Żubracze

Żubracze
wieś
Ilustracja
Żubracze, droga wojewódzka nr 897 (2020)
Państwo

 Polska

Województwo

 podkarpackie

Powiat

leski

Gmina

Cisna

Liczba ludności (2021)

90[1][2]

Strefa numeracyjna

13

Kod pocztowy

38-607[3]

Tablice rejestracyjne

RLS

SIMC

0347956[4]

Położenie na mapie gminy Cisna
Mapa konturowa gminy Cisna, po lewej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Żubracze”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko dolnej krawiędzi po prawej znajduje się punkt z opisem „Żubracze”
Położenie na mapie województwa podkarpackiego
Mapa konturowa województwa podkarpackiego, na dole znajduje się punkt z opisem „Żubracze”
Położenie na mapie powiatu leskiego
Mapa konturowa powiatu leskiego, na dole po lewej znajduje się punkt z opisem „Żubracze”
Ziemia49°12′32″N 22°16′01″E/49,208889 22,266944[5]
Żubracze na mapie Wojskowego Instytutu Geograficznego z 1938 roku

Żubracze – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie leskim, w gminie Cisna, nad rzeką Solinką[4][6]. Ma status sołectwa[7].

W skład sołectwa Żubracze wchodzą wsie Liszna, Majdan, Roztoki Górne i Solinka[7].

Wieś prawa wołoskiego w latach 1551–1600, położona w ziemi sanockiej województwa ruskiego[8].

W 1848 roku w wyniku uwłaszczenia chłopów ziemia i budynki stały się własnością rolników mieszkających w Żubraczach. W połowie XIX wieku właścicielem posiadłości tabularnej Zubieńsko był Kazimierz Józef Turowski[9].

W II Rzeczypospolitej wieś w powiecie leskim województwa lwowskiego. W latach 1944–1946 nacjonaliści ukraińscy z OUN-UPA zamordowali tutaj 18 Polaków i 10 Ukraińców za pomaganie Polakom[10]. W 1946 wieś została kompletnie spalona przez UPA[11]. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa krośnieńskiego.

Przez wieś przebiega droga wojewódzka nr 897. W obrębie tej miejscowości leży stacja Majdan, baza bieszczadzkiej kolejki wąskotorowej[12]. Na przełęczy Przysłup (749 m) znajduje się wybudowana w 2017 wieża widokowa „Szczerbanówka”.

Przypisy

  1. ↑ Wieś Żubracze w liczbach [online], Polska w liczbach [dostęp 2025-12-03], liczba ludności na podstawie danych GUS.
  2. ↑ NSP 2021: Ludność w miejscowościach statystycznych [online], Bank Danych Lokalnych GUS, 19 września 2022 [dostęp 2025-12-03].
  3. ↑ Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 1627 [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
  4. 1 2 GUS. Wyszukiwarka TERYT.
  5. ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 164047.
  6. ↑ Rozporządzenie w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz. U. z 2013 r. poz. 200 (ISAP)).
  7. 1 2 BIP gminy, sołtysi
  8. ↑ Tomasz Figlus, Villae iuris valachici. Z problematyki rozwoju osadnictwa wołoskiego w Polsce na przykładzie ziemi sanockiej, w: „Studia z Geografii Politycznej i Historycznej” tom 5 (2016), s. 31.
  9. ↑ Skorowidz wszystkich miejscowości położonych w królestwie Galicyi i Lodomeryi jakoteż w wielkim księstwie Krakowskiem i księstwie Bukowińskiem, pod względem politycznej i sądowej organizacyi kraju wraz z dokładnem oznaczeniem parafii, poczt i właścicieli tabularnych, ułożony porządkiem abecadłowym. Lwów: Karol Wild, 1855, s. 264.
  10. ↑ Szczepan Siekierka, Henryk Komański, Krzysztof Bulzacki, Ludobójstwo dokonane przez nacjonalistów ukraińskich na Polakach w województwie lwowskim 1939–1947, Wrocław: Stowarzyszenie Upamiętnienia Ofiar Zbrodni Ukraińskich Nacjonalistów, 2006, s. 419, ISBN 83-85865-17-9, OCLC 77512897.
  11. ↑ Artur Bata, Bieszczady w ogniu, Rzeszów 1987, s. 152–153.
  12. ↑ Urząd Gminy Cisna System Informacji Przestrzennej. [dostęp 2019-05-13].

Linki zewnętrzne