Albert Plate

Albert Plate

SS-Sturmscharführer
Data i miejsce urodzenia	31 grudnia 1903 Rüstringen
Data i miejsce śmierci	4 października 1944 Vratarnica
Przebieg służby
Formacja	Ordnungspolizei Schutzstaffel
Stanowiska	zastępca komendanta obozu zagłady w Chełmnie nad Nerem
Główne wojny i bitwy	II wojna światowa

Albert Plate (ur. 31 grudnia 1903 w Rüstringen, zm. 4 października 1944 we Vratarnicy) – niemiecki policjant, zbrodniarz nazistowski, SS-Sturmscharführer, zastępca komendanta obozu zagłady w Chełmnie nad Nerem w latach 1942–1943.

Urodził się w Rüstringen, obecnie części Wilhelmshaven. Pochodził z rodziny wielodzietnej, jego ojcem był cieśla okrętowy Johann Plate, a matką Anna Dreyer. Uczęszczał do szkół powszechnych w Hamburgu i Oldenburgu. W 1915 roku zgłosił się ochotniczo do pracy na roli i pracował w Borbeck (obecnie dzielnica Essen)^[1].

Na przełomie 1919 i 1920 roku uczęszczał do szkoły rolniczej w Oldenburgu, bez powodzenia próbował podjąć pracę jako rolnik. Od grudnia 1923 do listopada 1925 roku przebywał w Pernambuco w Brazylii, gdzie bez powodzenia prowadził gospodarstwo rolne^[1]. Od 1 lutego 1926 roku służył w Schutzpolizei w Oldenburgu^[1]. 6 marca 1930 roku wziął ślub z Tiną Siebje, wychowywali wspólnie córkę z poprzedniego małżeństwa żony^[1]. Jego córka podczas II wojny światowej pracowała jako stenografka w Staatspolizei w Łodzi^[1].

Od 1 maja 1933 był członkiem NSDAP, otrzymał numer 2867578^[1]. 1 lutego 1934 roku został awansowany do stopnia Oberwachtmeistera, a 1 września 1935 roku do stopnia Revieroberwachtmeistera Schutzpolizei. 1 lutego 1938 roku w stopniu Kriminaloberassistenta został przeniesiony do służby w Gestapo w Akwizgranie. Uczęszczał do szkoły policji w Charlottenburgu, po czym 1 grudnia 1938 roku został awansowany do stopnia Kriminaloberassistenta^[1].

Podczas inwazji III Rzeszy na Polskę został przydzielony do Einsatzgruppe III, które następnie zostało włączone w skład Staatspolizei w Łodzi. W 1941 roku zgłosił się do służby w Afryce, ukończył kurs przygotujący do służby w koloniach w szkole policji w Charlottenburgu^[1]. 1 czerwca 1941 roku został awansowany do stopnia Kriminal-Sekretär^[1]. W styczniu 1942 roku został przedstawiony do odznaczenia Krzyżem Zasługi Wojennej II klasy z mieczami^[1].

Pod koniec 1941 roku Herbert Lange zrekrutował go do służby w Sonderkomanndo Lange, prawdopodobnie poznał go podczas służby w Akwizgranie^[1]. Na początku 1942 roku zastąpił Herberta Otto na stanowisku zastępcy komendanta obozu zagłady w Chełmnie nad Nerem^[1][2] Hansa Bothmanna^[3]. Był odpowiedzialny za nadzór nad działalnością obozu zarówno na terenie majątku w Chełmnie, jak i w lesie rzuchowskim^[1]. Osobiście uczestniczył w mordowaniu Żydów w obozie i podczas transportów^[1][4], był także jedną z osób odpowiedzialnych za wygłoszenie powitalnej przemowy do Żydów przywożonych do obozu^[5][6][7]. Rozstrzeliwał także Żydów przydzielonych do komand w obozie, którzy byli niezdolni do dalszej pracy^[8]. 1 października 1942 roku otrzymał stopień Kriminal-Obersekretär^[1]

Po likwidacji obozu w kwietniu 1943 roku wraz z innymi członkami załogi został przydzielony do służby w żandarmerii polowej w 7 Ochotniczej Dywizji Górskiej SS „Prinz Eugen”. Brał udział w walkach na terenie Jugosławii. 4 października 1944 roku został ciężko ranny podczas próby wysadzenia mostu nad rzeką Timok we Vratarnicy, następnie popełnił samobójstwo^[1][9].

• WolfgangW. Curilla WolfgangW., Der Judenmord in Polen und die deutsche Ordnungspolizei 1939-1945, Paderborn–München–Wien–Zürich: Verlag Ferdinand Schöningh, 2011, ISBN 978-3-506-77043-1 .
• ShmuelS. Krakowski ShmuelS., Chelmno: A Small Village in Europe: The First Nazi Mass Extermination Camp, Jerusalem: Yad Vashem, 2009, ISBN 978-965-308-332-5 .
• PatrickP. Montague PatrickP., Chelmno and the Holocaust: The History of Hitler’s First Death Camp, University of North Carolina Press, 2012, ISBN 978-0-8078-3527-2 .