Éric Woerth

Éric Woerth
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

29 stycznia 1956
Creil

Zawód, zajęcie

polityk

Alma Mater

HEC Paris, Instytut Nauk Politycznych w Paryżu

Stanowisko

minister budżetu, wydatków publicznych i służby (2007–2009), minister budżetu, wydatków publicznych, służby cywilnej i reformy państwa (2009–2010), minister pracy, solidarności i służby cywilnej (2010), minister planowania terytorialnego, decentralizacji i mieszkalnictwa (2025)

Partia

Renaissance

Éric Woerth (ur. 29 stycznia 1956 w Creil) – francuski polityk, parlamentarzysta i samorządowiec, w latach 2007–2010 i w 2025 minister.

Życiorys

Ukończył studia w HEC Paris oraz w Instytucie Nauk Politycznych w Paryżu[1]. Pracował jako audytor.

W 1983 został radnym w rodzinnej miejscowości[1]. Od 1986 do 2002 zasiadał w radzie regionalnej Pikardii (w latach 90. był jej wiceprzewodniczącym). Od 1995 do 2004 zajmował stanowisko mera Chantilly, następnie przez rok pełnił funkcję zastępcy burmistrza tego miasta, po czym w 2005 ponownie został merem (kończąc urzędowanie w 2017).

Należał do neogaullistowskiego Zgromadzenia na rzecz Republiki, następnie został członkiem Unii na rzecz Ruchu Ludowego. W 2002, 2007, 2012[2] i 2017[3] uzyskiwał mandat deputowanego do francuskiego Zgromadzenia Narodowego w departamencie Oise.

W rządzie Jean-Pierre'a Raffarina przez rok był sekretarzem stanu ds. reform (2004–2005). W maju i czerwcu 2007 w dwóch kolejnych gabinetach François Fillona obejmował stanowisko ministra budżetu, wydatków publicznych i służby cywilnej. W czerwcu 2009 powierzono mu także sprawy reformy państwa[4]. W marcu 2010 przeszedł na stanowisko ministra pracy, solidarności i służby cywilnej[5], które zajmował do listopada tegoż roku.

W 2015 objął funkcję sekretarza generalnego powstałych na bazie UMP Republikanów[6], pełniąc ją do 2016. W 2022 odszedł z Republikanów, popierając wcześniej publicznie ubiegającego się o reelekcję Emmanuela Macrona[7]. W tym samym roku z ramienia koalicji prezydenckiej z powodzeniem ubiegał się o poselską reelekcję[8]. Związał się z centrowym ugrupowaniem Renaissance. Mandat deputowanego utrzymał także w 2024[9].

W październiku 2025 powrócił do administracji rządowej, dołączając do rządu Sébastiena Lecornu jako minister planowania terytorialnego, decentralizacji i mieszkalnictwa[10]. Zakończył urzędowanie wraz z całym gabinetem jeszcze w tym samym miesiącu.

Przypisy

  1. 1 2 Éric Woerth. nouvelobs.com. [dostęp 2025-10-05]. (fr.).
  2. ↑ Résultats des élections législatives 2012. lexpress.fr, 17 czerwca 2012. [dostęp 2017-01-19]. (fr.).
  3. ↑ Elections législatives 2017: Résultats 2d tour. interieur.gouv.fr. [dostęp 2017-06-18]. (fr.).
  4. ↑ Décret du 23 juin 2009 relatif à la composition du Gouvernement. legifrance.gouv.fr, 24 czerwca 2009. [dostęp 2025-10-05]. (fr.).
  5. ↑ Décret du 22 mars 2010 relatif à la composition du Gouvernement. legifrance.gouv.fr, 22 marca 2010. [dostęp 2025-10-05]. (fr.).
  6. ↑ Aussitôt élu, Eric Woerth démissionne de son mandat de conseiller régional. leparisien.fr, 16 grudnia 2015. [dostęp 2017-01-19]. (fr.).
  7. ↑ Emmanuel Galiero, Arthur Berdah: Présidentielle 2022: Éric Woerth annonce son soutien à Emmanuel Macron, Christian Jacob lui demande de quitter LR. lefigaro.fr, 9 lutego 2022. [dostęp 2022-04-16]. (fr.).
  8. ↑ Résultats Législatives 2022: Eric Woerth réélu pour la 4e fois député de l’Oise. 20minutes.fr, 19 czerwca 2022. [dostęp 2022-06-19]. (fr.).
  9. ↑ Florent Barraco, Thomas Beker: Résultats des législatives: Éric Woerth réélu dans l’Oise. lefigaro.fr, 7 lipca 2024. [dostęp 2024-07-07]. (fr.).
  10. ↑ La composition du gouvernement de Sébastien Lecornu. info.gouv.fr, 5 października 2025. [dostęp 2025-10-05]. (fr.).

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.