Wilhelm Cuno

Wilhelm Cuno
Ilustracja
Wilhelm Cuno (1923)
Pełne imię i nazwisko

Wilhelm Carl Josef Cuno

Data i miejsce urodzenia

2 lipca 1876
Suhl

Data i miejsce śmierci

3 stycznia 1933
Aumühle

Kanclerz Rzeszy
Okres

od 22 listopada 1922
do 12 sierpnia 1923

Przynależność polityczna

bezpartyjny

Poprzednik

Joseph Wirth

Następca

Gustav Stresemann

Wilhelm Carl Josef Cuno (ur. 2 lipca 1876 w Suhl, zm. 3 stycznia 1933 w Aumühle) – niemiecki przedsiębiorca i polityk, w latach 1922–1923 kanclerz Rzeszy.

Wcześniej, od grudnia 1918, był dyrektorem generalnym przedsiębiorstwa żeglugowo-spedycyjnego HAPAG[1].

W 1925 r. zgłosił najpierw swoją kandydaturę w wyborach prezydenckich, by następnie przekazać swoje poparcie feldmarszałkowi von Hindenburgowi[1].

W 1927 r. był założycielem pierwszego Rotary Club w Niemczech[1].

W 1932 r. związał się z kręgiem Kepplera (grupa przemysłowców opowiadająca się za współpracą z NSDAP)[1].

Gabinet Cuno

Cuno, z lewej z Prezydentem Rzeszy Friedrichem Ebertem (1923)
  • Wilhelm Cuno – kanclerz
  • Frederic Hans von Rosenberg – minister spraw zagranicznych
  • Rudolf Oeser (DDP) – minister spraw wewnętrznych
  • Andreas Hermes (Centrum) – minister finansów
  • Johannes Becker (DVP) – minister gospodarki
  • Heinrich Brauns (Centrum) – minister pracy
  • Rudolf Heinze (DVP) – minister sprawiedliwości
  • Otto Gessler (DDP) – minister obrony (Reichsheer)
  • Karl Stingl (BVP) – minister poczty
  • Wilhelm Groener – minister transportu
  • Hans Luther – minister wyżywienia i rolnictwa
  • Heinrich Albert – minister skarbu i minister odbudowy

Przypisy

  1. 1 2 3 4 Piotr Mikietyński, Reichstag w III Rzeszy (1933–1945) – symbol upadku niemieckiego systemu demokracji parlamentarnej, „Studia Środkowoeuropejskie i Bałkanistyczne”, 34, 2025, s. 80, DOI: 10.4467/2543733XSSB.25.005.22502 [dostęp 2026-08-16].