Wojciech Stec
![]() | |
| Data i miejsce urodzenia |
15 października 1940 |
|---|---|
| Data śmierci |
4 grudnia 2024 |
| Profesor nauk chemicznych | |
| Specjalność: chemia bioorganiczna | |
| Alma Mater | |
| Doktorat |
1968 – chemia |
| Habilitacja |
1974 – nauki chemiczne |
| Profesura |
1979 |
| Polska Akademia Nauk | |
| Status |
członek rzeczywisty |
| Funkcja |
Wiceprezes PAN (2007–2010) |
| Doktor honoris causa Politechnika Łódzka – 2012 | |
| Praca naukowa | |
| Jednostka | |
| Odznaczenia | |
Wojciech Jacek Stec (ur. 15 października 1940 w Warszawie, zm. 4 grudnia 2024)[1][2] – polski chemik specjalizujący się w chemii bioorganicznej.
Życiorys
Wychowywał się w Kolonii Wola Zaradzyńska. Uczęszczał do Szkoły Podstawowej nr 3 w Pabianicach[3]. W 1958 r. ukończył I Liceum Ogólnokształcące im. J. Śniadeckiego w Pabianicach[4]. Od 1962 członek PZPR[5]. W 1963 roku ukończył studia na Wydziale Chemicznym Politechniki Łódzkiej[4][6]. Podjął pracę w Instytucie Chemii Organicznej PAN, specjalizując się w lekkiej syntezie organicznej[6]. W 1968 r. na Politechnice Łódzkiej uzyskał stopień doktora chemii[7] za rozprawę pt. „Badania nad syntezą i przemianami chemicznymi tetraalkilowych hipofosforanów” (promotor: Andrzej Zwierzak)[4]. Stopień doktora habilitowanego nauk chemicznych uzyskał w 1973 r. w Instytucie Chemii Organicznej PAN[7][8][9] za pracę pt. „Stereochemia substytucji nukleofilowej na atomie fosforu”[4]. Tytuł profesora nadzwyczajnego otrzymał w 1979 r., a profesora zwyczajnego w 1986 r.[10][9]
Od 1972 r. (do 2015 r.) pracował w Centrum Badań Molekularnych i Makromolekularnych PAN[7], gdzie od 1979 r. kierował założonym przez siebie Zakładem Chemii Bioorganicznej[4][10][11]. Był jednym z twórców polskiej chemii fosforu w obszarze związków bioorganicznych[2][10]. Jego wczesne prace dotyczyły syntezy i stereochemii organicznych związków fosforu, w tym syntezy enancjomerów grupy leków przeciwnowotworowych, takich jak cyklofosfamid, ifosfamid i trofosfamid. Jego badania były podstawą opracowania technologii wytwarzania Macdafenu (jednego z leków opartych na ifosfamidzie)[6][10]. Późniejsze zainteresowania obejmowały m.in. oligonukleotydy i ich analogi (fosfotriestry, tiofosforany, selenofosforany, amidofosforany i metylofosfoniany), syntezę stereoselektywną, przypisanie konfiguracji absolutnej na atomie fosforu, stereochemię analogów oligonukleotydów[4]. Był współtwórcą pierwszej metody stereokontrolowanej syntezy tiofosforanowych oligonukleotydów, stosowanych w terapii antysensowej[2].
Wypromował 30 doktorów, z których część została później profesorami w Polsce z zagranicą[2][9], np. Maria Koziołkiewicz (doktorat 1989), Piotr Guga (1991), Agnieszka Krakowiak (1999), Arkadiusz Chworoś (2001) i Bolesław Karwowski (2003)[8]. Współtwórca 108 patentów i zgłoszeń patentowych[12].
W 1994 r. został członkiem korespondentem, a w 2007 członkiem rzeczywistym PAN. Członek Prezydium PAN (2001–2004), wiceprezes PAN (2007–2010), wiceprzewodniczący PAN (1987–1989), przewodniczący Komitetu Biotechnologii PAN (1990–1995). Przewodniczący Komitetu Narodowego ds. Współpracy z Międzynarodowym Centrum Inżynierii Genetycznej i Biotechnologii ICGEB (od 1996 roku)[1]. Prowadził wykłady i badania w USA, Chinach, Japonii i Niemczech[6].
W 2004 roku otrzymał Nagrodę Fundacji na rzecz Nauki Polskiej za otrzymanie nowych biologicznie czynnych związków o dużym potencjale terapeutycznym za pomocą oryginalnej, opracowanej przez siebie metody syntezy tiofosforanowych analogów DNA[10].
Publikacje
Był autorem ponad 400 publikacji[9], w tym ok. 300 recenzowanych artykułów naukowych w czasopismach indeksowanych przez Journal Citation Reports[13], cytowanych przez innych autorów ponad 8600 razy (2024)[14]. W roku 2024 jego indeks H wynosił 51[14]. Do jego najczęściej cytowanych prac należą (w nawiasach liczba cytowań w 2024 r.)[13]:
- Wojciech J. Stec, Gerald Zon, William Egan, Automated solid-phase synthesis, separation, and stereochemistry of phosphorothioate analogs of oligodeoxyribonucleotides, „Journal of the American Chemical Society”, 106 (20), 1984, s. 6077–6079, DOI: 10.1021/ja00332a054 [dostęp 2024-12-12] (ang.). (531)
- Wayne E. Morgan, Wojciech J. Stec, John R. Van Wazer, Inner-orbital binding-energy shifts of antimony and bismuth compounds, „Inorganic Chemistry”, 12 (4), 1973, s. 953–955, DOI: 10.1021/ic50122a054 [dostęp 2024-12-12] (ang.). (428)
- Wayne E. Morgan, John R. Van Wazer, Wojciech J. Stec, Inner-orbital photoelectron spectroscopy of the alkali metal halides, perchlorates, phosphates, and pyrophosphates, „Journal of the American Chemical Society”, 95 (3), 1973, s. 751–755, DOI: 10.1021/ja00784a018 [dostęp 2024-12-12] (ang.). (385)
- Jeremy L. Clark i inni, Design, Synthesis, and Antiviral Activity of 2'-Deoxy-2'-fluoro-2'-C-methylcytidine, a Potent Inhibitor of Hepatitis C Virus Replication, „Journal of Medicinal Chemistry”, 48 (17), 2005, s. 5504–5508, DOI: 10.1021/jm0502788 [dostęp 2024-12-12] (ang.). (267)
- Duncan Laverty i inni, Cryo-EM structure of the human α1β3γ2 GABAA receptor in a lipid bilayer, „Nature”, 565 (7740), 2019, s. 516–520, DOI: 10.1038/s41586-018-0833-4, PMID: 30602789, PMCID: PMC6364807 [dostęp 2024-12-12] (ang.). (247)
- P.J. Van Haastert i inni, Competitive cAMP antagonists for cAMP-receptor proteins, „Journal of Biological Chemistry”, 259 (16), 1984, s. 10020–10024, PMID: 6088478 [dostęp 2024-12-12] (ang.). (189)
- Wojciech J. Stec, Andrzej Grajkowski, Maria Koziolkiewicz, Bogdan Uznanski, Novel route to oligo(deoxyribonucleoside phosphorothioates). Stereocontrolled synthesis of P-chiral oligo(deoxyribonucleoside phosphorothioates), „Nucleic Acids Research”, 19 (21), 1991, s. 5883–5888, DOI: 10.1093/nar/19.21.5883, PMID: 1945876, PMCID: PMC329042 [dostęp 2024-12-12] (ang.). (191)
- Laurine A. LaPlanche i inni, Phosphorothioate-modified oligodeoxyribonucleotides. III. NMR and UV spectroscoptc studies of the RP-RP, SP-SP, and RP-SP duplexes, [d(GGSAATTCC)] 2 , derived from diastereomeric O-ethyl phosphorothioates, „Nucleic Acids Research”, 14 (22), 1986, s. 9081–9093, DOI: 10.1093/nar/14.22.9081, PMID: 3786144, PMCID: PMC311930 [dostęp 2024-12-12] (ang.). (176)
- Wojciech J. Stec, Gerald Zon, Bogdan Uznaǹski, Reversed-phase high-performance liquid chromatographic separation of diastereomeric phosphorothioate analogues of oligodeoxyribonucleotides and other backbone-modified congeners of dna, „Journal of Chromatography A”, 326, 1985, s. 263–280, DOI: 10.1016/S0021-9673(01)87452-5 [dostęp 2024-12-12] (ang.). (161)
- Wojciech J. Stec i inni, Deoxyribonucleoside 3'-O-(2-Thio-and 2-Oxo-"spiro"-4,4-pentamethylene-1,3,2-oxathiaphospholane)s: Monomers for Stereocontrolled Synthesis of Oligo(deoxyribonucleoside phosphorothioate)s and Chimeric PS/PO Oligonucleotides, „Journal of the American Chemical Society”, 120 (29), 1998, s. 7156–7167, DOI: 10.1021/ja973801j [dostęp 2024-12-12] (ang.). (156)
- Y. Takagi, Recent advances in the elucidation of the mechanisms of action of ribozymes, „Nucleic Acids Research”, 29 (9), 2001, s. 1815–1834, DOI: 10.1093/nar/29.9.1815, PMID: 11328865, PMCID: PMC37246 [dostęp 2024-12-12] (ang.). (151)
- Wojciech J. Stec i inni, Diastereomers of Nucleoside 3'-O-(2-Thio-1,3,2-oxathia(selena)phospholanes): Building Blocks for Stereocontrolled Synthesis of Oligo(nucleoside phosphorothioate)s, „Journal of the American Chemical Society”, 117 (49), 1995, s. 12019–12029, DOI: 10.1021/ja00154a001 [dostęp 2024-12-12] (ang.). (148)
- Wojciech J. Stec, Andrzej Wilk, Stereocontrolled Synthesis of Oligo(nucleoside phosphorothioate)s, „Angewandte Chemie International Edition in English”, 33 (7), 1994, s. 709–722, DOI: 10.1002/anie.199407091 [dostęp 2024-12-12] (ang.). (144)
- René J.W. De Wit i inni, Inhibitory action of certain cyclophosphate derivatives of cAMP on cAMP‐dependent protein kinases, „European Journal of Biochemistry”, 142 (2), 1984, s. 255–260, DOI: 10.1111/j.1432-1033.1984.tb08279.x [dostęp 2024-12-12] (ang.). (143)
- Zbigniew J. Lesnikowski, Maria Jaworska, Wojciech J. Stec, Octa(thymidine methanephosphonates) of partially defined stereochemistry: synthesis and effect of chirality at phosphorus on binding to pentadecadeoxyriboadenylic acid, „Nucleic Acids Research”, 18 (8), 1990, s. 2109–2115, DOI: 10.1093/nar/18.8.2109, PMID: 2336391, PMCID: PMC330690 [dostęp 2024-12-12] (ang.). (141)
- Wojciech J. Stec, Wayne E. Morgan, Royal G. Albridge, John R. Van Wazer, Measured binding energy shifts of "3p" and "3d" electrons in arsenic compounds, „Inorganic Chemistry”, 11 (2), 1972, s. 219–225, DOI: 10.1021/ic50108a001 [dostęp 2024-12-12] (ang.). (135)
- Carlos Gonzalez, Wojciech Stec, Mark A. Reynolds, Thomas L. James, Structure and Dynamics of a DNA•RNA Hybrid Duplex with a Chiral Phosphorothioate Moiety: NMR and Molecular Dynamics with Conventional and Time-Averaged Restraints, „Biochemistry”, 34 (15), 1995, s. 4969–4982, DOI: 10.1021/bi00015a008 [dostęp 2024-12-12] (ang.). (133)
Wybrane wyróżnienia i nagrody
- Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1976)[9]
- Medal 40-lecia Polski Ludowej[5]
- Nagroda Miasta Łodzi (1988) [15]
- Kitasato Medal (nadany przez Kitasato University, Japonia, 1989)[9]
- Medal Stanisława Kostaneckiego (1990)[9]
- Fogarty Scholar-in-Residence (przyznawana przez NIH) (1991)[9]
- Medal im. Leona Marchlewskiego (1995)[9]
- Złota Odznaka Zrzeszenia Studentów Polskich (1996)[9]
- Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (1996)[9][16]
- Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (2004)[9]
- Nagroda Fundacji na rzecz Nauki Polskiej (2004)[10][9]
- Honorowy Obywatel Pabianic (2006)[17]
- Medal Jędrzeja Śniadeckiego (2009)[9]
- Doktorat honoris causa Politechniki Łódzkiej (2012)[18]
Przypisy
- 1 2 Prof. dr hab. Wojciech Jacek Stec (15.10.1940–4.12.2024), CBMM PAN [zarchiwizowane 2024-12-12].
- 1 2 3 4 Professor Wojciech Stec [online], IS3NA, 11 grudnia 2024 [dostęp 2024-12-12] (ang.).
- ↑ Żegnaj profesorze. „Życie Pabianic”. 1416 (nr 49), s. 4, 2024-12-10. Pabianice: Agencja Dziennikarzy sp. z o.o.. ISSN 1733-6643.
- 1 2 3 4 5 6 Prof. dr hab. Wojciech J. Stec, CBMM PAN [zarchiwizowane 2012-10-10].
- 1 2 Kto jest kim w Polsce 1989, Warszawa: Wydawnictwo Interpress, 1989, s. 1248.
- 1 2 3 4 Roman Kubiak, My Pabianiczanie, Agencja Dziennikarzy, 2019, s. 283-284, ISBN 978-83-945659-1-6.
- 1 2 3 Prof. dr hab. inż. Wojciech Jacek Stec, [w:] portal „Ludzie Nauki” [online], OPI PIB, MNiSW [dostęp 2024-12-12].
- 1 2 Prof. dr hab. czł. rzecz. PAN Wojciech Jacek Stec, [w:] archiwalna baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2024-12-12].
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 Stec, Wojciech Jacek, PAN [zarchiwizowane 2015-01-29].
- 1 2 3 4 5 6 Prof. Wojciech J. Stec – laureat Nagrody FNP 2004 [online], FNP [dostęp 2024-12-12].
- ↑ Barbara Jeżyńska, 4 grudnia 2024 odszedł od nas Profesor Wojciech J. Stec. [online], CBMM PAN, 5 grudnia 2024 [dostęp 2024-12-12].
- ↑ Inventor: Wojciech Stec [online], Espacenet [dostęp 2014-07-16].
- 1 2 Wynik wyszukiwania Stec W (Author), Refined By: NOT Document Types: Proceeding Paper or Meeting Abstract or Letter or Editorial Material or Addition or Correction [online], Web of Science [dostęp 2024-12-12] (ang.).
- 1 2 Stec W (Author). Citation Report [online], Web of Science [dostęp 2024-12-12] (ang.).
- ↑ Nagrody Miasta Łodzi [online], Urząd Miasta Łodzi [dostęp 2024-12-12].
- ↑ Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 26 listopada 1996 r. o nadaniu orderów (M.P. z 1997 r. Nr 12, poz. 103 (ISAP)).
- ↑ Zmarł prof. Wojciech Jacek Stec, Honorowy Obywatel Miasta Pabianic. [w:] Życie Pabianic [on-line]. 2024-12-06. [dostęp 2024-12-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2024-12-06)].
- ↑ Wybitny chemik prof. Wojciech J. Stec otrzymał doktorat h.c. PŁ, [w:] Nauka w Polsce [online], PAP, 22 listopada 2012 [zarchiwizowane 2016-03-04].
