Ząbie
| wieś | |
![]() Widok na Ząbie od strony drogi z Kurek | |
| Państwo | |
|---|---|
| Województwo | |
| Powiat | |
| Gmina | |
| Liczba ludności (2020) |
41[1] |
| Strefa numeracyjna |
89 |
| Kod pocztowy |
11-015[2] |
| Tablice rejestracyjne |
NOL |
| SIMC |
0484825 |
Położenie na mapie gminy Olsztynek ![]() | |
Położenie na mapie Polski ![]() | |
Położenie na mapie województwa warmińsko-mazurskiego ![]() | |
Położenie na mapie powiatu olsztyńskiego ![]() | |
Ząbie (niem. Sombien) – wieś w Polsce położona w województwie warmińsko-mazurskim, w powiecie olsztyńskim, w gminie Olsztynek. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa olsztyńskiego. Wcześniej wieś należała do powiatu ostródzkiego i nidzickiego.
Historia
Ząbie są najbardziej wysuniętą na południe wsią na Warmii[4]. Zostały założone 26 stycznia 1374 roku, tuż po ustaleniu z Zakonem krzyżackim południowej granicy warmińskiej w Puszczy Galindzkiej. Powstały jako osada pszczelarska podległa kapitule warmińskiej, gdy dwaj Prusowie, Klaus i Jakub Czamen, zostali tu lokowani na 6 wolnych łanach. W tym samym roku w Ząbiu powstała także karczma[5].
W czasach warmińskich Ząbie były wsią czynszową kapituły warmińskiej leżącą w komornictwie olsztyńskim[6]. W 1656 w Ząbiu było 12 rolników, a w 1772 (zabór polskiej Warmii przez Prusy) było ich 20. Od 1818 wieś leżała w powiecie olsztyńskim.
W 1905 roku gmina wiejska liczyła 30 domów, w których mieszkało 172 osób. Większość mieszkańców stanowili Warmiacy: było 17 protestantów i 155 katolików. 9 mieszkańców było niemieckojęzycznych, 161 zadeklarowało w spisie język polski, a 2 inny język jako ojczysty[5].
Mimo tego podczas plebiscytu w 1920 roku wszyscy mieszkańcy wsi zagłosowali za przynależnością do Prus Wschodnich[7].
W 1945 Ząbie wróciły do Polski. Wraz z wsią Kurki (która znajduje się już na Mazurach) stanowi jedno sołectwo.
Archeologia
We wsi znajduje się cmentarzysko plemion kultury ceramiki sznurowej, położone przy południowo-wschodnim brzegu jez. Chludek. Związana z tym cmentarzyskiem osada nawodna o powierzchni ponad 3 ha, położona była na dawnej wyspie przy zachodnim brzegu jeziora Łańskie. Ludność ta (Praindoeuropejczycy) przywędrowała pod koniec III tysiąclecia p.n.e. (ok. roku 2000 p.n.e.). Zaczęły powstawać większe osady. Ludność żyła z rybołówstwa i myślistwa, a także hodowli i rolnictwa. Z pewnością zbierano w lesie jagody i grzyby. Relikty kultury ceramiki sznurowej znajdują się również w okolicach Jełgunia (cmentarzysko z kurhanami). Pod koniec epoki kamienia nastąpił regres demograficzny i wyludnienie.

Zobacz też
Przypisy
- ↑ Ludność Gminy Olsztynek na dzień 26.10.2020. olsztynek.pl. [dostęp 2021-01-30].
- ↑ Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2022, s. 1615 [zarchiwizowane 2022-10-26].
- ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 160225.
- ↑ Zob. Mapa Świętej Warmii
- 1 2 Sombien – GenWiki [online], wiki.genealogy.net [dostęp 2025-07-24].
- ↑ Jan Obłąk "Mapa komornictwa olsztyńskiego z XVII wieku" Komunikaty Mazursko-Warmińskie nr 4 (1961 rok), s. 558-562
- ↑ Herbert Marzian, Csaba Kenez: Selbstbestimmung für Ostdeutschland. Eine Dokumentation zum 50. Jahrestag der ost- und westpreußischen Volksabstimmung am 11. Juli 1920. Herausgeber: Göttinger Arbeitskreis, 1970, s. 71
Bibliografia
- Mirosław Hoffmann 2000. Kultura i osadnictwo południowo-wschodniej strefy nadbałtyckiej w I tysiącleciu p.n.e. Towarzystwo Naukowe i Ośrodek Badań Naukowych im. Wojciecha Kętrzyńskiego, Olsztyn, ISBN 83-87643-22-X, ISSN 0585-3893.
- Mirosław Hoffmann 2004. Najstarsze dzieje Rusi i okolic. W: „Ruś nad Łyną”. Olsztyn 2004, Agencja WIT, 112 str. ISBN 83-89741-15-6.
- Nidzica. Z dziejów miasta i okolic. Wyd. Pojezierze, Olsztyn 1976.
Linki zewnętrzne
- Ząbie, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XIV: Worowo – Żyżyn, Warszawa 1895, s. 506.





