Wilhelm Cuno
![]() Wilhelm Cuno (1923) | |
| Pełne imię i nazwisko |
Wilhelm Carl Josef Cuno |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia | |
| Data i miejsce śmierci | |
| Kanclerz Rzeszy | |
| Okres |
od 22 listopada 1922 |
| Przynależność polityczna |
bezpartyjny |
| Poprzednik | |
| Następca | |
Wilhelm Carl Josef Cuno (ur. 2 lipca 1876 w Suhl, zm. 3 stycznia 1933 w Aumühle) – niemiecki przedsiębiorca i polityk, w latach 1922–1923 kanclerz Rzeszy.
Wcześniej, od grudnia 1918, był dyrektorem generalnym przedsiębiorstwa żeglugowo-spedycyjnego HAPAG[1].
W 1925 r. zgłosił najpierw swoją kandydaturę w wyborach prezydenckich, by następnie przekazać swoje poparcie feldmarszałkowi von Hindenburgowi[1].
W 1927 r. był założycielem pierwszego Rotary Club w Niemczech[1].
W 1932 r. związał się z kręgiem Kepplera (grupa przemysłowców opowiadająca się za współpracą z NSDAP)[1].
Gabinet Cuno

- Wilhelm Cuno – kanclerz
- Frederic Hans von Rosenberg – minister spraw zagranicznych
- Rudolf Oeser (DDP) – minister spraw wewnętrznych
- Andreas Hermes (Centrum) – minister finansów
- Johannes Becker (DVP) – minister gospodarki
- Heinrich Brauns (Centrum) – minister pracy
- Rudolf Heinze (DVP) – minister sprawiedliwości
- Otto Gessler (DDP) – minister obrony (Reichsheer)
- Karl Stingl (BVP) – minister poczty
- Wilhelm Groener – minister transportu
- Hans Luther – minister wyżywienia i rolnictwa
- Heinrich Albert – minister skarbu i minister odbudowy
Przypisy
- 1 2 3 4 Piotr Mikietyński, Reichstag w III Rzeszy (1933–1945) – symbol upadku niemieckiego systemu demokracji parlamentarnej, „Studia Środkowoeuropejskie i Bałkanistyczne”, 34, 2025, s. 80, DOI: 10.4467/2543733XSSB.25.005.22502 [dostęp 2026-08-16].
