Alfabet wilamowski
Alfabet wilamowski – zmodyfikowany alfabet łaciński służący do zapisywania języka wilamowskiego (wymysiöeryś). W swoim współcześnie stosowanym kształcie został opracowany przez Tymoteusza Króla przy uwzględnieniu starszych zwyczajów, m.in. zapisu stosowanego przez Józefa Garę. Składa się z 33 liter, siedmiu dwuznaków oraz jednego trójznaku. Jest odmianą alfabetu łacińskiego, czerpiąc po części z tradycji ortograficznych polskich, jak i niemieckich[1][2]:
| Wielkie litery | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Ȧ | A | B | C | Ć | D | E | F | G | H | I | J | K | L | Ł | M | N | Ń | O | Ö | P | R | S | Ś | T | U | Ü | W | X | Y | Z | Ź | Ż | |||||||||
| Małe litery | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ȧ | a | b | c | ć | d | dz | dź | dż | e | f | g | h | i | iö | iöe | j | k | l | ł | m | n | ng | ń | o | oü | ö | öe | p | r | s | ś | t | u | ü | w | x | y | z | ź | ż | |
| Korelacja z wymową (IPA) | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| a aː |
ɑ ä |
b p |
ʦ | ʧ | d t |
ʣ ʦ |
ʤ ʧ |
ʤ ʥ |
e eː ɛ ɛː ə |
f | g k gʲ kʲ |
h x xʲ |
i iː ɪ |
jø̞ | ʏ̯øœ̯ | j | k kʲ |
l l̩ |
w | m | n | ŋ ŋʲ |
ɲ | ɔ oː |
ɔʏ̯ ɔj ɑʏ̯ |
ø̞ øː |
øœ | p | r | s | ʃ | t | u uː ʊ |
y yː yːœ̯ ʏ ʏœ̯ |
v f |
ks | ə ə̟ eː |
z s |
ʒ | ʒ ʐ | |
Przypisy
- ↑ Paweł Szutow: S'Łjyrbihła cyr wymysiöeryśa śpröh fjy dy grusa łoüt. Podręcznik do nauki języka wilamowskiego dla dorosłych. Wilamowice – Bielsko-Biała: Cum Laude, 2024, s. 9. ISBN 978-83-63904-86-9.
- ↑ Andrason i Król 2016 ↓, s. 21–23.