Catherine Vautrin

Catherine Vautrin
Ilustracja
Catherine Vautrin (2022)
Data i miejsce urodzenia

26 lipca 1960
Reims

Zawód, zajęcie

polityk, prawniczka

Stanowisko

minister pracy, zdrowia i solidarności (2024), minister partnerstwa terytorialnego i decentralizacji (2024), minister pracy, zdrowia, solidarności i rodziny (2024–2025), minister obrony i spraw kombatantów (od 2025)

Odznaczenia
Kawaler Orderu Narodowego Legii Honorowej (Francja) Komandor 1. Stopnia Orderu Danebroga (Dania)

Catherine Vautrin (ur. 26 lipca 1960 w Reims) – francuska polityk, prawniczka i działaczka samorządowa, sekretarz stanu i minister delegowany, wiceprzewodnicząca niższej izby parlamentu, minister pracy, zdrowia i solidarności (2024), minister partnerstwa terytorialnego i decentralizacji (2024), minister pracy, zdrowia, solidarności i rodziny (2024–2025), minister obrony i spraw kombatantów (od 2025).

Życiorys

Ukończyła studia prawnicze, po których pracowała w biznesie, m.in. w amerykańskim koncernie Cigna. W latach 1983–1999 była radną w Reims, ponownie zasiadła w radzie tego miasta w 2008. W okresie 1999–2002 wchodziła w skład rady regionu Szampania-Ardeny.

W 2002 uzyskała mandat deputowanej do Zgromadzenia Narodowego z drugiego okręgu w departamencie Marna. W marcu 2004 powołano ją w skład rządu na stanowisko sekretarza stanu ds. integracji i wyrównywania szans (przy ministrze pracy). Później zajmowała tożsame stanowisko w resorcie zdrowia. Od czerwca 2005 do maja 2007 w gabinecie Dominique'a de Villepin była ministrem delegowanym ds. jedności społecznej i parytetów. W wyborach w 2007 po raz drugi została wybrana do parlamentu (z ramienia Unii na rzecz Ruchu Ludowego, przekształconej w 2015 w Republikanów). W 2008 objęła funkcję wiceprzewodniczącej Zgromadzenia Narodowego XIII kadencji. W wyborach parlamentarnych w 2012 uzyskała poselską reelekcję[1], mandat poselski wykonywała do 2017. W tym samym roku wybrana na przewodniczącą związku metropolitalnego Grand Reims[2]. Później zrezygnowała z członkostwa w Republikanach[3].

W 2022 została prezesem Narodowej Agencji Odnowy Miast (ANRU)[4]. Związała się ze środowiskiem politycznym Emmanuela Macrona[5], wstąpiła do prezydenckiego ugrupowania Renaissance[6].

W styczniu 2024 powołana na urząd ministra pracy, zdrowia i solidarności w rządzie Gabriela Attala[7]. We wrześniu tegoż roku przeszła na stanowisko ministra partnerstwa terytorialnego i decentralizacji w gabinecie Michela Barniera[8]. W grudniu 2024 została natomiast ministrem pracy, zdrowia, solidarności i rodziny w utworzonym wówczas rządzie François Bayrou[9]. Nominację na tę funkcję otrzymała również w październiku 2025, dołączając wówczas do gabinetu Sébastiena Lecornu. Powierzono jej wtedy dodatkowo sprawy autonomii oraz osób niepełnosprawnych[10]. W utworzonym w tym samym miesiącu jego drugim gabinecie została natomiast ministrem obrony i spraw kombatantów[11].

Odznaczenia

Przypisy

  1. ↑ Résultats des élections législatives 2012. lexpress.fr, 17 czerwca 2012. [dostęp 2016-03-26]. (fr.).
  2. ↑ Clément Conte: Catherine Vautrin élue présidente du Grand Reims. francebleu.fr, 9 stycznia 2017. [dostęp 2022-05-07]. (fr.).
  3. ↑ Catherine Vautrin, présidente du Grand Reims: «Je ne cotise plus au parti LR». lunion.fr, 9 czerwca 2019. [dostęp 2024-01-11]. (fr.).
  4. ↑ Rénovation urbaine: Catherine Vautrin nommée à la tête de l'Anru. lefigaro.fr, 2 września 2022. [dostęp 2024-01-11]. (fr.).
  5. ↑ Matti Faye, Leïla Salhi: Première réaction de Catherine Vautrin, présidente du Grand Reims, après sa nomination au ministère du Travail, de la Santé et des Solidarités. francetvinfo.fr, 11 stycznia 2024. [dostęp 2024-01-11]. (fr.).
  6. ↑ Catherine Vautrin, une ministre marquée à droite mais qui se veut plus consensuelle. france24.com, 5 września 2025. [dostęp 2025-10-12]. (fr.).
  7. ↑ La nomination du Gouvernement de Gabriel Attal. gouvernement.fr, 11 stycznia 2024. [dostęp 2024-01-11]. (fr.).
  8. ↑ La composition du gouvernement de Michel Barnier. info.gouv.fr, 21 września 2024. [dostęp 2024-09-22]. (fr.).
  9. ↑ La composition du gouvernement de François Bayrou. info.gouv.fr, 23 grudnia 2024. [dostęp 2024-12-23]. (fr.).
  10. ↑ La composition du gouvernement de Sébastien Lecornu. info.gouv.fr, 5 października 2025. [dostęp 2025-10-05]. (fr.).
  11. ↑ Nomination du Gouvernement. elysee.fr, 12 października 2025. [dostęp 2025-10-12]. (fr.).
  12. ↑ Décret du 13 juillet 2018 portant promotion et nomination. legifrance.gouv.fr, 14 lipca 2018. [dostęp 2025-02-10]. (fr.).
  13. ↑ Modtagere af danske dekorationer. kongehuset.dk. [dostęp 2025-04-08]. (duń.).

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.