Jerzy III brzeski
![]() Portret Jerzego III, 1664 | |
![]() | |
| Książę brzeski do 1654 wspólnie z Ludwkiem IV i Chrystianem legnickim | |
| Okres | |
|---|---|
| Poprzednik | |
| Następca | |
| Książę legnicki wspólnie z Ludwkiem IV i Chrystianem legnickim | |
| Okres | |
| Poprzednik | |
| Następca | |
| Starosta generalny Śląska | |
| Okres | |
| Poprzednik | |
| Następca | |
| Książę legnicki wspólnie z Chrystianem legnickim | |
| Okres | |
| Poprzednik | |
| Następca | |
| Dane biograficzne | |
| Dynastia | |
| Data i miejsce urodzenia | |
| Data i miejsce śmierci | |
| Miejsce spoczynku | |
| Ojciec | |
| Matka | |
| Rodzeństwo |
Ludwik IV, |
| Żona |
Zofia Katarzyna ziębicko-oleśnicka |
| Dzieci |
Dorota Elżbieta |
| Żona |
Elżbieta Maria Karolina von Simmern |
Jerzy III brzeski (ur. 4 września 1611 w Brzegu, zm. 4 lipca 1664 tamże) – książę brzeski i legnicki. Syn Jana Chrystiana i Doroty Sybilli[1], starszy brat Ludwika IV i Chrystiana.
W 1639 po śmierci ojca Jana Chrystiana wraz z braćmi odziedziczył księstwo legnicko-brzeskie. Po śmierci Jerzego Rudolfa w 1653 nastąpił podział księstwa między trzech synów Jana Chrystiana. W 1654 w drodze losowania Jerzy III otrzymał księstwo brzeskie, Ludwik IV – księstwo legnickie, a najmłodszy Chrystian – księstwo wołowskie[2]. Po śmierci Ludwika IV w 1663, wraz z bratem Chrystianem objął panowanie nad księstwem legnickim. W 1654 Jerzy III otrzymał od cesarza Ferdynanda III Habsburga godność Starosty Generalnego Śląska[3].
Jerzy III był dwukrotnie żonaty; pierwszą żoną była poślubiona 22 lutego 1638 w Bierutowie Zofia Katarzyna, córka Karola II z Podiebradu, księcia oleśnicko-ziębickiego. Z małżeństwa tego pochodziła córka Dorota Elżbieta (1646–1691), wydana w 1663 za mąż za hrabiego Henryka von Nassau-Dillenburg; po śmierci Zofii Katarzyny Jerzy III ożenił się powtórnie z Elżbietą Marią Karoliną, córką Ludwika Filipa, palatyna na Simmern[4].
Przypisy
Bibliografia
- Jasiński Kazimierz, Rodowód Piastów śląskich, tom 1: Piastowie wrocławscy i legnicko-brzescy, Ossolineum, 1973
- Boras Z., Książęta piastowscy Śląska, Katowice 1974

