Łubowa
| wieś | |
| Państwo | |
|---|---|
| Województwo | |
| Powiat | |
| Gmina | |
| Liczba ludności (2021) | |
| Strefa numeracyjna |
15 |
| Kod pocztowy |
27-515[3] |
| Tablice rejestracyjne |
TOP |
| SIMC |
0808417[4] |
Położenie na mapie gminy Tarłów ![]() | |
Położenie na mapie Polski ![]() | |
Położenie na mapie województwa świętokrzyskiego ![]() | |
Położenie na mapie powiatu opatowskiego ![]() | |
Łubowa – wieś w Polsce położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie opatowskim, w gminie Tarłów[4][6].
Wieś wchodzi w skład sołectwa Bronisławów, Łubowa, Dąbrówka[7].
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa tarnobrzeskiego.
Historia
W wieku XIX Łubowa – folwark i osada leśna w powiecie opatowskim, gminie Lasocin, parafii Ożarów, odległe od Opatowa 21 wiorst.
Folwark posiadał 1 dom 5 mieszkańców i 130 mórg gruntu. Osada leśna 1 dom 9 mieszkańców i 159 mórg. Folwark należał w roku 1884 do dóbr Jakubowice[8].
Przypisy
- ↑ Wieś Łubowa w liczbach [online], Polska w liczbach [dostęp 2026-03-04], liczba ludności na podstawie danych GUS.
- ↑ NSP 2021: Ludność w miejscowościach statystycznych [online], Bank Danych Lokalnych GUS, 19 września 2022 [dostęp 2026-03-04].
- ↑ Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 752 [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
- 1 2 TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 2015-04-11].
- ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 73699.
- ↑ Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części. „Dziennik Ustaw”. Nr 29, poz. 200, s. 1867, 2013-02-15. Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji. [dostęp 2015-03-20].
- ↑ Strona gminy, sołectwa
- ↑ Łubowa, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. V: Kutowa Wola – Malczyce, Warszawa 1884, s. 777.




