Alfabet wilamowski

Alfabet wilamowski – zmodyfikowany alfabet łaciński służący do zapisywania języka wilamowskiego (wymysiöeryś). W swoim współcześnie stosowanym kształcie został opracowany przez Tymoteusza Króla przy uwzględnieniu starszych zwyczajów, m.in. zapisu stosowanego przez Józefa Garę. Składa się z 33 liter, siedmiu dwuznaków oraz jednego trójznaku. Jest odmianą alfabetu łacińskiego, czerpiąc po części z tradycji ortograficznych polskich, jak i niemieckich[1][2]:

Alfabet wilamowski
Wielkie litery
Ȧ A B C Ć D E F G H I J K L Ł M N Ń O Ö P R S Ś T U Ü W X Y Z Ź Ż
Małe litery
ȧ a b c ć d dz dź dż e f g h i iö iöe j k l ł m n ng ń o oü ö öe p r s ś t u ü w x y z ź ż
Korelacja z wymową (IPA)
a
aː
ɑ
ä
b
p
ʦ ʧ d
t
ʣ
ʦ
ʤ
ʧ
ʤ
ʥ
e
eː
ɛ
ɛː
ə
f g
k
gʲ
kʲ
h
x
xʲ
i
iː
ɪ
jø̞ ʏ̯øœ̯ j k
kʲ
l
l̩
w m n ŋ
ŋʲ
ɲ ɔ
oː
ɔʏ̯
ɔj
ɑʏ̯
ø̞
øː
øœ p r s ʃ t u
uː
ʊ
y
yː
yːœ̯
ʏ
ʏœ̯
v
f
ks ə
ə̟
eː
z
s
ʒ ʒ
ʐ

Przypisy

  1. ↑ Paweł Szutow: S'Łjyrbihła cyr wymysiöeryśa śpröh fjy dy grusa łoüt. Podręcznik do nauki języka wilamowskiego dla dorosłych. Wilamowice – Bielsko-Biała: Cum Laude, 2024, s. 9. ISBN 978-83-63904-86-9.
  2. ↑ Andrason i Król 2016 ↓, s. 21–23.