Albrecht Podiebradowicz
 | |
| Hrabia kłodzki wspólnie z Jerzym i Karolem I | |
| Okres | |
|---|---|
| Poprzednik | |
| Następca | |
| Książę ziębicki, oleśnicki i 1/2 Ścinawy wspólnie z Karolem I i do 1502 z Jerzym | |
| Okres | |
| Poprzednik | |
| Następca | |
| Dane biograficzne | |
| Dynastia | |
| Data i miejsce urodzenia | |
| Data i miejsce śmierci | |
| Ojciec | |
| Matka |
Urszula Brandenburska |
| Rodzeństwo |
Karol I Podiebradowicz |
| Małżeństwo |
Salomea, córka Jana II, księcia żagańskiego |
| Dzieci |
Urszula (1498–1545)[1] |
Albrecht Podiebradowicz, czeski: Albrecht z Minstrberka lub Albrecht z Poděbrad, niem.: Albrecht I. von Münsterberg lub Albrecht von Podiebrad (ur. 3 sierpnia w 1468 r. na Kunetickiej horze, zm. 12 lipca 1511 r. w Prościejowie) – hrabia kłodzki w latach 1498–1501, książę ziębicki i oleśnicki od 1498 roku z dynastii Podiebradów.
Życiorys
Rodzina i pochodzenie
Albrecht urodził się w 1468 roku na zamku w Kunetickiej horze, jako najstarszy syn Henryka Starszego z Podiebradów i jego żony Urszuli Brandenburskiej, córki elektora Brandenburgii, Albrechta III Achillesa. W 1487 roku w Głogowie poślubił Salomeę, córkę Jana II Szalonego, księcia żagańskiego, z którą miał córkę Urszulę (1498-1545), żonę Jindřicha z Švihovskiego Ryzmberka[2].
Panowanie
Po śmierci swojego ojca w 1498 roku razem z braćmi Karolem i Jerzym, objął władzę w księstwach: ziębickim i oleśnickim oraz hrabstwie kłodzkim. Przy czym każdy z nich urzędował w innej części tego władztwa – Albrecht w Kłodzku, Jerzy w Oleśnicy, a Karol w Ziębicach do czasu wybudowania nowego zamku w Ząbkowicach Śląskich. W tym samym roku sprowadzili oni do Lądka-Zdroju, Conrada von Bergka z Wiednia, który dokonał naukowych badań miejscowej wody i uznał ją za leczniczą. W efekcie tego bracia założyli w tej miejscowości pierwszy zakład kąpielowy o nazwie Jerzy[3]. W tym samym czasie razem z braćmi wspierał swojego teścia w łupieniu klasztoru w Lubiążu. W 1499 roku Albrecht nadał Oleśnicy, a następnie Bierutowi przywilej warzenia i sprzedaży piwa po wsiach[4].
5 maja 1501 roku ze względu na kłopoty finansowe, po porozumieniu się z młodszymi braćmi za 60 tysięcy talarów[5] sprzedał hrabstwo kłodzkie swojemu przyszłemu szwagrowi, Ulrykowi von Hardeckowi, zachowując jednocześnie dożywotnio tytuł hrabiego kłodzkiego dla siebie i wszystkich swoich potomków w męskiej linii[6]. W tym samym roku Albrecht i jego bracia zapisali w dożywocie Wołów wraz z ziemiami, teściowi Karola Janowi II, który utracił w 1488 roku księstwo głogowskie[4].
Albrecht zmarł w 1511 roku w Prościejowie, a jego następcą został jego młodszy brat i współrządca Karol[7].
Przypisy
- ↑ Herb księstwa ziębicko-oleśnickiego. [dostęp 2025-11-26].
- ↑ Informacje w genealogii Podiebradów [on-line] [dostęp 2011-11-10].
- ↑ A. i A. Galasowie, Dzieje Śląska w datach, Rzeka, Wrocław 2001, s. 93.
- 1 2 M. Nienałtowski, Oleśnica Podiebradów [online] [dostęp 2011-11-10].
- ↑ Według innej wersji za 70 tysięcy guldenów reńskich; patrz: K. Bartkiewicz, Dzieje Ziemi Kłodzkiej w wiekach średnich, Wrocław 1977, s. 168.
- ↑ A. Herzig, M. Ruchniewicz, Dzieje Ziemi Kłodzkiej, Hamburg-Wrocław 2006, s. 61.
- ↑ S. Głogowski, Genealogia Podiebradów, Gliwice 1997.
Bibliografia
- Stefan Głogowski, Genealogia Podiebradów, Muzeum w Gliwicach, Gliwice 1997.
- A. Herzig, M. Ruchniewicz, Dzieje Ziemi Kłodzkiej, DOBU Verlag/Oficyna Wydawnicza „Atut”, Hamburg-Wrocław 2006.
- K. Brtkiewicz, Dzieje Ziemi Kłodzkiej w wiekach średnich, Ossolineum, Wrocław 1977.
- Kłodzko. Dzieje miasta, pod red. R. Gładkiewicza, Muzeum Ziemi Kłodzkiej, Wrocław 1998.
Linki zewnętrzne
- Albrecht von Münsterberg, [w: „Neue Deutsche Biographie” (NDB), t. 10, Duncker & Humblot, Berlin 1974, s. 487. (po niemiecku) (informacje o księciu w artykule: „Johann II., Herzog von Glogau und Sagan”)]
- Genealogia Podiebradowiczów