Witold Straszewicz
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci | |
| Narodowość | |
| Odznaczenia | |
   | |
Witold Stefan Straszewicz (ur. 1 listopada 1919 w Warszawie[1], zm. 27 lipca 1998 tamże[1]) – polski inżynier elektryk, powstaniec warszawski, ps. „Jagiełło”.
Życiorys
Jego dziadkiem był Zygmunt Straszewicz, pierwszy rektor Politechniki Warszawskiej, ojciem Stefan Straszewicz, prorektor[2]. W 1938 roku ukończył I Państwowe Gimnazjum i Liceum im. Stefana Batorego w Warszawie[3]. Odbył służbę wojskową w Szkole Podchorążych Rezerwy Łączności w Zegrzu[1]. W czasie wojny walczył na froncie południowym[2], później w powstaniu warszawskim, m.in. w Oddziale V Łączności[1].
W 1950 ukończył studia na Wydziale Elektrycznym Politechniki Warszawskiej[4]. W 1965 uzyskał stopień doktora nauk technicznych, w 1974 stopień doktora habilitowanego[2]. Pracę zawodową na Politechnice rozpoczął pod koniec 1949, przed ukończeniem studiów, na stanowisku asystenta na Wydziale Elektrycznym, potem pracował w Katedrze Elektroakustyki Wydziału Łączności[2]. Tworzył projekty akustyki sal koncertowych, operowych i obiektów wielofunkcyjnych, największe zrealizowane to m.in. Filharmonia Pomorska im. Ignacego Jana Paderewskiego w Bydgoszczy, Filharmonia Częstochowska im. Bronisława Hubermana, sala koncertowa w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Warszawie, Teatr Wielki w Łodzi, Filharmonia im. Antoniego Malawskiego w Rzeszowie, Studio Koncertowe Polskiego Radia im. Witolda Lutosławskiego[2].
Do przejścia na emeryturę w 1989, był docentem w Instytucie Radioelektroniki Wydziału Elektroniki[2].
Został pochowany na cmentarzu Bródnowskim (kwatera 21F-1-1)[5].
Ordery i odznaczenia
- Warszawski Krzyż Powstańczy[1]
- Medal 10-lecia Polski Ludowej[1]
- Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski[1]
- Złota Odznaka Stowarzyszenia Elektryków [1]
- Medal „Zasłużony dla Politechniki Warszawskiej”[2]
Przypisy
- 1 2 3 4 5 6 7 8 Witold Stefan Straszewicz. www.1944.pl. [dostęp 2025-10-15].
- 1 2 3 4 5 6 7 Witold S. Straszewicz (1919-1998). www.ire.pw.edu.pl. [dostęp 2025-10-15].
- ↑ Edmund Kujawski (red.), Witold Grabski (red.): „Pochodem idziemy...” Dzieje i legenda Szkoły im. Stefana Batorego w Warszawie. Warszawa: Stowarzyszenie Wychowanków Gimnazjum i Liceum im. Stefana Batorego w Warszawie, 2003, s. 310. ISBN 83-06-02325-0.
- ↑ Stefan Kwiatkowski, Michał Wiland: Materiały biograficzne wychowanków Liceum i Gimnazjum im. Stefana Batorego w Warszawie 1918-1944. Warszawa: 1993, s. 82.
- ↑ Witold Straszewicz. brodnowski.grobonet.com. [dostęp 2025-10-15].