Teratyn

Teratyn
wieś
Ilustracja
Państwo

 Polska

Województwo

 lubelskie

Powiat

hrubieszowski

Gmina

Uchanie

Liczba ludności (2021)

334[1][2]

Strefa numeracyjna

84

Kod pocztowy

22-510[3]

Tablice rejestracyjne

LHR

SIMC

0904204[4]

Położenie na mapie gminy Uchanie
Mapa konturowa gminy Uchanie, po prawej znajduje się punkt z opisem „Teratyn”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko prawej krawiędzi nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Teratyn”
Położenie na mapie województwa lubelskiego
Mapa konturowa województwa lubelskiego, po prawej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Teratyn”
Położenie na mapie powiatu hrubieszowskiego
Mapa konturowa powiatu hrubieszowskiego, u góry nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Teratyn”
Ziemia50°53′57″N 23°45′09″E/50,899167 23,752500[5]
Nieoficjalny herb wsi Teratyn

Teratyn – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie hrubieszowskim, w gminie Uchanie[4][6].

Integralne części wsi Teratyn[4][6]
SIMCNazwaRodzaj
1026639Wojnoweprzysiółek

Wieś stanowi sołectwo gminy Uchanie[7]. Według Narodowego Spisu Powszechnego Ludności i Mieszkań z roku 2011 wieś miała 391 mieszkańców i była piątą co do liczby ludności miejscowością gminy[8].

Wieś jest siedzibą rzymskokatolickiej parafii pod wezwaniem św. Stanisława[9].

Historia

Pierwsza wzmianka o Teratynie pochodzi z 1429 roku[10]. Był wówczas miastem, założonym na prawie magdeburskim. Rozwój umożliwiało mu położenie na skrzyżowaniu ważnych szlaków handlowych Lublin-Włodzimierz oraz Chełm-Bełz. W 1462 roku król Kazimierz IV Jagiellończyk nadał miasto Jakubowi i Mikołajowi Koniecpolskim za ich zasługi podczas wojny trzynastoletniej z Zakonem Krzyżackim. Jan Koniecpolski (syn Mikołaja) – sędzia ziemski lubelski, właściciel (około 1651 roku) Teratyna, rozbudował tu swój dwór obronny.

Prawdopodobnie wskutek powstania pobliskich Uchań w 1484 roku oraz najazdów Tatarów w latach 1621–1624, w 1629 roku Teratyn stracił prawa miejskie. Pozostałością po miejskiej przeszłości jest rynek znajdujący się w centrum wsi z odchodzącymi od niego czterema ulicami z narożników. Od XVI wieku istniał tu murowany dwór, od 1845 roku karczma, a od 1880 roku murowana cerkiew, wzniesiona na miejscu starszej, drewnianej, z XVIII wieku[11], w 1947 roku zamieniona na kościół rzymskokatolicki, w którym znajduje się słynący cudami obraz Matki Boskiej Zaturskiej, pochodzący z Zaturzec na Wołyniu. We wsi znajdują się ponadto cmentarze grzebalne: rzymskokatolicki (czynny, założony w 1948 roku) i prawosławny (nieczynny, użytkowany do 1947 roku)[11].

W sierpniu 1972 roku wieś wizytował I sekretarz Komitetu Centralnego Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej - Edward Gierek.

W latach 1954–1968 wieś należała i była siedzibą władz gromady Teratyn, po jej zniesieniu w gromadzie Uchanie. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do ówczesnego województwa zamojskiego.

Ludzie

Zobacz też

Przypisy

  1. ↑ Wieś Teratyn w liczbach [online], Polska w liczbach [dostęp 2023-02-06], liczba ludności na podstawie danych GUS.
  2. ↑ NSP 2021: Ludność w miejscowościach statystycznych [online], Bank Danych Lokalnych GUS, 19 września 2022 [dostęp 2023-02-06].
  3. ↑ Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 1290 [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
  4. 1 2 3 TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 2015-11-18].
  5. ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 139421.
  6. 1 2 Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części. „Dziennik Ustaw”. Nr 29, poz. 200, s. 1867, 2013-02-15. Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji. [dostęp 2015-11-18].
  7. ↑ Jednostki pomocnicze gminy Uchanie. Urząd Gminy Uchanie. [dostęp 2015-11-21].
  8. ↑ GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
  9. ↑ Opis parafii stronie diecezji
  10. ↑ Bondyra 1993 ↓.
  11. 1 2 D. Kawałko, Cmentarze województwa zamojskiego, Państwowa Służba Ochrony Zabytków, Zamość 1994, s. 260–261.

Bibliografia

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.