Witold Wondrausch
| Data i miejsce urodzenia |
8 sierpnia 1891 | |||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
10 kwietnia 1963 | |||||||||
| Informacje klubowe | ||||||||||
| Klub | ||||||||||
| Dorobek medalowy | ||||||||||
| ||||||||||
Witold Wondrausch (ur. 8 sierpnia 1891 we Lwowie, zm. 10 kwietnia 1963 we Wrocławiu) – polski lekkoatleta, specjalizujący się w biegach długodystansowych.
Kariera sportowa
Reprezentant Czarnych Lwów (1913–1920). W 1920 r. zdobył we Lwowie złoty (bieg na 5000 metrów) i brązowy (bieg na 3000 metrów) medal I Mistrzostw Polski Seniorów w Lekkoatletyce. Był członkiem sztafety olimpijskiej, która 8 czerwca 1912 r. we Lwowie ustanowiła rekord Polski czasem 3:49,2.
Rekordy życiowe: bieg na 3000 metrów – 10:32,4 (19 lipca 1914, Lwów); bieg na 5000 metrów – 18:12,8 (16 lipca 1920, Lwów).
Życie prywatne
Absolwent Politechniki Lwowskiej (inż. geometra). Tuż przed zakończeniem I wojny św. (1 listopada 1918 r.) wstąpił do Wojska Polskiego, gdzie uzyskał stopień kpt. rez. 22 Pułku Artylerii Polowej w Przemyślu. Po wojnie członek pierwszego Zarządu Polskiego Związku Lekkiej Atletyki (1919) oraz sędzia lekkoatletyczny.
Pochowany na Cmentarzu Parafialnym Św. Rodziny we Wrocławiu.
Bibliografia
- Henryk Kurzyński: Indeks polskich lekkoatletów startujących w latach 1920-1939. Komisja Statystyczna PZLA, 2025.
- Henryk Kurzyński, Stefan Pietkiewicz, Janusz Rozum, Tadeusz Wołejko: Historia Finałów Lekkoatletycznych Mistrzostw Polski 1920-2007. Konkurencje męskie. Szczecin – Warszawa: Komisja Statystyczna PZLA, 2008. ISBN 978-83-61233-20-6.
- Henryk Kurzyński, Stefan Pietkiewicz, Marian Rynkowski: Od Adamczaka do Zasłony – Leksykon lekkoatletów polskich okresu międzywojennego – mężczyźni. Warszawa: Komisja Statystyczna PZLA, 2004. ISBN 83-9136-63-9-1.
