Jerzy II brzeski
 Portret Jerzego II, autorstwa nieznanego artysty, 1586 | |
 | |
| Książę brzeski | |
| Okres |
od 1547 |
|---|---|
| Poprzednik | |
| Następca |
Joachim Fryderyk i Jan Jerzy w Oławie |
| Dane biograficzne | |
| Dynastia | |
| Data i miejsce urodzenia | |
| Data i miejsce śmierci | |
| Ojciec | |
| Matka | |
| Żona |
Barbara Hohenzollern |
| Dzieci |
Barbara, |
Jerzy II brzeski (Jerzy II Wspaniały) (ur. 18 lipca 1523 w Legnicy zm. 7 maja 1586 w Brzegu) – książę brzeski i oławski, syn Fryderyka II legnickiego i Zofii Hohenzollern, przedstawiciel śląskiej gałęzi dynastii Piastów.
Życiorys
W 1547 roku po śmierci ojca Fryderyka II odziedziczył księstwo brzeskie. Jerzy II dzięki swoim zdolnościom organizacyjnym i pracowitości, znacznie podniósł zamożność i rangę księstwa. Zabiegał o rozwój handlu i górnictwa; był mecenasem sztuki; z jego inicjatywy wznoszono, rozbudowywano i przebudowywano w stylu renesansowym zamki i budynki użyteczności publicznej; dzięki Jerzemu II Zamek w Brzegu stał się najwspanialszą rezydencją renesansową na Śląsku; przebudował też w stylu odrodzenia zamki Oławie i Wołowie oraz wzniósł ratusz w Brzegu[1]. Założył również protestanckie gimnazjum humanistyczne. Słynął z wydawania przepisów dokładnie regulujących życie mieszkańców księstwa. Mieszczanom zakazał wylewania nieczystości na ulice, określił ilu gości można przyjąć na weselu, zabronił gier hazardowych w gospodach. Był człowiekiem niezwykle religijnym, jego poddanym groziły kary za uchylanie się od uczestnictwa w protestanckich nabożeństwach[2].
Pomimo że Jerzy II był lennikiem Habsburgów, stał w opozycji do ich absolutystycznej polityki na Śląsku. Przez małżeństwo z córką elektora brandenburskiego związał się przymierzem z Marchią Brandenburską. Utrzymywał również przyjazne stosunki z Polską; korespondował z arcybiskupem gnieźnieńskim Jakubem Uchańskim, królem Zygmuntem II Augustem, potem Stefanem Batorym[3].
Zmarł w późnych godzinach wieczornych 7 maja 1586 roku w Brzegu. Został pochowany w tamtejszym kościele zamkowym[4].
Życie prywatne
Żoną Jerzego II była Barbara Hohenzollern (ur. 10 sierpnia 1527, zm. 2 stycznia 1595) córki elektora brandenburskiego Joachima II Hektora; ich ślub odbył się 15 lutego 1545 roku w Berlinie[5]; mieli siedmioro dzieci:
- Barbarę (1548-1565),
- Joachima Fryderyka (1550-1602),
- Jana Jerzego (1552-1592),
- Zofię (1556-1594),
- Magdalenę (1560-1562),
- córkę (ur., zm. 1561)
- Elżbietę Magdalenę (1562-1630).
Posąg Jerzego II na portalu bramy
Zamek w czasach Piastów śląskich
Ratusz na rycinie (1852)
Przypisy
Bibliografia
- Jasiński K., Rodowód Piastów śląskich, tom 1, Wrocław 1973
- Boras Z., Książęta piastowscy Śląska, Katowice 1974