-02] (ang.).
  22. ↑ Bloc Party, Silent Alarm Remixed [online], blocparty.com [dostęp 2008-05-02] [zarchiwizowane z adresu 2011-07-08] (ang.).
  23. ↑ Bloc Party, Hear The New Single [online], blocparty.com [dostęp 2008-05-03] [zarchiwizowane z adresu 2007-10-19] (ang.).
  24. ↑ Bloc Party, Gigs 2005 [online], blocparty.com [dostęp 2026-06-13] [zarchiwizowane z adresu 2008-07-31] (ang.).
  25. ↑ Bloc Party, Banquet – The Streets Remix Video [online], blocparty.com [dostęp 2008-03-03] [zarchiwizowane z adresu 2011-07-08] (ang.).
  26. ↑ Amazon UK, Help – A Day in the Life [online], amazon.co.uk [dostęp 2008-04-21] (ang.).
  27. ↑ Tom Young, Rock/Indie Review – Bloc Party, A Weekend in the City [online], bbc.co.uk, 1 lutego 2007 [dostęp 2008-05-04] [zarchiwizowane z adresu 2008-05-21] (ang.).
  28. ↑ Amazon, A Weekend in the City: Bloc Party [online], amazon.com [dostęp 2008-05-03] (ang.).
  29. ↑ Simon Vozick-Levinson, What ''A Weekend in the City'' means for Bloc Party, „Entertainment Weekly”, ew.com, 21 lutego 2007 [dostęp 2008-05-04] [zarchiwizowane z adresu 2008-09-06] (ang.).
  30. ↑ Paul Sexton, Mika Dominates U.K. Album, Singles Chart, „Billboard”, billboard.com, 12 lutego 2007 [dostęp 2026-06-13] (ang.).
  31. 1 2 3 Australian Charts, Bloc Party albums [online], australian-charts.com [dostęp 2008-04-01] [zarchiwizowane z adresu 2008-12-01] (ang.).
  32. 1 2 3 Ultratop, Discografie Bloc Party. Charts [online], ultratop.be [dostęp 2026-06-13] (ang.).
  33. ↑ Katie Hasty, Fall Out Boy Hits ‘High’ Note With No. 1 Debut, „Billboard”, billboard.com, 14 lutego 2007 [dostęp 2026-06-13] (ang.).
  34. ↑ Amazon UK, Amazon.co.uk: The Prayer: Bloc Party: Music [online], amazon.co.uk [dostęp 2008-05-04] (ang.).
  35. ↑ AllMusic, The Prayer. Bloc Party [online], allmusic.com [dostęp 2026-06-15] (ang.).
  36. ↑ Bloc Party, The Prayer Hits The Top 5 [online], blocparty.com [dostęp 2008-05-04] [zarchiwizowane z adresu 2011-07-08] (ang.).
  37. ↑ Zane Lowe – Bloc Party live at Maida Vale, „BBC Radio 1”, bbc.co.uk [dostęp 2008-05-04] [zarchiwizowane z adresu 2007-12-14] (ang.).
  38. ↑ Bloc Party, Listen to 'A Weekend in the City' Now [online], blocparty.com [dostęp 2008-05-04] [zarchiwizowane z adresu 2007-10-18] (ang.).
  39. 1 2 3 Bloc Party. Chart history, „Billboard”, billboard.com [dostęp 2026-06-13] (ang.).
  40. ↑ Amazon UK, Flux: Bloc Party [online], amazon.co.uk [dostęp 2008-05-04] (ang.).
  41. ↑ Bloc Party announce new single details, „NME”, nme.com, 3 października 2007 [dostęp 2026-06-13] (ang.).
  42. ↑ Ruth Barnes, Bloc Party on a High, „BBC Radio 6 Music”, bbc.co.uk, 16 grudnia 2007 [dostęp 2008-06-09] [zarchiwizowane z adresu 2008-05-03] (ang.).
  43. 1 2 3 Bloc Party, Gigs 2007 [online], blocparty.com [dostęp 2026-06-13] [zarchiwizowane z adresu 2008-07-31] (ang.).
  44. ↑ Lamacq in the City – Reading Hexagon, 5 Feb 2007, „BBC Radio 6 Music”, bbc.co.uk [dostęp 2008-05-04] [zarchiwizowane z adresu 2009-01-16] (ang.).
  45. ↑ Radio 1's Big Weekend – Bloc Party, „BBC”, bbc.co.uk [dostęp 2008-05-04] [zarchiwizowane z adresu 2008-01-05] (ang.).
  46. ↑ Open'er Festival 2007 - dzień trzeci, 1 lipca 2007, „Muzyka Interia”, muzyka.interia.pl, 2 lipca 2007 [dostęp 2026-06-17] (pol.).
  47. ↑ Open'er: Björk Party, „Muzyka Interia”, muzyka.interia.pl, 2 lipca 2007 [dostęp 2026-06-17] (pol.).
  48. ↑ Live Earth – Bloc Party, „BBC”, bbc.co.uk [dostęp 2008-05-04] [zarchiwizowane z adresu 2007-12-19] (ang.).
  49. ↑ Bloc Party bring the sun to T In The Park, „NME”, nme.com, 6 lipca 2007 [dostęp 2026-06-13] (ang.).
  50. ↑ Oxegen '07 Lineup [online], oxegen.ie [dostęp 2008-05-04] [zarchiwizowane z adresu 2008-04-22] (ang.).
  51. ↑ Bloc Party's Glastonbury, „The Guardian”, theguardian.com, 25 czerwca 2007 [dostęp 2026-06-13] (ang.).
  52. ↑ Reading and Leeds 2007 – Artists/Line-up, „BBC”, bbc.co.uk [dostęp 2008-05-04] [zarchiwizowane z adresu 2008-01-30] (ang.).
  53. ↑ Austin City Limits, Bloc Party followed by Ghostland Observatory [online], pbs.org [dostęp 2008-05-04] [zarchiwizowane z adresu 2008-03-08] (ang.).
  54. ↑ Electric Proms 2007 – Bloc Party, „BBC”, bbc.co.uk [dostęp 2008-05-04] [zarchiwizowane z adresu 2008-04-23] (ang.).
  55. ↑ Radio 1 – Zane Lowe tracklisting archives, „BBC Radio 1”, bbc.co.uk [dostęp 2008-07-07] [zarchiwizowane z adresu 2016-01-08] (ang.).
  56. 1 2 Album Review: Bloc Party - Intimacy, „Drowned In Sound”, drownedinsound.com, 21 sierpnia 2008 [dostęp 2026-06-16] (ang.).
  57. ↑ Party hearty, „The Age”, theage.com.au, 24 października 2008 [dostęp 2026-06-16] (ang.).
  58. ↑ Reading and Leeds Festivals 2008 – Bloc Party, „BBC”, bbc.co.uk [dostęp 2008-09-06] [zarchiwizowane z adresu 2008-09-05] (ang.).
  59. ↑ Hydro Connect: Day 2 review: Bloc Party [online], theregoesthefear.com, 4 września 2008 [dostęp 2008-09-06] [zarchiwizowane z adresu 2008-09-10] (ang.).
  60. ↑ Ricky, Virgin Festival 2008 - Spiritualized, MGMT, Bloc Party, „The Panic Manual”, panicmanual.com, 8 września 2008 [dostęp 2026-06-16] (ang.).
  61. ↑ Decisão do Bloc Party de fazer play back no VMB surgiu na hora, „O Globo”, oglobo.globo.com, 3 października 2008 [dostęp 2026-06-16] (port.).
  62. ↑ The Gonzo on Tour 2008: Bloc Party + Magistrates [online], barflyclub.com [dostęp 2008-09-06] [zarchiwizowane z adresu 2008-09-15] (ang.).
  63. ↑ Bloc Party reveal new non-album single - exclusive, „NME”, nme.com, 9 września 2008 [dostęp 2026-06-13] (ang.).
  64. ↑ Bloc Party, Bloc Party announce 'Talons' [online], blocparty.com [dostęp 2008-09-10] [zarchiwizowane z adresu 2008-09-11] (ang.).
  65. ↑ Bloc Party, Intimacy Remixed Announced [online], blocparty.com, 17 marca 2009 [dostęp 2009-04-21] [zarchiwizowane z adresu 2009-04-21] (ang.).
  66. ↑ 2009 UK Tour Confirmed [online], blocparty.com [dostęp 2008-09-26] [zarchiwizowane z adresu 2008-09-26] (ang.).
  67. ↑ Bloc Party, Bloctober UK tour [online], blocparty.com, 2 lutego 2009 [dostęp 2009-02-03] [zarchiwizowane z adresu 2009-02-03] (ang.).
  68. ↑ Bloc Party: 'We might never make a record again', „NME”, nme.com, 29 lipca 2009 [dostęp 2026-06-14] (ang.).
  69. ↑ Damian Jones, Bloc Party future uncertain, „BBC”, bbc.co.uk, 16 października 2009 [dostęp 2011-07-18] [zarchiwizowane z adresu 2012-02-07] (ang.).
  70. ↑ Jamie Fullerton, Bloc Party's Russell Lissack gears up side project again, „NME”, nme.com, 22 stycznia 2010 [dostęp 2026-06-14] (ang.).
  71. ↑ Jamie Fullerton, Bloc Party's Russell Lissack to join Ash for UK tour, „NME”, nme.com, 16 marca 2010 [dostęp 2026-06-14] (ang.).
  72. ↑ Holy Roar Records, Colossus/Iron Dream 7" by Young Legionnaire [online], holyroarrecords.com [dostęp 2011-07-18] [zarchiwizowane z adresu 2011-07-12] (ang.).
  73. ↑ Jamie Fullerton, Bloc Party's Kele Okereke working on solo album, „NME”, nme.com, 4 listopada 2009 [dostęp 2026-06-14] (ang.).
  74. ↑ Ryan Dombal, Listen: Bloc Party's Kele: "Tenderoni", „Pitchfork”, pitchfork.com, 28 kwietnia 2010 [dostęp 2011-07-18] [zarchiwizowane z adresu 2011-09-07] (ang.).
  75. ↑ So long and thanks for all the fish [online], blogparty.blocparty.net, 20 stycznia 2011 [dostęp 2011-07-18] [zarchiwizowane z adresu 2011-07-23] (ang.).
  76. ↑ Niall Byrne, Kele Okereke to leave Bloc Party? Update: No [online], state.ie, 28 września 2011 [dostęp 2012-03-26] [zarchiwizowane z adresu 2011-10-07] (ang.).
  77. ↑ Leonie Cooper, Bloc Party's Kele: 'Here's to some more mighty fine music', „NME”, nme.com, 22 marca 2012 [dostęp 2026-06-14] (ang.).
  78. ↑ Can We Get Much Higher: Wichita Podcast Episode 2 [online], wichita-recordings.com, 4 lutego 2011 [dostęp 2011-09-11] [zarchiwizowane z adresu 2011-10-06] (ang.).
  79. 1 2 Sean Michaels, Bloc Party back together for new album, „The Guardian”, theguardian.com, 6 kwietnia 2011 [dostęp 2026-06-14] (ang.).
  80. ↑ David Renshaw, Bloc Party's Kele Okereke to release new solo album, 'Trick', „NME”, nme.com, 23 lipca 2014 [dostęp 2026-06-14] (ang.).
  81. ↑ Bloc Party to release new album later this year with Kele Okereke, „Metro”, metro.co.uk, 4 stycznia 2012 [dostęp 2012-01-04] [zarchiwizowane z adresu 2012-01-09] (ang.).
  82. ↑ Gayane Aghababyan, Bloc Party announce new album Four [online], rekwired.com, 31 maja 2012 [dostęp 2012-05-31] [zarchiwizowane z adresu 2014-08-11] (ang.).
  83. ↑ Tom Goodwyn, Bloc Party name their new album, „NME”, nme.com, 31 maja 2012 [dostęp 2026-06-14] (ang.).
  84. 1 2 Luke Morgan Britton, Bloc Party stream new album 'Four', „The Line of Best Fit”, thelineofbestfit.com, 14 sierpnia 2012 [dostęp 2026-06-16] (ang.).
  85. ↑ Frenchkiss Records, Bloc Party [online], frenchkissrecords.com [dostęp 2026-06-16] (ang.).
  86. ↑ Tom Williams, Bloc Party - Four, „Music Feeds”, musicfeeds.com.au, 14 sierpnia 2012 [dostęp 2026-06-16] (ang.).
  87. ↑ Carrie Battan, Video: Bloc Party: "Octopus, „Pitchfork”, pitchfork.com, 10 lipca 2012 [dostęp 2026-06-14] (ang.).
  88. ↑ Evan Minsker, New Bloc Party: "Day Four", „Pitchfork”, pitchfork.com, 28 lipca 2012 [dostęp 2026-06-14] (ang.).
  89. ↑ Luke Glassford, Watch: Bloc Party - ‘Kettling’ video, „All-Noise”, all-noise.co.uk, 4 października 2024 [dostęp 2026-06-16] (ang.).
  90. ↑ Robin Murray, Bloc Party To Release 'Truth' EP, „Clash”, clashmusic.mtcserver.com, 11 stycznia 2013 [dostęp 2026-06-16] (ang.).
  91. ↑ Opener Festival 2012: znamy szczegółowy line-up, „Kultura Onet”, kultura.onet.pl, 28 czerwca 2012 [dostęp 2026-06-17] (pol.).
  92. ↑ Bloc Party announce 2013 U.S. tour dates, „Consequence”, consequence.net, 12 listopada 2012 [dostęp 2026-06-16] (ang.).
  93. ↑ Bloc Party Setlist at Rams Head Live!, Baltimore [online], setlist.fm [dostęp 2026-06-16] (ang.).
  94. ↑ Bloc Party Setlist at The Pageant, St. Louis [online], setlist.fm [dostęp 2026-06-16] (ang.).
  95. ↑ Bloc Party Setlist at Ogden Theatre, Denver [online], setlist.fm [dostęp 2026-06-16] (ang.).
  96. ↑ Bloc Party Setlist at Mr. Smalls (Mr. Smalls Theatre), Millvale [online], setlist.fm [dostęp 2026-06-16] (ang.).
  97. ↑ Marc Zanotti, New Bloc Party EP Expected Mid-2013, „MusicFeeds”, musicfeeds.com.au, 27 marca 2013 [dostęp 2013-05-30] [zarchiwizowane z adresu 2013-03-29] (ang.).
  98. ↑ Bloc Party Setlist at Crystal Ballroom, Portland [online], setlist.fm [dostęp 2026-06-16] (ang.).
  99. ↑ Evan Minsker, Bloc Party announce new EP ''The Nextwave Sessions'', „Pitchfork”, pitchfork.com, 25 czerwca 2013 [dostęp 2013-06-25] [zarchiwizowane z adresu 2013-06-26] (ang.).
  100. ↑ Creative Spotlight: Episode #306 – Matt Tong of Bloc Party [online], japancinema.net, 18 lutego 2014 [dostęp 2014-09-05] [zarchiwizowane z adresu 2014-11-25] (ang.).
  101. ↑ Chris Swindells, Latitude Festival 2013: Bloc Party say hello and wave goodbye?, „Metro”, metro.co.uk, 20 lipca 2013 [dostęp 2025-04-26] (ang.).
  102. ↑ Dan Reilly, Bloc Party Going on Indefinite Hiatus, „Rolling Stone”, rollingstone.com, 12 czerwca 2013 [dostęp 2026-06-14] (ang.).
  103. ↑ Bloc Party - Tapes [online], k7.com [dostęp 2013-10-16] [zarchiwizowane z adresu 2013-10-05] (ang.).
  104. ↑ Bloc Party's Kele Okereke on Being Gay and Black in the Dance and Rock Worlds, „Vice”, vice.com, 11 września 2014 [dostęp 2014-09-22] [zarchiwizowane z adresu 2014-09-24] (ang.).
  105. ↑ Fred Bambridge, Gordon Moakes leaves Bloc Party [online], itsallindie.com, 20 marca 2015 [dostęp 2015-03-20] [zarchiwizowane z adresu 2015-03-25] (ang.).
  106. ↑ Norman Fleischer, Positive Tension: How Kele Okereke revitalized and saved Bloc Party [online], nbhap.com, 26 stycznia 2016 [dostęp 2016-02-09] [zarchiwizowane z adresu 2016-02-10] (ang.).
  107. 1 2 Luke Morgan Britton, Bloc Party debut new line-up and play new songs live ahead of fifth album release - watch, „NME”, nme.com, 21 sierpnia 2015 [dostęp 2026-06-14] (ang.).
  108. ↑ Richard Guzman, FYF Fest 2015: Bloc Party demands dance party, gets crowd on their feet Saturday, „Daily News”, dailynews.com, 23 sierpnia 2015 [dostęp 2015-08-24] [zarchiwizowane z adresu 2015-08-24] (ang.).
  109. ↑ Peter Helman, Watch Bloc Party Debut Two New Songs in Pomona, „Stereogum”, stereogum.com, 20 sierpnia 2015 [dostęp 2015-08-23] [zarchiwizowane z adresu 2015-08-22] (ang.).
  110. ↑ Bloc Party, Gigography. 2009 [online], blocparty.net [dostęp 2016-01-06] [zarchiwizowane z adresu 2016-01-08] (ang.).
  111. ↑ Louise Bartle (Bloc Party & Novacub), „ICMP”, icmp.ac.uk, 1 grudnia 2015 [dostęp 2026-06-16] [zarchiwizowane z adresu 2024-07-23] (ang.).
  112. ↑ Bloc Party make live return, debut new songs, „DIY”, diymag.com, 21 sierpnia 2015 [dostęp 2015-08-21] [zarchiwizowane z adresu 2015-08-22] (ang.).
  113. ↑ Ben Homewood, Bloc Party's Upcoming Fifth Album - Everything We Know So Far About 'Hymns', „NME”, nme.com, 7 października 2015 [dostęp 2026-06-14] (ang.).
  114. ↑ Bloc Party name fifth album ‘Hymns’, share ‘The Love Within’, „DIY”, diymag.com, 5 października 2015 [dostęp 2026-06-14] (ang.).
  115. ↑ Michelle Geslani, Bloc Party announces new album, Hymns, premieres "The Love Within" – listen, „Consequence of Sound”, consequence.net, 5 października 2015 [dostęp 2015-10-11] [zarchiwizowane z adresu 2022-01-16] (ang.).
  116. 1 2 Bloc Party unveil new single 'The Love Within' and announce new album Hymns, „HMV”, hmv.com [dostęp 2015-10-11] [zarchiwizowane z adresu 2015-10-17] (ang.).
  117. ↑ James Rettig, Bloc Party – "Stunt Queen", „Stereogum”, stereogum.com, 20 września 2016 [dostęp 2016-09-20] [zarchiwizowane z adresu 2016-09-21] (ang.).
  118. ↑ Harry Fletcher, Bloc Party to play Silent Alarm in full on 2018 tour, „London Evening Standard”, standard.co.uk, 19 marca 2018 [dostęp 2018-03-19] [zarchiwizowane z adresu 2019-03-22] (ang.).
  119. ↑ Sam Moore, Bloc Party announce more 'Silent Alarm' UK shows for 2019, „NME”, nme.com, 22 stycznia 2019 [dostęp 2026-06-14] (ang.).
  120. ↑ Sam Moore, Kele Okereke postpones UK solo tour to finish new Bloc Party album, „NME”, nme.com, 22 stycznia 2020 [dostęp 2026-06-14] (ang.).
  121. ↑ Bloc Party, 📈 [online], twitter.com, 22 września 2021 [dostęp 2021-09-22] [zarchiwizowane z adresu 2021-09-22] (ang.).
  122. ↑ Bloc Party: Alpha Games (Limited Edition) (Solid Red Vinyl) (+ handsigniertem Insert, in Deutschland/Österreich/Schweiz exklusiv für jpc!) (2 LPs) [online], jpc.de [dostęp 2021-11-23] [zarchiwizowane z adresu 2021-11-23] (niem.).
  123. 1 2 Charlotte Krol, Bloc Party return with new song 'Traps' and announce sixth album 'Alpha Games', „NME”, nme.com, 23 listopada 2021 [dostęp 2026-06-14] (ang.).
  124. ↑ Emily Zemler, Bloc Party Recount a Bad Night Out in 'The Girls are Fighting', „Rolling Stone”, rollingstone.com, 28 stycznia 2022 [dostęp 2022-04-18] [zarchiwizowane z adresu 2022-02-25] (ang.).
  125. ↑ Emily Zemler, Bloc Party Get Nostalgic on Pulsating New Single 'Sex Magik', „Rolling Stone”, rollingstone.com, 25 lutego 2022 [dostęp 2022-04-18] [zarchiwizowane z adresu 2022-03-03] (ang.).
  126. ↑ Bloc Party share new track 'If We Get Caught', „DIY”, diymag.com, 24 marca 2022 [dostęp 2026-06-14] [zarchiwizowane z adresu 2022-03-24] (ang.).
  127. ↑ Emma Wilkes, Paramore announce 2023 UK and Ireland tour with Bloc Party, „NME”, nme.com, 21 października 2022 [dostęp 2026-06-14] (ang.).
  128. ↑ Will Richards, Paramore announce 2023 North American tour with Bloc Party and Foals, „NME”, nme.com, 4 listopada 2022 [dostęp 2026-06-14] (ang.).
  129. ↑ Tom Breihan, Watch Paramore's Hayley Williams Cover Bloc Party's "Blue Light" With Kele Okereke In London, „Stereogum”, stereogum.com, 24 kwietnia 2023 [dostęp 2026-06-14] (ang.).
  130. 1 2 Surej Singh, Bloc Party announce new EP, 'The High Life', „NME”, nme.com, 22 czerwca 2023 [dostęp 2026-06-14] (ang.).
  131. ↑ Liberty Dunworth, Listen to Bloc Party's uplifting new single 'High Life', „NME”, nme.com, 21 kwietnia 2023 [dostęp 2026-06-14] (ang.).
  132. ↑ Max Pilley, Bloc Party release new single ‘Keep It Rolling’ featuring KennyHoopla, „DIY”, diymag.com, 2 czerwca 2023 [dostęp 2026-06-14] (ang.).
  133. ↑ Genius, Bloc Party – The High Life EP [online], genius.com [dostęp 2026-06-14] (ang.).
  134. ↑ Jordan Bassett, Glastonbury 2024: Bloc Party bring old-school indie bangers to the Other Stage, „NME”, nme.com, 29 czerwca 2024 [dostęp 2026-06-14] (ang.).
  135. ↑ Jazz Monroe, Listen to Bloc Party’s New Song “Flirting Again”, „Pitchfork”, pitchfork.com, 25 czerwca 2024 [dostęp 2026-06-14] (ang.).
  136. 1 2 Max Pilley, Bloc Party remove ‘A Weekend In The City: B-Sides’ from streaming: “The audio quality was well below what we expect”, „NME”, nme.com, 22 listopada 2024 [dostęp 2026-06-14] (ang.).
  137. ↑ Discogs, Bloc Party – A Weekend In The City B-Sides [online], discogs.com [dostęp 2026-06-16] (ang.).
  138. ↑ Andrew Trendell, Bloc Party on their new "disco heartbreak" album with Trevor Horn and being "at peace" with 'Silent Alarm', „NME”, nme.com, 23 maja 2025 [dostęp 2026-06-14] (ang.).
  139. 1 2 Liberty Dunworth, Bloc Party tackle heartbreak on new album 'Anatomy Of A Brief Romance' and comeback single 'Coming On Strong', „NME”, nme.com, 12 maja 2026 [dostęp 2026-06-14] (ang.).
  140. ↑ Jazz Monroe, Bloc Party Ready New Album Anatomy of a Brief Romance, „Pitchfork”, pitchfork.com, 12 maja 2026 [dostęp 2026-06-14] (ang.).
  141. 1 2 Elizabeth Aubrey, Bloc Party share "the sound of a new love flowering" on emotive new single 'Love Bombs', „NME”, nme.com, 30 czerwca 2026 [dostęp 2026-08-08] (ang.).
  142. ↑ Kamil Kucharski, Dźwięki rozkwitającej miłości w nowym utworze Bloc Party, „Polskie Radio Trójka”, trojka.polskieradio.pl, 1 lipca 2026 [dostęp 2026-08-08] (pol.).
  143. ↑ Damian Jones, Bloc Party dance through heartbreak on new single 'Now We Can't Be Friends' and announce UK record store tour, „NME”, nme.com, 28 lipca 2026 [dostęp 2026-08-08] (ang.).
  144. ↑ Ryan Reed, Watch Bloc Party Channel 'The Love Within' on 'Seth Meyers' [online], rollingstone.com, 16 marca 2016 [dostęp 2018-06-02] [zarchiwizowane z adresu 2016-10-19] (ang.).
  145. 1 2 Charlotte Cripps, Bloc Party: Rock around the Bloc, „The Independent”, independent.co.uk, 27 kwietnia 2005 [dostęp 2018-06-02] [zarchiwizowane z adresu 2019-01-24] (ang.).
  146. ↑ David Moore, Bloc Party, „Pitchfork”, pitchfork.com, 25 stycznia 2005 [dostęp 2018-06-02] [zarchiwizowane z adresu 2019-01-24] (ang.).
  147. ↑ Hong Xinying, Bloc Party To Perform Live In Singapore, „Herworld”, herworld.com, 5 listopada 2012 [dostęp 2018-06-02] [zarchiwizowane z adresu 2018-07-12] (ang.).
  148. ↑ Lior Phillips, Bloc Party Reborn: A Conversation with Kele Okereke and Russell Lissack, „Consequence of Sound”, consequence.net, 9 lutego 2016 [dostęp 2018-06-02] (ang.).
  149. 1 2 Tom Williams, Bloc Party's Kele Okereke Releases New House Track 'God Has A Way' [online], musicfeeds.com.au, 16 listopada 2013 [dostęp 2018-06-02] [zarchiwizowane z adresu 2018-04-22] (ang.).
  150. ↑ Vann Alexandra, Exclusive: Bloc Party Bassist Debuts Heavy Band, „Spin”, spin.com, 30 marca 2011 [dostęp 2018-06-02] (ang.).
  151. ↑ Emma-Lee Moss, Kele Okereke: "This is a new territory for me, singing about desire", „Noisey”, noisey.vice.com, 25 października 2014 [dostęp 2015-02-08] [zarchiwizowane z adresu 2015-02-24] (ang.).
  152. ↑ Kate Crudgington, Kele Okereke's favourite songs, „The Line of Best Fit”, thelineofbestfit.com, 17 marca 2023 [dostęp 2026-06-14] (ang.).
  153. ↑ Natalie Hanman, Portrait of the artist, „The Guardian”, theguardian.com, 10 kwietnia 2007 [dostęp 2026-06-14] (ang.).
  154. ↑ It Was 40 10 Years Ago Today: 18 Reasons 1997 Might Be The Next 1967, „A.V. Club”, avclub.com, 17 września 2007 [dostęp 2009-04-14] [zarchiwizowane z adresu 2009-04-29] (ang.).
  155. ↑ Bloc Party reveal new sound, „NME”, nme.com, 28 czerwca 2006 [dostęp 2026-06-14] (ang.).
  156. ↑ Daniel Melia, Bloc Party Plan Experimental "Radiohead" Like Second Album, „Gigwise”, gigwise.com, 24 lutego 2006 [dostęp 2008-07-10] [zarchiwizowane z adresu 2006-06-21] (ang.).
  157. ↑ Peter Kirwan, MUSIC: Bloc Party, ‘Flux’, „Come To The Pedlar”, cometothepedlar.home.blog, 27 lutego 2019 [dostęp 2026-06-16] (ang.).
  158. ↑ Todd L. Burns, Bloc Party - Flux, „Resident Advisor”, pl.ra.co, 30 listopada 2007 [dostęp 2026-06-16] (ang.).
  159. ↑ Josh O'Kane, Talking Bloc during Harvest Jazz [online], herenb.canadaeast.com, 18 września 2008 [dostęp 2026-06-14] [zarchiwizowane z adresu 2011-07-08] (ang.).
  160. ↑ Jonathan Cohen, Bloc Party Unveils New Single On BBC Radio, „Billboard”, billboard.com, 7 lipca 2008 [dostęp 2026-06-14] (ang.).
  161. ↑ Andy Johnson, Bloc Party – Intimacy, „The Line of Best Fit”, thelineofbestfit.com, 2 września 2008 [dostęp 2026-06-16] (ang.).
  162. ↑ Nik Havert, Rewind Review: Bloc Party – Intimacy (2008), „7th Level Music”, 7thlevelmusic.com, 4 czerwca 2021 [dostęp 2026-06-16] (ang.).
  163. ↑ Josh Frank, Bloc Party: Intimacy, „The Aquarian”, theaquarian.com, 29 października 2008 [dostęp 2026-06-16] (ang.).
  164. ↑ Greg Cochrane, Bloc Party singer not 'content', „BBC”, news.bbc.co.uk, 8 grudnia 2008 [dostęp 2009-04-15] [zarchiwizowane z adresu 2009-01-18] (ang.).
  165. ↑ Simon Reynolds, Bloc Party refuse to go back to indie rock, „Digital Spy”, digitalspy.com, 27 stycznia 2009 [dostęp 2026-06-16] (ang.).
  166. ↑ Les charts, Bloc Party discographie [online], lescharts.com [dostęp 2008-04-24] [zarchiwizowane z adresu 2012-10-25] (fr.).
  167. ↑ GfK Entertainment, Discographie von Bloc Party [online], offiziellecharts.de [dostęp 2022-05-03] [zarchiwizowane z adresu 2022-05-03] (niem.).
  168. ↑ Irish Charts, Discography Bloc Party [online], irish-charts.com [dostęp 2022-05-26] [zarchiwizowane z adresu 2023-10-21] (ang.).
  169. ↑ Hitparade, Bloc Party [online], hitparade.ch [dostęp 2022-05-11] [zarchiwizowane z adresu 2022-05-11] (niem.).
  170. ↑ Apple Music, Silent Alarm. Bloc Party [online], music.apple.com [dostęp 2026-06-17] (ang.).
  171. 1 2 3 British Phonographic Industry, Certified Awards Search [online], bpi.co.uk [dostęp 2009-05-19] [zarchiwizowane z adresu 2009-09-24] (ang.). Note: User search required.
  172. ↑ Australian Recording Industry Association, ARIA Charts: Accreditations – 2006 Albums [online], aria.com.au [dostęp 2010-02-02] [zarchiwizowane z adresu 2011-05-15] (ang.).
  173. ↑ Irish Recorded Music Association, 2005 Certification Awards – Gold [online], irishcharts.ie [dostęp 2010-02-02] [zarchiwizowane z adresu 2012-05-23] (ang.).
  174. 1 2 3 SNEP, Certifications Albums Argent – année 2005 (Albums Silver Certifications – year 2005) [online], disqueenfrance.com [dostęp 2010-02-02] [zarchiwizowane z adresu 2012-09-13] (fr.).
  175. ↑ Apple Music, A Weekend In the City. Bloc Party [online], music.apple.com [dostęp 2026-06-17] (ang.).
  176. ↑ Australian Recording Industry Association, ARIA Charts: Accreditations – 2007 Albums [online], aria.com.au [dostęp 2010-02-02] [zarchiwizowane z adresu 2011-05-15] (ang.).
  177. ↑ Ultratop, Goud en platina – Albums – 2008 [online], ultratop.be [dostęp 2010-09-30] [zarchiwizowane z adresu 2015-04-23] (ang.).
  178. ↑ Australian Recording Industry Association, ARIA Charts: Accreditations – 2009 Albums [online], aria.com.au [dostęp 2010-03-25] [zarchiwizowane z adresu 2009-10-12] (ang.).
  179. ↑ AllMusic, Bloc Party [EP] – Bloc Party [online], allmusic.com [dostęp 2011-01-15] (ang.).
  180. ↑ Amazon, Little Thoughts Ep: Bloc Party [online], amazon.com [dostęp 2011-01-15] [zarchiwizowane z adresu 2016-03-05] (ang.).
  181. ↑ AllMusic, Hearing Voices Live EP [online], allmusic.com [dostęp 2016-04-25] [zarchiwizowane z adresu 2016-10-11] (ang.).
  182. ↑ Discogs, Four More EP [online], discogs.com [dostęp 2016-04-25] [zarchiwizowane z adresu 2016-10-09] (ang.).
  183. ↑ Marc Hogan, Bloc Party Deliver 'Ratchet' EP 'The Nextwave Sessions' in August, „Spin”, spin.com, 25 czerwca 2013 [dostęp 2016-04-25] [zarchiwizowane z adresu 2018-04-05] (ang.).
  184. ↑ Discogs, The Love Within EP [online], discogs.com, 14 stycznia 2016 [dostęp 2016-04-25] [zarchiwizowane z adresu 2016-10-09] (ang.).
  185. ↑ Coldplay, Gorillaz Lead MTV Europe Music Awards Nominations - Music, Celebrity, Artist News [online], mtv.com, 29 września 2005 [dostęp 2026-06-17] [zarchiwizowane z adresu 2013-06-21] (ang.).
  186. ↑ Antony and Johnsons win Mercury, „BBC”, news.bbc.co.uk, 7 września 2005 [dostęp 2026-06-17] (ang.).
  187. ↑ Staff, Doherty hopes for NME night out on bail, „The Guardian”, theguardian.com, 17 lutego 2005 [dostęp 2026-06-17] (ang.).
  188. ↑ PLUG 2005 Nominees/Winners [online], plugawards.com [dostęp 2026-06-17] [zarchiwizowane z adresu 2008-08-28] (ang.).
  189. 1 2 ShockWaves NME Awards 2006: The Shortlist, „NME”, nme.com, 23 stycznia 2006 [dostęp 2026-06-17] (ang.).
  190. 1 2 3 4 5 PLUG 2006 Nominees/Winners [online], plugawards.com [dostęp 2026-06-17] [zarchiwizowane z adresu 2008-12-20] (ang.).
  191. ↑ 19th Annual GLAAD Media Awards Nominees [online], glaad.org [dostęp 2026-06-17] [zarchiwizowane z adresu 2008-01-26] (ang.).
  192. 1 2 3 Shockwaves NME Awards 2008: Winners' list, „NME”, nme.com, 29 lutego 2008 [dostęp 2026-06-17] (ang.).
  193. ↑ Mark Taylor, Winners of The Ivors with Amazon Music 2025 announced, „The Ivors Academy”, ivorsacademy.com, 22 maja 2025 [dostęp 2026-06-17] (ang.).

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.