Zaturce

Zaturce
Затурці
Ilustracja
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo

 Ukraina

Obwód

 wołyński

Rejon

włodzimierski

Wysokość

214 m n.p.m.

Populacja

 

• liczba ludności

1917

Nr kierunkowy

+380 3374

Kod pocztowy

45523

Położenie na mapie hromady Zaturce
Mapa konturowa hromady Zaturce, po prawej znajduje się punkt z opisem „Zaturce”
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa konturowa Ukrainy, u góry po lewej znajduje się punkt z opisem „Zaturce”
Położenie na mapie obwodu wołyńskiego
Mapa konturowa obwodu wołyńskiego, blisko centrum na dole znajduje się punkt z opisem „Zaturce”
Położenie na mapie rejonu włodzimierskiego
Mapa konturowa rejonu włodzimierskiego, po prawej znajduje się punkt z opisem „Zaturce”
Ziemia50°46′48″N 24°50′54″E/50,780000 24,848333

Zaturce (ukr. Затурці) – wieś na Ukrainie w rejonie włodzimierskim obwodu wołyńskiego.

Do 2020 w rejonie łokackim[1].

W Zaturcach urodzili się:

W latach 1939-1945 nacjonaliści ukraińscy w różnych okolicznościach zamordowali tutaj co najmniej 36 Polaków. Wiosną 1943 na bazie uzbrojonej przez Niemców ochrony majątku ziemskiego Zaturce powstała tutaj placówka polskiej samoobrony. W placówce okresowo chroniło się do 500 polskich uchodźców z rzezi wołyńskiej[2].

Zabytki

  • Kościół pw. św. Trójcy i Marii Magda­leny – pierwszy kościół drewniany wystawił w 1620 r. Jan Łahodowski, kasztelan wołyń­ski. Nowy w stylu barokowym wybudowany został w 1642 r. przez Waleriana Podhorodyńskiego – miecznika wołyńskiego. Konsekracji dokonał w 1646 r. bp Mikołaj Krasicki – sufragan łucki. W 1916 r. kościół został uszkodzony przez artylerię rosyjską. Odbudowany przez parafian w latach 1932–1933. W kościele znajdował się cudowny obraz Matki Boskiej Pocieszenia (obecnie w Teratynie). Po II wojnie światowej ko­ściół został zamieniony na ma­gazyn budowlany i skład chemikaliów. Od 1990 r. jest stopniowo odbudowywany. Dawniej we wsi był klasztor augustianów. W 1939 r. proboszczem był ks. Gracjan Rudnicki.
  • Dwór rodziny Lipińskich – obecnie siedziba muzeum pamięci Wiaczesława Lipińskiego

Przypisy

  1. ↑ Про утворення та ліквідацію районів [online], Офіційний вебпортал парламенту України [dostęp 2025-04-01] (ukr.).
  2. ↑ Władysław Siemaszko, Ewa Siemaszko, Ludobójstwo dokonane przez nacjonalistów ukraińskich na ludności polskiej Wołynia 1939–1945, t. 1, Warszawa: „von borowiecky”, 2000, s. 175-177, ISBN 83-87689-34-3, OCLC 749680885.

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.